Της Ξένιας Μουστάκα
Juan Gabriel Vasquez, «Τα ονόματα της Φελίσας», μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδ. ΙΚΑΡΟΣ, 2025.
Αυτό είναι το βιβλίο που ρούφηξα πρόσφατα! Κύλησε σαν γάργαρο νερό και ειλικρινά δεν κατάλαβα πότε έφτασα στην τελευταία σελίδα! Το βιβλίο που παρουσιάζεται είναι μια μυθιστορηματική βιογραφία, ένα πορτρέτο μιας καλλιτέχνιδας που αψήφησε το κατεστημένο. Πρόκειται για την Κολομβιανή εικαστικό Φελίσα Μπουρστίν.
Η καλλιτέχνις αυτή διεκδίκησε την αυταξία, την αυτονομία και την αυτενέργειά της, την ισοτιμία με τον άνδρα, πολύ πριν γιγαντωθεί το φεμινιστικό κίνημα. Κι ενώ δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό, υπήρξε μια σημαίνουσα μορφή του κολομβιανού μοντερνισμού και έμεινε στην ιστορία για τα πρωτοποριακά έργα της, που διεύρυναν τα όρια της κινητικής γλυπτικής, την ίδια στιγμή που χρησιμοποιούσε ταπεινά και καθημερινά υλικά, όπως μέταλλα από τις λαμαρίνες των αυτοκινήτων, για να δημιουργήσει τις πολυαισθητικές της εγκαταστάσεις κι είχε μια διάθεση για έργα που προσφέρουν τη δυνατότητα διάδρασης με το κοινό.
Ο Βάσκες, λοιπόν, εισχωρεί στον κόσμο της Φελίσας και με τη βοήθεια του τελευταίου συντρόφου της, του Πάμπλο, και ανασκαλεύει μνήμες, τεκμήρια, στοιχεία και γεγονότα. Τα κενά που εμφανίζονται μπροστά του τα καλύπτει αξιοποιώντας τα δημιουργικά τα παραπάνω με τη βοήθεια της φαντασίας.
Η Φελίσα ήταν μια γυναίκα πολύ πιο μπροστά από την εποχή της, που δε δίστασε να εναντιωθεί στην εβραϊκή οικογένειά της, να χωρίσει, να μείνει μακριά από τις τρεις κόρες της, μόνο και μόνο για να ακολουθήσει την καρδιά της. Δε δίστασε να τα βάλει με τη στρατοκρατούμενη Κολομβία και τη δικτατορία υποστηρίζοντας της αριστερές της ιδέες, παρόλο που η ίδια δεν υπήρξε ποτέ μέλος αριστερής οργάνωσης. Δίπλα της ήταν πάντα ο αγαπημένος της φίλος Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, που θεώρησε πως η πραγματική αιτία του αιφνίδιου τέλους της ήταν η θλίψη.
Σε όλο το βιβλίο είχα την αίσθηση ότι η παθιασμένη Φελίσα είναι ένα αστέρι που αυτοαναφλέγεται και αυτοαποσβέννυται δονώντας σύγκορμη την υποκριτική, στενόμυαλη και συντηρητική κολομβιανή κοινωνία. Πρόκειται μια αφήγηση ρέουσα, συγκλονιστική, μια ανθρώπινη κι ανθρωπιστική ματιά στην πολυτάραχη ζωή της Φελίσας, ένα βιβλίο εξαίσια μεταφρασμένο από τον κατεξοχήν μεταφραστή του Βάσκες στα ελληνικά Αχιλλέα Κυριακίδη. Διαβάστε με ανοιχτό μυαλό κι ελεύθερο χρόνο, διότι δεν το αφήνεις εύκολα από τα χέρια σου.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
