Γενέθλια μέρα τούτη η Τετάρτη και εδώ μέσα έχουμε γιορτή!
Τα μολύβια κάνουν μάχη για το ποιο θα κρατήσω, λέω να διαλέξω ένα πρασινάκι που μου ήρθε απ’ τη Νέα Υόρκη, πάντα ήθελα να πάω αλλά παραμεγάλωσα και δεν το βλέπω…, ο Φιντέλ γαυγίζει στο ρυθμό του «Φέρτο» κι εγώ σφυρίζω στον ρυθμό του τραγουδιού το «φέρτα μου όλα, πάλι δεν θα χορτάσω…», κι αλήθεια είναι μέρα που είναι, δεν χορταίνεται η ζωή, ούτε οι χαρές της, τα πάθη και τα λάθη, όσο μεγαλώνεις μαθαίνεις και τα γεύεσαι σαν πικρό ποτήρι που πρέπει να το πιείς περιμένοντας ένα γλυκόπιοτο…
Any way, (Mπαμπινιώτη μου είσαι καλεσμένος στη σημερινή γιορτή, είσαι τόσα χρόνια στο team…} και πάμε παρακάτω.
«Μα πού να πάω» που λέει και το άσμα, πού να πρωτοπάω που τις τελευταίες μέρες οι τραγωδίες στη χώρα μας, πυροβολούν η μια μετά την άλλη και δεν προλαβαίνουμε να σκεφτούμε τι γίνεται. Γιατί ο θάνατος παραμόνεψε στην καρδιά δυο μικρών παιδιών που βούτηξαν στο κενό από ψηλά πριν ακόμη ζήσουν τα μικρά και τα μεγάλα τους βήματα στο μονοπάτι της ζωής, γιατί ένας χαροκαμένος πατέρας έγινε στυγερός φονιάς, γιατί ένας στο καν τίποτα άνδρας άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου και πέταξε στο δρόμο μια μάνα, γιατί μία στο καν τίποτα μάνα κακοποίησε το παιδί της, γιατί άνθρωποι της τρίτης ηλικίας εξοβελίζονται να αργοπεθαίνουν σε παράνομους οίκους ευγηρίας, γιατί βασανίζονται από έμμισθους φροντιστές, γιατί, γιατί, ατέλειωτα γιατί που έρχονται να συναντήσουν ατέλειωτα γιατί που έρχονται από προηγούμενους καιρούς, προηγούμενα χρόνια…
Γιατί η κοινωνία μας έχει γίνει ανθρωποφάγα και αιμοβόρα, το πώς και το γιατί θα το αναλύσουν οι ειδικοί, το αναλύουν ψελλίζοντας τις αιτίες αλλά δεν δίνουν καμία θεραπεία για τον θυμό, την απελπισία, την εκδήλωση βάρβαρων συμπεριφορών, δεν κάνουν αλυσίδα απέναντι σε ένα Κράτος που ποτέ δεν ασχολήθηκε με τις ζωές των πολιτών του, ποτέ, πάντα κοιτούσε τα σταυρουδάκια και πέραν τούτων η νύχτα…
Νύχτα, για όσους ζούμε κανονικές ζωές δεν νύχτωσε ακόμη…αλλά όπως πάμε αν δεν αλλάξει κάτι, οσονούπω το φεγγάρι θάναι πάντα σκοτεινό και ο ήλιος χλωμός…
Στον μικρόκοσμο της αγέλης της ζωής μου, είπαμε πως έχουμε γιορτή. Γιουροβίζιον όχι, αλλά γιορτή, εδώ γύρω είμαστε Ταύροι κι Υδροχόοι στο ζώδιο, ο Ακύλας λέει είναι Υδροχόος με ωροσκόπο Υδροχόο, η Μπήλιου είπε πως έχει τις αστρολογικές προβλέψεις πάνω του και θετικές, ο ΠΘ του ευχήθηκε «φέρτο», τα συμπεράσματα δικά σας…
Κλείνοντας ας πούμε και κάνα αστειάκι… Π.χ. η Λευκάδα δεν είναι νησί δικό μας, όποιος θέλει στέλνει drone, τι θα πει ήταν Ουκρανικό… βρήκε δρόμο και πέρασε…, και τι τρελαίνεστε που ο υπουργός ασπίδα του ΠΘ μπορεί να πρωταγωνιστεί σε φερόμενη αγαπησιάρικη σχέση; Τόσες επεμβάσεις βελτιωτικές της εικόνας του έκανε ο άνθρωπος, χαμένες να πάνε;
Εύχομαι να μη τραβάει τα μαλλιά του αν ο Χανταϊός μπει στη ζωή μας και χαντα(ι)κωθούμε πλήρως…
Τέλος, σαν το άλλο με τον Τοτό, το ένα εκατομμύριο ευρώ που ξέχασε ο λογιστής, του κατ’ εξακολούθηση παρακολουθούμενου, να δηλώσει στο πόθεν έσχες του, το αφήνω στην αίσθηση του χιούμορ που έχετε…
Όλοι οι ευαγγελιζόμενοι σωτήρες μας βάλθηκαν να μας τρελάνουν…
Μας μένει το γέλιο, ή έστω το χαμόγελο!
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
