Eurofans και δημοσιογράφοι που μελετούν τα στατιστικά της Eurovision ανά τα χρόνια συχνά μιλούν για κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα που έχουν αναχθεί ακόμα και σε δεισιδαιμονίες στον διαγωνισμό.
Για παράδειγμα υπάρχει η κατάρα του φαβορί, όταν οι εκπρόσωποι που πλασάρονται στις πρώτες θέσεις των στοιχημάτων καταλήγουν τελικά σε χαμηλότερες, χάνοντας τη νίκη. Ή η γνωστή σε όλους μας «κατάρα του Ηνωμένου Βασιλείου» που συνήθως πλασάρεται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης στους τελικούς και φυσικά η «κατάρα της διοργανώτριας χώρας» αφού οι χώρες που διοργανώνουν τον διαγωνισμό δεν πάνε καλά την επόμενη χρονιά.
Εκείνες βέβαια που έχουν κερδίσει περισσότερο έδαφος είναι η «κατάρα του νούμερου 2», «η κατάρα του πράσινου» και η «κατάρα του 43».
Η κατάρα του νούμερου 2
Η «Κατάρα του Νούμερου 2» είναι ένα στατιστικό μοτίβο που έχει κάνει θραύση ως κατάρα της κλήρωσης της Eurovision και είναι μάλλον η πιο δημοφιλής. Ονομάζεται έτσι επειδή καμία χώρα που εμφανίστηκε στη δεύτερη θέση της σειράς εμφάνισης στον τελικό δεν έχει καταφέρει ποτέ να κερδίσει τον διαγωνισμό.
Μάλιστα, όσοι έχουν εμφανιστεί δεύτεροι έχουν τερματίσει τελευταίοι εννέα φορές, ενώ τρεις από αυτές τις περιπτώσεις είχαν μηδενικούς βαθμούς. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς φανς, δημοσιογράφους και καλλιτέχνες να θεωρούν ότι η θέση αυτή είναι «καταραμένη», γι’ αυτό και συχνά αποκαλείται από τους fans ως η «θέση του θανάτου» (death slot).
Απότελεί πάντως σίγουρα μια μειονεκτική θέση εμφάνισης με πρώτο «θύμα» αυτής της θεωρίας την Corry Brokken, η οποία αν και είχε κερδίσει το 1957, το 1958, όταν εμφανίστηκε δεύτερη στον διαγωνισμό που φιλοξενήθηκε στην Ολλανδία, τερμάτισε τελευταία.
Η κατάρα του πράσινου
Η χρήση του πράσινου χρώματος είτε στη σκηνή, είτε στην εμφάνιση του καλλιτέχνη είναι μία ακόμα από τις συμπτώσεις που πολλοί έχουν χαρακτηρίσει ως κατάρα της Eurovision, αφού πολλές φορές -βεβαίως όχι σε όλες τις περιπτώσεις- η αποστολή αυτή δεν έχει καλή πορεία μένοντας εκτός τελικού, ή ο καλλιτέχνης λάμβανε βραβείο κακογουστιάς από τους φαν.
Η προέλευση αυτής της «κατάρας» δεν σχετίζεται με τη Eurovision. Στο θέατρο, το πράσινο θεωρείται επίσης γρουσούζικο χρώμα. Αυτό λέγεται ότι προέρχεται από τη Γαλλία του 17ου αιώνα, όταν ο Μολιέρος φορώντας πράσινα ρούχα κατέρρευσε στη σκηνή παίζοντας τον «Κατά φαντασίαν ασθενή» και πέθανε λίγο αργότερα.
Η Katja Ebstein από τη Γερμανία το 1970 θεωρείται η πρώτη καταγεγραμμένη συμμετοχή που «υπέστη» την «Κατάρα του Πράσινου», ενώ πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι ο Marko Bošnjak από την Κροατία, ο οποίος δεν προκρίθηκε από τον πρώτο ημιτελικό το 2025.
Ωστόσο, υπάρχουν και αξιοσημείωτες εξαιρέσεις: η Tamara Todevska το 2019, ο Käärijä το 2023 και ο Baby Lasagna το 2024. Παρότι χρησιμοποίησαν πράσινο στην εμφάνιση ή τη σκηνική τους παρουσία, κατάφεραν να κερδίσουν είτε την ψηφοφορία των επιτροπών είτε του κοινού και να χαρίσουν στη χώρα τους από τις υψηλότερες βαθμολογίες στην ιστορία τους.
Η κατάρα του 43
Η «Κατάρα του 43» είναι ένα ακόμη από τα φαινόμενα που έχουν συνδεθεί με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Ονομάζεται έτσι επειδή, όταν η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (European Broadcasting Union) ανακοινώνει αρχικά μια λίστα με 43 συμμετέχουσες χώρες, συχνά στη συνέχεια συμβαίνει κάποιο γεγονός που οδηγεί μία χώρα σε απόσυρση, με αποτέλεσμα ο τελικός αριθμός των συμμετοχών να μειώνεται σε 42.
Αυτό έχει οδηγήσει αρκετούς φανς, δημοσιογράφους και καλλιτέχνες να θεωρούν ότι ο αριθμός των 43 συμμετοχών είναι «καταραμένος».
Οι μόνες χρονιές στις οποίες δεν συνέβη αυτό το φαινόμενο ήταν: το 2008, το 2011 και το 2018.
Πηγή: reader.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
