Ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος (φωτογραφία) ασχολείται με τα κοινά του ιατρικού κλάδου από τη δεκαετία του 1970, όταν βρισκόταν ως φοιτητής στα έδρανα του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ. Ιδιώτης Παιδίατρος στη Λάρισα στη συνέχεια, διετέλεσε γενικός γραμματέας του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας και επί τρεις θητείες πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου πριν εκλεγεί για πρώτη φορά πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου, τον Απρίλιο του 2005.
Πρόσφατα επανεκλέχθηκε για έβδομη συνεχόμενη φορά (σ.σ. αρχικά οι θητείες ήταν τριετείς πριν γίνουν τετραετείς), με ποσοστό 53,8% επί των εδρών, βάζοντας «πλώρη» για τη συμπλήρωση ¼ του αιώνα στο τέλος της τρέχουσας θητείας του. Παράλληλα, είναι τρεις φορές εκλεγμένος στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Ο ίδιος μιλάει στο iatronet.gr για τους σταθμούς της μακράς αυτής διαδρομής. Αναφέρεται στις παρεμβάσεις του ΙΣΛ στην τραγωδία των Τεμπών και στην πανδημία κορωνοϊού, στις σύγχρονες προκλήσεις δημόσιας υγείας και στη διπλή «πληγή» του burnout και του brain drain.
«Όταν σώσαμε την πόλη της Λάρισας»
Το πρώτο ζήτημα που έβαλε σε προτεραιότητα, όπως λέει, ήταν να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ γιατρών και κοινωνίας. «Ο γιατρός δεν βρίσκεται σε απόσταση από την κοινωνία, αλλά μέσα σε αυτήν, ταυτίζεται μαζί της και κερδίζει την εμπιστοσύνη της», σημειώνει, και εκτιμά πως το έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό. Η στάση του ΙΣΛ σε μεγάλες υγειονομικές κρίσεις συνέβαλαν σε αυτή την κατεύθυνση.
Στην πανδημία COVID-19, ανάμεσα σε αλλεπάλληλες πρωτοβουλίες που λήφθηκαν σε τοπικό και σε πανελλαδικό επίπεδο, ξεχωρίζει μια καίρια παρέμβαση, που έσωσε όπως λέει την πόλη της Λάρισας από ευρεία διασπορά, κατά την πρώτη, οξεία φάση της πανδημίας. «Σε μια συνοικία της πόλης με συγκεκριμένο πληθυσμό, υπήρχαν πάρα πολλά κρούσματα και πιέσαμε για λήψη μέτρων αποτροπής της διασποράς. Παρόλο που οι τότε τοπικές Αρχές εξέφρασαν κάποια δυσπιστία, κατάλαβαν πως έπρεπε να ακολουθήσουν τη στρατηγική που προτείναμε», θυμάται και συμπληρώνει: «Ενισχύσαμε τα συνεργεία μέσω της Περιφέρειας και του Δήμου, συμμετείχαμε με ιδιώτες γιατρούς και όταν έγινε η μεγάλη δειγματοληψία που περιέλαβε όλες τις ηλικίες, φάνηκε η μεγάλη θετικότητα και η απειλή για την πόλη. Λήφθηκαν μέτρα περιορισμού, και σώθηκε η Λάρισα από μια ευρεία διασπορά».
Στην τραγωδία των Τεμπών, το 2023, τέθηκαν σε συναγερμό οι δημόσιες και οι ιδιωτικές δομές υγείας στην περιοχή της Λάρισας. «Συμπληρώσαμε τον δημόσιο τομέα σε συγκεκριμένες ειδικότητες που δεν υπήρχαν, όπως αυτοί της αποκατάστασης και της πλαστικής χειρουργικής. Είναι πολύ σημαντικό ότι δεν χάσαμε κανέναν τραυματία», σημειώνει.
Οι προκλήσεις σήμερα στην υγεία
Ο κ. Γιαννακόπουλος θεωρεί το διπλό φαινόμενο της εξουθένωσης και της φυγής των νέων γιατρών στο εξωτερικό ως το υπ΄ αριθμόν 1 πρόβλημα προς επίλυση σήμερα. «Οι νέοι γιατροί αποτελούν θεμέλιο για το μέλλον της Ελλάδας. Αν θέλουμε να τους έχουμε εδώ, οφείλουμε να βρούμε τρόπους αντιμετώπισης του burnout και του brain drain. Πρέπει να χαράξουμε μια ενιαία στρατηγική, που και θα τους κρατάει εδώ, αλλά και δεν θα τους εξουθενώνει με απερίγραπτα ωράρια είτε εφημεριών είτε εργασίας», υπογραμμίζει.
Παράλληλα, επισημαίνει την ανάγκη αύξησης της χρηματοδότησης για την ενίσχυση του ΕΣΥ με γιατρούς, κυρίως σε άγονες και δυσπρόσιτες περιοχές, με πιο ελκυστικά κίνητρα από αυτά που λαμβάνονται ως τώρα, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο θέμα της αξιοκρατίας. «Οι γιατροί του δημόσιου τομέα σε μερικές περιπτώσεις εργάζονται σε αναξιοκρατικές συνθήκες ανέλιξης, επιστημονικής και θεσμικής μέσα στο σύστημα. Αυτή είναι μια από τις κύριες αιτίες που τους αναγκάζουν να φεύγουν στο εξωτερικό, περισσότερο ίσως ακόμη και από τις κακές συνθήκες, τα εξαντλητικά ωράρια και τις κακές αμοιβές», σημειώνει.
Στον ιδιωτικό τομέα, ζητά νομοθετική πρωτοβουλία για τη «μάστιγα του clawback», που δημιουργεί τεχνητό χρέος κυρίως στους εργαστηριακούς γιατρούς και συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού. «Επίσης, είμαστε πολύ μακριά ακόμη από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που ενώ θεσμοθετήθηκαν με το νόμο Πλεύρη, δυστυχώς συναντάμε ως τώρα την άρνηση του ΕΟΠΥΥ και κυρίως της απερχόμενης προέδρου, που είχε στυλώσει τα πόδια, αρνούμενη να κάνει συζήτηση με τους Ιατρικούς Συλλόγους και τον ΠΙΣ». Στο συνταξιοδοτικό, παρατηρεί πως οι συγχωνεύσεις, οι άστοχες επενδύσεις και τα τοξικά ομόλογα κατέστησαν προβληματικό ένα άλλοτε εύρωστο και υγιές ταμείο όπως το ΤΣΑΥ, με αποτέλεσμα «οι συντάξεις των γιατρών να είναι απαξιωτικές και να μην ανταποκρίνονται στις εισφορές που πληρώνουμε επί 40 χρόνια».
Η κομματική ταυτότητα έξω από την πόρτα του Συλλόγου
Ο Κ. Γιαννακόπουλος δεν κρύβει ότι είναι στέλεχος της ΝΔ από τα φοιτητικά του χρόνια μέχρι σήμερα. Η κομματική του «συγγένεια» δεν τον απέτρεψε από δυναμικές αντιδράσεις σε κυβερνητικές πολιτικές, με πρόσφατη την επιχειρούμενη κατάργηση της Παιδιατρικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας και τη συγχώνευσή της με την αντίστοιχη του Πανεπιστημιακού. Το σχέδιο «πάγωσε» μετά τις αντιδράσεις του ΙΣΛ και άλλων φορέων.
«Τόσο εγώ όσο και τα μέλη της ομάδας που συνεργάζεται μαζί μου, έχουμε αφήσει τις κομματικές ταυτότητες έξω από την πόρτα του Ιατρικού Συλλόγου. Τα προβλήματα της ιατρικής κοινότητας είναι κοινά και οι Σύλλογοι δεν είναι ιμάντες μεταβίβασης κομματικών εντολών στο ιατρικό κίνημα και αντίστροφα. Αυτά είναι ξεπερασμένα πράγματα», παρατηρεί, θεωρώντας πως αυτή η στάση αναγνωρίζεται από τους συναδέλφους του. «Αν εκτιμούν κάτι σε μας είναι πρώτον η πολυσυλλεκτικότητα του συνδυασμού και δεύτερον η μεγάλη αγωνιστικότητα και μαχητικότητα. Αν καταλάβουμε εγώ και οι συνεργάτες μου ότι κάτι είναι άδικο, θα το πολεμήσουμε όποιος και να είναι απέναντί μας», καταλήγει.
Βασίλης Ιγνατιάδης
Πηγή: iatronet.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
