φωτ. larissanet
Η Έκθεση «Ανθολόγιο» του Θεσσαλικού Θεάτρου που φιλοξενείται στη Δημοτική Πινακοθήκη – Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα, είναι μια Έκθεση που με έναν τρόπο «αφηγείται» ιστορίες.
Δεν είναι εύκολο να χωρέσουν 50 χρόνια θεατρικής δημιουργίας σε έναν εκθεσιακό χώρο. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για μια τέχνη κατεξοχήν ζωντανή, όπως το θέατρο. Ακριβώς σε αυτή τη δυσκολία βρίσκεται και η μεγάλη επιτυχία της δουλειάς των δύο επιμελητών, του Αλέξιου Παπαζαχαρία και του Γιώργου-Αλέξανδρου Σαμαρά. Δεν επιχείρησαν απλώς να παραθέσουν αρχειακό υλικό, φωτογραφίες, αφίσες ή κοστούμια. Επιχείρησαν να αποδώσουν το αποτύπωμα που άφησε το Θεσσαλικό Θέατρο στην πόλη, στη Θεσσαλία και στο ελληνικό θέατρο γενικότερα.
Ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας έθεσε εύστοχα, από τη συνέντευξη Τύπου ακόμη, το βασικό ερώτημα της έκθεσης: πώς μεταφέρεται η εμπειρία μιας ζωντανής παράστασης μέσα σε έναν μουσειακό χώρο; Η απάντηση βρίσκεται στην ίδια την αφήγηση της έκθεσης, η οποία δεν αντιμετωπίζει τα εκθέματα ως αντικείμενα, αλλά ως φορείς μνήμης. Από την άλλη πλευρά, ο Γιώργος-Αλέξανδρος Σαμαράς ανέδειξε τη βαθιά σχέση του Θεσσαλικού Θεάτρου με τη συλλογική μνήμη των Λαρισαίων, μια σχέση που γίνεται εμφανής σε κάθε γωνιά της έκθεσης.
Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε και η παρουσία της «Αγίας Τριάδας» του Θεσσαλικού Θεάτρου. Η συνάντηση στα εγκαίνια του περασμένου Σαββάτου, της Άννας Βαγενά, του Κώστα Τσιάνου και του Γιώργου Ζιάκα στον ίδιο χώρο δεν αποτέλεσε απλώς μια επετειακή στιγμή. Ήταν μια υπενθύμιση του οράματος που γέννησε πριν από μισό αιώνα έναν θεσμό ο οποίος άλλαξε τον χάρτη της πολιτιστικής αποκέντρωσης στην Ελλάδα. Η παρουσία τους λειτούργησε σχεδόν ως ζωντανό έκθεμα, ως ένας κρίκος που συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν.
Μέχρι τον Νοέμβριο το «Ανθολόγιο» θα φιλοξενεί παράλληλες δράσεις, συναντήσεις και εκδηλώσεις, παραμένοντας ένας ζωντανός χώρος διαλόγου γύρω από την ιστορία και το μέλλον του Θεσσαλικού Θεάτρου. Για τους Λαρισαίους, αλλά και για όσους έχουν συνδέσει έστω και μία θεατρική ανάμνηση με τον ιστορικό θεσμό, η επίσκεψη στην έκθεση είναι μια ευκαιρία να συναντήσουν ένα κομμάτι της συλλογικής μνήμης της πόλης, να ανακαλύψουν άγνωστες πτυχές της διαδρομής του Θεσσαλικού Θεάτρου και να θυμηθούν γιατί 50 χρόνια μετά την ίδρυσή του, εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κεφάλαια της Λάρισας.
Δείτε φωτογραφίες:
*Ευχαριστούμε για μια ακόμη φορά τους ανθρώπους της Πινακοθήκης για την ξενάγηση στην Έκθεση και ιδιαιτέρως την κα Ελένη Παπανικολάου, Ιστορικό Τέχνης.
Λάμπρος Αναγνωστόπουλος
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
