Φωτογραφίες-βίντεο: Θανάσης Καλιακούδας
Στην κεντρική πλατεία Λάρισας πραγματοποιήθηκε η απεργιακή συγκέντρωση για την πρωτομαγιά που προανήγγειλε το Εργατικό Κέντρο Λάρισας. Παρά τον άστατο καιρό όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο κόσμος έδωσε το παρών τιμώντας την εργατική πρωτομαγιά και όσα αντιπροσωπεύει για τα δικαιώματα των εργαζομένων
«Συνεχίζουμε να πορευόμαστε με την ίδια ορμή με την ίδια αποφασιστικότητα να διεκδικούμε το δίκιο μας απέναντι στην πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων» ανέφερε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λάρισας Πάνος Σκόκας.
Αφού ολοκληρώθηκαν οι ομιλίες ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης ενώ νωρίτερα πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφανιών στην Πλατεία Τάκη Γαργαλιάνου.
Αναλυτικά η ομιλία του κ. Σκόκα:
Με σημερινή μας την απεργιακή μας συγκέντρωση τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά με ένα τρόπο αντάξιο σε αυτό που πάντα αποτελούσε αυτή η μέρα : σύμβολο αγώνα για τα σύγχρονα δικαιώματά μας, σύμβολο αντίστασης απέναντι στην βαρβαρότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, σύμβολο πάλης για την ανατροπή της εκμεταλλευτικής κοινωνίας.
Συνεχίζουμε να πορευόμαστε στον δρόμο που χάραξαν οι ήρωες της εργατικής τάξης. Από το Σικάγο, την Καισαριανή, τον Μάη του ‘36 μέχρι και σήμερα πόσοι και πόσοι χιλιάδες επώνυμοι και ανώνυμοι αγωνιστές καταθέσανε βαριές θυσίες για την απελευθέρωση από την καπιταλιστική εκμετάλλευση.
Είμαστε για άλλη μια φορά εδώ παρόν σε πείσμα των καιρών. Κόντρα σε όλους όσους βιάστηκαν να προβλέψουν το τέλος της ταξικής πάλης, των αγώνων, τελικά της εργατικής τάξης . Εκείνους που είπαν πως οι απεργίες κι οι αγώνες είναι για το χρονοντούλαπο . Πως τώρα πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους να παλέψουμε για το δίκιο μας «ποιο σύγχρονους» αλλά όχι αγωνιστικούς, «χωρίς συγκρούσεις» … γιατί σήμερα η εποχή χρειάζεται «ευρύτερες συναινέσεις»…
Και τι δεν δοκίμασαν… Από τα πανηγυράκια, τις γιορτές των λουλουδιών που οργανώνουν κάθε χρόνο αντί συγκεντρώσεων, μέχρι και να την μετατρέψουν σε μια απλή εθιμοτυπική αργία και μάλιστα μεταφερόμενη…Όχι αυτό το κράτος δεν απέκτησε ξαφνικά ευαισθησία και θέλησε να τιμήσει τον αγώνα των εργαζομένων… Ίσα-ίσα που θέλει με κάθε τρόπο να τους απομακρύνει από αυτά τα ιδανικά της ταξικής πάλης. Για να μπορεί να οικοδομείται στο μυαλό πως τελικά μπορούμε «να γίνουμε όλοι ένα» «αφεντικά κι εργάτες» . Πως δεν υπάρχει ανάμεσά μας χάσμα αγεφύρωτο, πως το πρόβλημα είναι «να βρούμε ένα σημείο ισορροπίας». Και εκείνοι να κερδίζουν κι εμείς να ευημερούμε …Και σήμερα λοιπόν όλοι αυτοί τι έχουν να πουν που βουτάμε διαρκώς και περισσότερο μέσα στην φτώχεια και την αθλιότητα μέσα σε συνθήκες ανάπτυξης, καπιταλιστικής ανάπτυξης ; Και σήμερα τι έχουν να απαντήσουν όταν η ζωή μας στριμώχνεται, απειλείται να καεί μέσα στις φλόγες του πολέμου, την ώρα που οι ενεργειακοί όμιλοι κερδίζουν 3000 δολάρια το δευτερόλεπτο ο καθένας τους!
Σήμερα πια ζούμε καταστάσεις που η ανθρωπότητα είχε να ζήσει ολόκληρες γενιές Σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις, σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ζωή ευτελίζεται και λαοί μακελεύονται, σε έναν πόλεμο που παίρνει τέτοια παγκόσμια διάσταση – για πρώτη φορά μετά από 81 χρόνια . Οι επεμβάσεις, συγκρούσεις, αντιπαραθέσεις σε ΙΡΑΝ, Μέση Ανατολή, Ουκρανία, Ειρηνικό ,Βενεζουέλα καθώς και οι απειλές στην Κούβα είναι επεισόδια αυτού του γενικευμένου πολέμου που κλιμακώνεται από τους ληστές – καπιταλιστές για τα κέρδη, τις πηγές ενέργειας και σπάνιων γαιών, τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων.
Πάνω σ’ αυτό το έδαφος, οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων, που ευθυγραμμίζονται με τα αμερικανοΝΑΤΟικά προσχήματα είναι τεράστιες. Έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο πολέμου σπέρνοντας βάσεις παντού, αξιοποιώντας λιμάνια και αεροδρόμια, δίνοντας γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές ενώ στα σχέδιά τους είναι και η αποστολή νέων στρατευμάτων εκτός των συνόρων.
Αυτή η πολιτική είναι που μετατρέπει τον λαό μας σε στόχο. Είτε στηρίζουν με τα μπούνια την επίθεση στο Ιράν, είτε καλλιεργούν εφησυχασμό για «περιφερειακή σύγκρουση» που θα εκτονωθεί, όταν ήδη συμμετέχει με την επιχείρηση ASPIDES στην περιοχή να είναι σε πλήρη εξέλιξη, καλώντας μάλιστα σε ενίσχυση της. Επιχείρηση που διευθύνεται από το Ευρωστρατηγείο που εδρεύει στις εγκαταστάσεις της πρώην 1ης Στρατιάς στην πόλη μας, όπου παράλληλα εδρεύει και άλλη ΝΑΤΟϊκή υποδομή στην 110ΠΜ με τα drones η οποία είναι κόμβος για την προώθηση των εγκληματικών τους σχεδίων σε βάρος λαών!
Για αυτό΄ςυ τους εθνικούς στόχους θυσιάζουν τα δικαιώματά μας ! Μας ξεζουμίζουν και χρυσοπληρώνουμε εξοπλισμούς, φρεγάτες, Patriot, δήθεν για την προστασία της χώρας, που στέλνονται σε πολεμικές αποστολές στο εξωτερικό . Οι πολεμικές δαπάνες σε όλον τον κόσμο έφτασαν το αστρονομικό πόσο των 2,72 τρις δολαρίων.
Κόβουν από την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση, την Κοινωνική Πολιτική για να επιδοτήσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και την πολεμική οικονομία. Η ντροπιαστική «Κοινωνική Συμφωνία» που υπέγραψαν οι μεγαλοεργοδότες, η κυβέρνηση και οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ στοχεύει ώστε να καθηλώσει τους μισθούς και να «παγώσει» τις διεκδικήσεις των συνδικάτων σε αυτά τα πλαίσια.
Αυτά είναι τα εθνικά συμφέροντα για τα οποία απαιτούν από όλους εμάς να τα στηρίξουμε ματώνοντας καθημερινά, έχοντας «τα κεφάλια μέσα». Γι΄αυτό δυναμώνουν την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, ετοιμάζοντας νέα μέτρα περιορισμού της συνδικαλιστικής δράσης. Ξηλώνουν εργασιακά δικαιώματα, επιβάλουν τα 12 ώρα και τα 13ωρα, οι χώροι δουλειάς έχουν γίνει «ΒΙΟΛΑΝΤΕΣ», σύγχρονα κρεματόρια. Θέλουν να συνηθίσουμε την ιδέα να γυρνάνε οι άνθρωποι μας στα φέρετρα για τον πόλεμο και τα κέρδη τους.
Γι΄αυτό ο δικός τους πόλεμος δεν είναι και δικός μας. Σε αυτή την βαρβαρότητα διέξοδο θα δώσει μόνο ο οργανωμένος λαός στον δρόμο για την ανατροπή της.
Η σημερινή ημέρα συμπυκνώνει άλλωστε τόσες και τόσες αποδείξεις πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Σαν αυτές τις συγκλονιστικές φωτογραφίες των 200 ηρώων κομμουνιστών της Καισαριανής που ήρθαν να αναδείξουν το μπόι του γίγαντα λαού μας ! Αρκεί να μπολιάζει την ζωή του με τις αξίες και τα ιδανικά της ταξικής πάλης, του αγώνα για την ανατροπή αυτής της σάπιας εκμεταλλευτικής κοινωνίας!
Όμως δεν είναι μόνο η βαριά ιστορική παρακαταθήκη των αγώνων και των θυσιών που βάζει την υπογραφή της ως εχέγγυο πως ο ετούτος κόσμος μπορεί και θα αλλάξει! Είναι και όλα αυτά , τα σημεία των δικών μας καιρών! Οι πρωτοφανείς κινητοποιήσεις όπως τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια, απεργίες για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και για να μην περάσουν οι αντιδραστικοί νόμοι που ξηλώνουν το 8ωρο, σκληρές συγκρούσεις σε χώρους δουλειάς, αγώνας για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης απέναντι στη γενοκτονία που συντελεί το κράτος δολοφόνος του Ισραήλ.
Όλες αυτές οι κινητοποιήσεις αποκαλύπτουν τη μεγάλη οργή που υπάρχει μέσα στον λαό μας από τις συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής που θυσιάζει ακόμα και τις ανθρώπινες ζωές για το κέρδος. Ανέδειξαν για άλλη μια φορά τη μεγάλη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης και τις δυνατότητες που έχει να βάζει τη σφραγίδα της στις εξελίξεις, παρά την προσπάθεια που κάνουν τα αστικά κόμματα και οι εργατοπατέρες να βγάλουν λάδι το σύστημα της βαρβαρότητας. Κρατήσαν ψηλά τη σημαία των εργατικών αγώνων με το σύνθημα «Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ».
Σε αυτές τις συνθήκες αναδείχτηκε ακόμα περισσότερο η ανάγκη να δυναμώσει η οργάνωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, να μαζικοποιηθούν τα συνδικάτα, να ηττηθεί παντού ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Γιατί όλες αυτές οι μεγαλειώδης κινητοποιήσεις είχαν απέναντί τους όλες τις κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου, τις ενώσεις των εργοδοτών αλλά και τις πλειοψηφίες στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, τις δυνάμεις τους σε άλλα συνδικάτα επιβεβαιώνοντας τον προδοτικό τους ρόλο. Η σαπίλα που αναδείχτηκε με τα ευρωπαϊκά προγράμματα και η μηχανή εξαγοράς συνειδήσεων που έχουν στήσει κυβέρνηση, εργοδότες και εργατοπατέρες επιβεβαιώνει και τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι δυνάμεις παραμένουν στις καρέκλες τους. Αυτόν τον μηχανισμό άλλωστε τον έχει καταγγείλει το ΠΑΜΕ, τα ταξικά συνδικάτα εδώ και χρόνια μαζί και τις νοθείες που στηρίζουν αυτόν τον μηχανισμό αναπαραγωγής των εργατοπατέρων.
Αν δεν είχαν γίνει αποφασιστικά βήματα τα τελευταία χρόνια στην αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στο συνδικαλιστικό κίνημα δε θα μπορούσαν να οργανωθούν αυτοί οι αγώνες. Αυτή είναι η μεγάλη συμβολή του ΠΑΜΕ, των ταξικών δυνάμεων. Γι΄αυτό μας γεμίζει αισιοδοξία η μεγάλη και συγκλονιστική Πανελλαδική Σύσκεψη στις 4 του Απρίλη, στον τόπο των θυσιών στην Καισαριανή, με την συμμετοχή πάνω από 700 Σωματείων, 2000 συνδικαλιστών!
Εφέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών και των εργατριών του Σικάγο για το 8ωρο. Η πάλη τους έγινε σύμβολο της ακατανίκητης δύναμης της εργατικής τάξης, αποφασισμένης να προχωρήσει εμπρός για την κοινωνική απελευθέρωση. Αυτή η δύναμη φωτίζει τους αγώνες σε όλο το διάβα της ιστορίας των εργατών όλου του κόσμου.
Αυτήν την αγωνιστική σκυτάλη παραλαμβάνουμε .Συνεχίζουμε ακόμα περισσότεροι απέναντι σε δυσκολίες, στη μοιρολατρία, στη λογική του «δε γίνεται τίποτα», με τη σχεδιασμένη παρέμβασή μας και δράση, με το πλαίσιο πάλης και των αιτημάτων που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.
Ενώνουμε τη δράση με τους συμμάχους μας, τους αυτοαπασχολούμενους των πόλεων, τους φοιτητές και τους μαθητές, την αγροτιά ενάντια στην καταστροφική πολιτική των μονοπωλίων και του κράτους.
Συντονίζοντας τις δυνάμεις μας σε ένα μεγάλο, πανελλαδικό μέτωπο πάλης. Πολλαπλασιάζοντας τις εστίες του αγώνα, της διεκδίκησης, της αμφισβήτησης της αντεργατικής πολιτικής. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά, σε όλη τη χώρα.
Γι΄αυτό λοιπόν να μην σκορπίσουμε την δύναμη και την εμπιστοσύνη σε επίδοξους σωτήρες που δεν αμφισβητούν τον σιδερένιο νόμου του κέρδους . Που στήνουν δόκανα με νέες ΙΘΑΚΕΣ για να αναβαπτυστούν σαν τον Τσίπρα και την ομήγυρή του! Ή προβάλλουν νέα πρόσωπα για να κρύψουν το αποκρουστικό τους πρόσωπο κρατώντας αναλλοίωτες όμως τις ίδιες αντιδραστικές αξίες! Που μας προκαλούν τέτοια ημέρα σαν σήμερα όπως το ΠΑΣΟΚ με τις αναφορές τους δήθεν μείωση του εργάσιμου χρόνου όταν με τους νόμους τους έχουν απογειώσει την εντατικοποίηση, την εκμετάλλευση!
Να μη σταθούμε στην άκρη, απών από αυτά που συμβαίνουν για εμάς χωρίς εμάς!Η οργή και η αγανάκτησή πρέπει να γίνει οργανωμένος αγώνας που θα δυναμώσει σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, ώστε να δυναμώσει παντού. Να γίνει ένα μεγάλο ποτάμι καταδίκης της πολιτικής που ευθύνεται για τα προβλήματα που βιώνουμε οι εργατικές – λαϊκές οικογένειες.
Καμιά κυβέρνηση δεν μας χαρίστηκε. Κανένα αφεντικό δεν μας λυπήθηκε. Κόντρα στο πολιτικό προσωπικό των επιχειρηματικών ομίλων, που ψάχνουν να βρουν αστοχίες του συστήματος σε ανθρώπινα λάθη και σε στρεβλώσεις, είναι ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα, στο κράτος και τις κυβερνήσεις του.
Διέξοδος για όλους εμάς είναι να έρθουν τα πάνω κάτω. Να γίνουμε εμείς, οι πολλοί, αυτοί που θα αποφασίζουν για την ικανοποίηση των αναγκών και των συμφερόντων μας, για το μέλλον που έχουμε ανάγκη. Σε αυτό το δρόμο, η ελπίδα θα γίνει πράξη και το δίκιο του εργάτη Νόμος. Αυτό είναι το καθήκον μας, η μεγαλύτερη τιμή σε όσους θυσίασαν τη ζωή τους, άφησαν τα κόκκαλα τους στις εξορίες και στις φυλακές για να προχωρήσει η ζωή προς τα εμπρός!
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
