Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
«Θυμήσου ότι η ζωή μου είναι πνεύμα» Ιώβ, 7,7
«Τούτο το γένος μόνο με νηστεία και προσευχή εξέρχεται». Εννοεί το γένος των δαιμόνων, που εισέρχονται στην ψυχή και καταργούν την ελευθερία της. Αν δεν νηστεύουμε και δεν προσευχόμαστε είναι σαν να ενισχύουμε τον εχθρό μας, για να τον νικήσουμε! Ο αγώνας μας δεν είναι αγώνας εναντίον σάρκας και οστών. Είναι αγώνας με τα πνεύματα της πονηρίας, με τις αρχές και τις εξουσίες αυτού του αιώνος του σκότους.
Κι αφού πολεμάμε με τα πνεύματα του αιώνος του σκότους και τα όπλα μας πρέπει να είναι πνευματικά. Γι’ αυτό και διψάμε για τις πνευματικές δυνάμεις, για να έχουμε τη δύναμη να φυλάξουμε την πνευματική μας οντότητα, το πνευματικό μας σώμα και τις πνευματικές αισθήσεις του. Αν το πνεύμα μας δεν είναι δυνατό, μας νικάνε τα πάθη και μας κάνουν δούλους, για να τους υπηρετούμε, όπως οι δούλοι υπηρετούν τους αφέντες τους.
Στη θεία λειτουργία που τελείται αδιάκοπα στις εκκλησίες μας Κυριακές, γιορτές και σχόλες, ο ιερέας προσφωνεί τη λέξη «Δύναμις» και εννοεί τη δύναμη στη νηστεία και στην προσευχή, στην αγάπη και σε όλες τις αρετές. Να μας δίνει ο Θεός τη δύναμη να αγωνιζόμαστε για τις αρετές και στη ζωή με την επίγνωση ότι ο Χριστός είναι μέσα μας, ο αληθινός εαυτός μας. «Ο κολλώμενος με τον Κύριο, ένα πνεύμα είναι» (1Κορ.6,17).
Ο Χριστός μας βεβαιώνει για τη ζωή μας; Επιτιμά τους Μαθητές Του που φοβήθηκαν στην τρικυμία. Φοβήθηκαν γιατί δεν έχουν ακόμα την επίγνωση ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού. Ο Ευαγγελιστής γράφει για το φόβο των Μαθητών του Κυρίου στην τρικυμία ότι φοβήθηκαν επειδή δεν είχαν ακόμα συνειδητοποιήσει το θαύμα με τους άρτους. Το θαύμα των άρτων ήταν πρόσφατο. Η τρικυμία έγινε μετά το θαύμα αυτό.
Ένα αντίδοτο στο φόβο είναι το χιούμορ. Αλίμονο σ’ αυτούς που δεν έχουν καθόλου χιούμορ. Ακόμα και το ευαγγέλιο έχει χιούμορ. Θα πεθάνω, έλεγε ο Ιερός Αυγουστίνος, αλλά όχι τώρα. Αυτή είναι μια ενθαρρυντική σκέψη με αρκετή δόση χιούμορ. Να μην βάζεις στη ζωή σου μεγάλα προγράμματα. Ένα καλό πρόγραμμα για να μη φοβόμαστε το θάνατο είναι το πρόγραμμα της ζωής μέχρι το βράδυ. Είμαστε ικανοί ό,τι κι αν συμβεί να ζήσουμε μέχρι το βράδυ .
Οι νησιώτες που αγαπούν τα ταξίδια δεν παίρνουν μαζί τους παρά ένα ζεμπίλι με τα απαραίτητα για μια ημέρα. Το ψωμί μιάς ημέρας ζητάμε απ’ το Θεό στην προσευχή του «πάτερ ημών».
Αν έχουμε τροφές και σκεπάσματα να αρκούμαστε σ’ αυτά μας προτρέπει ο Απόστολος Παύλος. Οι ασκητές αγαπούν τη λιτή ζωή για να μην τους βασανίζει το πνευματικό άγχος. Το καλύτερο νόημα της ζωής, σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Επίκτητου είναι να μη στενοχωριέσαι για ό,τι δεν είναι στη δύναμή σου. Στη δύναμή μας είναι μόνο ότι σώζεται σε ένα ναυάγιο, σύμφωνα με τη στωική φιλοσοφία του Επίκτητου.
Ένας γιατρός επαναλάμβανε στον εαυτό του «αν δεν με στήνουν σήμερα στα πέντε μέτρα, όλα τ’ άλλα τα συζητώ. Ο ποιητής και φιλόσοφος Ρόμπερτ Λαξ δούλεψε δέκα χρόνια ως κλόουν στο τσίρκο «Χριστιάνι». Το νούμερό του ήταν να ρίχνει ένα καπάκι τέντζερη στο δάπεδο και να τ’ αφήνει να πάλλεται, ώσπου να βρει την ακινησία του. Για το θάνατο έγραψε αυτό το στίχο: «Νιώσε το θάνατο σαν μια μελωδία στο φλάουτο». Η αισθητική χαρά είναι παντού ωραία, τόσο στην αρχή της όσο και στο τέλος της!
Αξίζει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε, πώς σκέφτονταν οι κυνικοί φιλόσοφοι, που τους άρεσε να ζουν φτωχά, το ίδιο κι οι ορθόδοξοι μοναχοί που φεύγουν μακριά απ’ τις πόλεις και ζουν ως ασκητές στην έρημο.
Το κύριο αίτημα της ασκητικής ζωής των ορθοδόξων μοναχών είναι η αναζήτηση του εαυτού στη νηστεία και στην προσευχή στην ησυχία. Μια φορά χτύπησε την πόρτα του κελιού ενός γέρου ασκητή. κάποιος στο κελί ενός ασκητή που ζούσε στην έρημο . Ο ασκητής τον ρώτησε ποιόν ζητάει και ο προσκυνητής είπε το όνομα του ασκητή. Κι εγώ τον ζητώ σε όλη μου τη ζωή και δεν τον βρίσκω, είπε ο ασκητής.
Πώς μας βεβαιώνει ο Χριστός για τη ζωή μας. Ψάχνοντας στη Γραφή ανακάλυψα τέσσερις πηγές χαράς για τους πιστούς: Μία είναι η επικοινωνία με την νοερά ευχή. Άλλη είναι η κοινωνία των παθημάτων μας με τα παθήματα του Χριστού. Τρίτη είναι η επίγνωση ότι ο Θεός είναι το εσώτατο κέντρο της προσωπικής μας ζωής. Το κέντρο αυτό αποκαλύπτεται ως ένα κρυμμένο μυστήριο του μέσα μας. Και τέταρτο είναι η χαρά που νιώθουμε με την πίστη ότι ο Χριστός μας ξέρει. Η πίστη αυτή έρχεται μέσα μας ως μια αποκάλυψη του Θεού.
Ο τελευταίος εχθρός που νικάται απ’ το Χριστό για μας είναι ο φόβος του θανάτου και ο ίδιος ο θάνατος. Ο διάβολος βάζει όλα τα δυνατά του για να βασανίζει τον άνθρωπο. Με το φόβο του θανάτου, ο διάβολος γίνεται υπηρέτης της σωτηρίας του ανθρώπου με τις δοκιμασίες. Μέσα στις δοκιμασίες δοκιμάζεται η πίστη μας στο Θεό κι ο νους μας μπορεί να δεί κάποτε να λάμπει το φως Του.
Η νίκη κατά του θανάτου δεν είναι πάντα στο τέλος της ζωής. Μπορεί να συμβεί και πριν το τέλος της ζωής. Εξαρτάται από τη θέληση του ανθρώπου και από τη δύναμη της πίστεως. Ο Θεός θέλει όλοι οι άνθρωποι να σωθούν, γι’ αυτό και όλοι μπορούμε να ζητήσουμε απ΄ το Θεό να μας δώσει τη δύναμη και να μας βοηθήσει στην απιστία μας. Ο Θεός ακούει πάντοτε τη δέησή μας, αρκεί να το ζητήσουμε.
Ό,τι μας ελκύει δεν είναι πάντοτε έλξη της ζωής. Υπάρχουν και έλξεις του θανάτου (vis mortis). Ο λαός ονομάζει «μόρτες» τους ψεύτες και τους υποκριτές, γιατί δε ζητούν τη ζωή, αλλά το θάνατο. Η Γραφή λέει, πως ο άδικος μισεί την ψυχή του. Η Ορθοδοξία είναι ιατρική επιστήμη, που θεραπεύει το μίσος του εαυτού.
Μόνο έτσι καταλαβαίνουμε την Εντολή του Ιησού «αγαπάτε τους εχθρούς υμών. Καλώς ποιείτε τους καταρωμένους υμάς». Αυτός είναι ο λόγος, η «ratio», όπως λέγεται στη νομική επιστήμη η αιτιολογία των νόμων.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
