Γράφει ο Γιάννης Παπαϊωάννου*
Η απόφαση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ για μη συνεργασία με τη ΝΔ είναι η βασική αιτία πίσω από την οργανωμένη επίθεση που δέχεται ο Νίκος Ανδρουλάκης τις τελευταίες ημέρες, με πρόσχημα το ακίνητο της οικογένειάς του που νοικιάζεται στην Κρήτη.
Μικρή αναδρομή στα γεγονότα
Για πολλούς, μετά τα μνημόνια, το ΠΑΣΟΚ είχε μετατραπεί σε ένα κόμμα-συμπλήρωμα της Δεξιάς, το οποίο καλούνταν διαρκώς να απαντά με ποιον θα συνεργαστεί μετεκλογικά ώστε να σχηματιστεί κυβέρνηση. Από τότε, όμως, κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι.
Αμέσως μετά την ανάληψη της ηγεσίας του Κινήματος από τον Νίκο Ανδρουλάκη, τέθηκαν νέες βάσεις. Το κόμμα κινήθηκε ανοιχτά και στοχευμένα με στόχο να διεκδικήσει ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας με αυτόνομη πορεία και προγραμματικό λόγο.
Έτσι, το ΠΑΣΟΚ ξεπέρασε τις εκλογές του 2023, όπου πολλοί ανέμεναν ότι θα συντριβεί στις μυλόπετρες του ψευδοδικομματισμού που είχαν στήσει ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα, οι εκλογές αυτές οδήγησαν στην αποσύνθεση και την πολιτική απαξίωση του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ παράλληλα καθιέρωσαν το ΠΑΣΟΚ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Από αυτή τη θέση, το ΠΑΣΟΚ άρχισε να ξεδιπλώνει τη στρατηγική του απέναντι στην κυβέρνηση. Αντί ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης πάνω στις προτάσεις και το πρόγραμμά του, βρέθηκε αντιμέτωπο με τοξικότητα, υπονοούμενα και διαρκή υπονόμευση του ρόλου και του αρχηγού του, μέσα από σενάρια ότι δήθεν «κρατούν» τον Ανδρουλάκη λόγω των αποκαλύψεων για το Predator ή ότι προετοιμάζει συνεργασία με τη ΝΔ.
Μεθοδικά, με δουλειά σε όλη τη χώρα, το κόμμα και ο Νίκος Ανδρουλάκης αποδόμησαν αυτή την προπαγάνδα σε επίπεδο κοινωνίας. Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, με τη μαζική συμμετοχή νέων ανθρώπων στις διαδικασίες εκλογής συνέδρων, αποτέλεσε το αποκορύφωμα αυτής της πορείας.
Και εκεί, στο Tae Kwon Do, έκλεισε οριστικά και η τελευταία πόρτα στα σενάρια συνεργασίας ΠΑΣΟΚ–ΝΔ. Η απόφαση αυτή γράφτηκε πολιτικά «στα μάρμαρα».
Από τη στιγμή που τα σενάρια συνεργασίας, τα οποία καλλιεργούσε και τροφοδοτούσε το Μέγαρο Μαξίμου, θεωρούνται πλέον οριστικά νεκρά, απομένουν οι επικοινωνιακές επιθέσεις, οι δημοσκοπήσεις με εμφανή σημάδια χειραγώγησης στην εκτίμηση ψήφου και η προσπάθεια πολιτικής απαξίωσης του Νίκου Ανδρουλάκη μέσα από υπερβολές και κατασκευές.
Είναι φανερό ότι, καθώς το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως ήρεμη δύναμη και καταγράφει σταδιακή άνοδο, το Μαξίμου δείχνει να χάνει την πολιτική του ψυχραιμία. Έτσι, υιοθετεί μια μορφή τοξικής αντιπαράθεσης, παρόμοια με εκείνη που εμφάνισε ο ΣΥΡΙΖΑ λίγο πριν από την εκλογική του κατάρρευση το 2023.
Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη και ένα δεύτερο πολιτικό πρότζεκτ: η προσπάθεια επαναφοράς του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος έχει ηττηθεί πέντε φορές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Μαζί επιχειρούν να παίξουν ένα από τα τελευταία τους πολιτικά χαρτιά. Ο ένας βλέπει απέναντί του μια κυβέρνηση που αρχίζει να εμφανίζει σημάδια πολιτικής φθοράς και εσωτερικής αμφισβήτησης. Ο άλλος επιχειρεί να επιστρέψει ζητώντας από την κοινωνία να ξεχάσει όσα συνέβησαν την περίοδο 2015-2019, αλλά και το γεγονός ότι σήμερα λειτουργεί, πολιτικά και επικοινωνιακά, ως ένας βολικός αντίπαλος για το σύστημα Μητσοτάκη.
Και μέσα σε αυτό το πολιτικό σκηνικό, το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει ως αυτόνομη πολιτική δύναμη με στόχο τη διακυβέρνηση της χώρας. Με προτάσεις για το 4ηερο, για την κατοικία, για την προοδευτική φορολόγηση, για τις τράπεζες, για τα κόκκινα δάνεια, για το 13 μισθό, για τον πρωτογενή τομέα, για τον τουρισμό για την γυναίκα και την ελληνική οικογένεια.
Αυτό είναι που φοβίζει πραγματικά το σύστημα εξουσίας: η σταθερή επανασύνδεση του ΠΑΣΟΚ με την κοινωνία, με τους νέους ανθρώπους, με τον κόσμο της εργασίας και της παραγωγής.
Το ΠΑΣΟΚ αποδεικνύει καθημερινά ότι μπορεί ξανά να γίνει η μεγάλη δημοκρατική παράταξη που θα ενώσει, θα εμπνεύσει και θα δώσει προοπτική στη χώρα.
Και η τελική απάντηση θα δοθεί από τον ελληνικό λαό
*Ο Γιάννης Παπαϊωάννου είναι μέλος της γραμματείας του Τομέα Άμυνας του ΠΑΣΟΚ και μέλος του ΠΑΣΟΚ Λάρισας
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
