Υπάρχουν παραστάσεις που τις βλέπεις, τις χειροκροτείς, πίνεις ένα ποτό μετά και την επόμενη μέρα τις έχεις ήδη ξεχάσει.
Και υπάρχουν και εκείνες οι σπάνιες περιπτώσεις παραστάσεων που βγαίνουν από τη σκηνή και συνεχίζουν να παίζονται μέσα σου. Στις κουβέντες μετά το τέλος. Στη σιωπή της επιστροφής. Σε εκείνο το επίμονο συναίσθημα που δεν εξηγείται εύκολα αλλά μένει.
Αυτό φαίνεται πως συμβαίνει με το «Βάρος της Πεταλούδας» στο Θεσσαλικό Θέατρο.
Μόλις οκτώ παραστάσεις ( από τις 16 συνολικά ) έχουν σταθεί αρκετές για να γίνει το έργο σημείο αναφοράς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μα κυρίως στους θεατές που βγαίνουν από το θέατρο. Δεν μιλάμε για μια παράσταση που “άρεσε”. Μιλάμε για μια παράσταση που έγινε κουβέντα. Που περνά από στόμα σε στόμα με εκείνον τον σπάνιο τρόπο που συμβαίνει μόνο όταν το θέατρο αγγίζει κάτι αληθινό.
Άλλοι μιλούν για «μοναδική εμπειρία». Άλλοι για εικόνες που μοιάζουν με ζωντανούς πίνακες. Άλλοι για ένα χορόδραμα υψηλής ποίησης. Άλλοι για μια σκηνοθεσία που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει φωναχτά, αλλά επιλέγει να σε κατακτήσει αθόρυβα, με λεπτομέρεια, ρυθμό, σώμα και σιωπή. Άλλοι για τις συγκλονιστικές ερμηνείες των τριών ηθοποιών, ένα αρμονικό σύνολο γεμάτο ψυχή.
Σε μια εποχή όπου όλα καταναλώνονται γρήγορα, το «Βάρος της Πεταλούδας» μοιάζει να επιβάλλει κάτι σχεδόν ξεχασμένο: να σταματήσεις για λίγο και να αισθανθείς.
Να παρακολουθήσεις χωρίς να κοιτάς το κινητό σου κάθε τρία λεπτά. Να αφεθείς στην ποίηση της εικόνας. Να ακούσεις ακόμα και τις παύσεις. Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό βάρος της πεταλούδας. Όχι η ιστορία μόνο. Όχι οι ερμηνείες μόνο. Όχι η υψηλή αισθητική μόνο. Αλλά το αποτύπωμα που αφήνει πάνω σου. Γιατί το δύσκολο σήμερα δεν είναι να γεμίσεις μια αίθουσα. Το δύσκολο είναι να γεμίσεις τις συζητήσεις των ανθρώπων μετά την έξοδο από αυτήν.
Και όταν μια παράσταση καταφέρνει, μέσα σε μόλις οκτώ βραδιές, να κουβεντιάζεται σε μια πόλη, τότε μάλλον δεν πρόκειται απλώς για μια καλλιτεχνική επιτυχία. Πρόκειται για ένα μικρό γεγονός. Και από τα μικρά αρχίζουν πάντα τα μεγάλα.
Το Θεσσαλικό Θέατρο πρωτοπορεί με την εναλλακτική σκηνή φέτος και το βάρος της πεταλούδας αυτό το ελάχιστο , μπορεί να μας κάνει μέσα σε 60 λεπτά να δούμε τον κόσμο με άλλα μάτια.
Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.























