«Ποίηση για την αλληλεγγύη και τον αυτοσεβασμό»
Συνέντευξη στον Τάσο Καστρινό
«Οι αντιστάσεις μου απέναντι στην κρίση που βιώνει η χώρα μας, με οδηγούν στην ποίηση για την αλληλεγγύη και τον αυτοσεβασμό» μας λέει ο γνωστός Λαρισαίος γιατρός και ποιητής, Δημήτρης Κρανιώτης. Με αφορμή την νέα του ποιητική συλλογή «Γραβάτα δημοσίας αιδούς», που βρίσκεται ήδη στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, συνομιλήσαμε μαζί του για όλα. «Κεντρικό θέμα της έμπνευσής μου στη νέα συλλογή μου ο σημερινός άνθρωπος, ο άνθρωπος της κρίσης, οι ανησυχίες του, οι φόβοι του, τ’ αδιέξοδά του, οι ελπίδες του και τα όνειρά του» σημειώνει χαρακτηριστικά.
H νέα σας ποιητική συλλογή, 9η, υπό τον τίτλο «Γραβάτα δημοσίας αιδούς», βρίσκεται ήδη στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Ο τίτλος πώς προέκυψε;
Οκτώ χρόνια μετά το «Ενδόγραμμα» κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κέδρος η νέα ποιητική συλλογή μου με ποιήματα που γράφτηκαν την επταετία 2010-2017.
Ο τίτλος της συλλογής «Γραβάτα δημοσίας αιδούς» προέρχεται από το ομότιτλο ποίημα, το οποίο αναφέρεται στο σημερινό άνθρωπο που βιώνει την κρίση, που νιώθει πως δεν τον καταλαβαίνουν όσο κι αν διαμαρτύρεται, αλλά δεν σταματά ν’ αγωνίζεται, έχοντας απέναντί του τους οικονομικά ισχυρούς, αυτούς τους καθωσπρέπει με γραβάτα που παίρνουν αποφάσεις βλέποντας μόνο τους αριθμούς κι όχι τους ανθρώπους.
Μετά από τρεις γεμάτες δεκαετίες που γράφετε ποιήματα, τι σας εμπνέει στις μέρες μας, και τι σας ενέπνευσε στη νέα σας συλλογή;
Ξεκίνησα να γράφω ποιήματα από την ηλικία των 11 ετών. Από το 1980 άρχισα να τα δημοσιεύω στον τοπικό Τύπο και το 1985 κυκλοφόρησε η πρώτη συλλογή μου. Διανύω δηλαδή την τέταρτη δεκαετία.
Όσο για το τι μ’ εμπνέει; M’ εμπνέουν τα πάντα, ό,τι βλέπω και αισθάνομαι γύρω μου. Κάθε στιγμή μπορεί να είναι στιγμή έμπνευσης. Η ποίηση σχετίζεται άμεσα με τη στιγμή κι ακολουθεί μια επώδυνη διαδικασία, είναι απόσταγμα ψυχής.
Η έμπνευση γεννιέται, όταν το τυχαίο συναντήσει το πάθος του ποιητή. Έμπνευση είναι η θεϊκή πνοή με την οποία τα «πάντα» και το «τίποτα» μπορεί ο δημιουργός να τα μετατρέψει σε ένα τεράστιο «κάτι»!
Κεντρικό θέμα της έμπνευσής μου στη νέα συλλογή μου ο σημερινός άνθρωπος, ο άνθρωπος της κρίσης, οι ανησυχίες του, οι φόβοι του, τ’ αδιέξοδά του, οι ελπίδες του και τα όνειρά του.
Κατά τη γνώμη μου στόχος του κάθε πνευματικού δημιουργού πρέπει να είναι να εμψυχώνει, να εξυψώνει και να «επαναστατεί» στα κακώς κείμενα της εποχής του. Οι αντιστάσεις μου απέναντι στην κρίση που βιώνει η χώρα μας, με οδηγούν στην ποίηση για την αλληλεγγύη και τον αυτοσεβασμό.
O Δημήτρης Κρανιώτης είναι ποιητής, γιατρός
Γιατρός, γονιός και ποιητής. Πως αλληλοσυμπληρώνονται;
Όταν ασχολείσαι με ό,τι αγαπάς, τα προλαβαίνεις όλα και καταφέρνεις τα πάντα. Άλλωστε στην αγάπη χωράνε όλα όσα αγαπάς.
Η συνάντηση του γιατρού με τον ποιητή και τον γονιό είναι αναπόφευκτη, καθώς ο χρόνος είναι λίγος και οι τρεις ιδιότητες ιδιαίτερα απαιτητικές. Η ενασχόλησή μου και με τις τρεις καλύπτει διαφορετικές εσωτερικές ανάγκες. Άλλωστε υπάρχουν και κοινά στοιχεία μεταξύ τους, η επικοινωνία και η προσφορά. Ο ρεαλισμός του γιατρού, η ευαισθησία του ποιητή και η αγάπη του πατέρα δεν αλληλοαναιρούνται, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται.
Μέσα από την ιατρική, έρχομαι καθημερινά σε επαφή με καταστάσεις που τραυματίζουν και το δικό μου ψυχισμό. Ζώντας από κοντά όλα αυτά που σχετίζονται άμεσα με την ιατρική μου ιδιότητα, στο τέλος της ημέρας αναπόφευκτα φιλοσοφώ. Αναλογίζομαι μέσα από την εμπειρία μου. Κι αυτό, όπως είναι αναμενόμενο, βγαίνει στα ποιήματά μου.
Η ιατρική και η ποίηση έχουν ως επίκεντρο τον άνθρωπο και σχετίζονται στενά με τον ανθρώπινο πόνο, που αποτελεί βασικό συστατικό της ύπαρξής του. Η ευαισθησία του ποιητή θεραπεύει την ψυχή και ο ρεαλισμός του γιατρού το σώμα!
Η ποίηση είναι ένας τρόπος έκφρασης των συναισθημάτων μου, ένας τρόπος επικοινωνίας με τους συνανθρώπους μου, για όσα σκέφτομαι και θέλω να φωνάξω δυνατά.
Όμως την απόλυτη ευτυχία ένιωσα όταν έγινα πατέρας. Ο γιος μου πιστεύω ότι ίσως μ’ έκανε καλύτερο άνθρωπο. Ένα παιδί πάντα σε κάνει να γίνεσαι κι εσύ παιδί, καθώς παίζεις μαζί του, καθώς ονειρεύεσαι μαζί του. Γι’ αυτό η νέα ποιητική συλλογή μου είναι αφιερωμένη στον γιο μου Παναγιώτη.
Tι σας λείπει;
Δεν νιώθω να μου λείπει κάτι. Ανεκπλήρωτα όνειρα βέβαια πολλά κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η μαγεία της ζωής. Να προσπαθείς συνέχεια, να φτάνεις και το φτάσιμό σου να μην έχει τελειωμό, ακολουθώντας την προτροπή του Οδυσσέα Ελύτη «Κάνε άλμα πιο γρήγορο απ’ τη φθορά».
Τι σας πληγώνει στη Λάρισα;
Θα προτιμούσα η Λάρισα να ήταν περισσότερο γνωστή ως πόλη του πολιτισμού, παρά ως πόλη του καφέ. Η πνευματική εικόνα της Λάρισας, θα μπορούσε να είναι καλύτερη, καθώς μπορούν να γίνουν περισσότερα σ’ αυτόν τον τομέα. Υπάρχουν άλλωστε πολλοί αξιόλογοι πνευματικοί άνθρωποι στην πόλη μας, που ασχολούνται με τα γράμματα και τις τέχνες, οι οποίοι θα μπορούσαν να βοηθήσουν σ’ αυτήν την προσπάθεια.
«…στόχος του κάθε πνευματικού δημιουργού πρέπει να είναι να εμψυχώνει, να εξυψώνει και να «επαναστατεί» στα κακώς κείμενα της εποχής του»
Tην επόμενη εβδομάδα θα βρεθείτε στo 1o Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης «International Poetry Festival “Orpheus” Plovdiv 2018”, το οποίο θα διοργανωθεί 10-14 Μαΐου 2018 στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Σύναξη ποιητών;
Την επόμενη εβδομάδα θα διαβάσω ποιήματά μου στη Βουλγαρία, συμμετέχοντας ως ένας από τους 15 προσκεκλημένους ποιητές από Ευρώπη, ΗΠΑ και Ισραήλ στo 1o Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης «International Poetry Festival “Orpheus” Plovdiv 2018», το οποίο θα διοργανωθεί 10-14 Μαϊου 2018 στη Φιλιππούπολη, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της πόλης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2019, με τη στήριξη της Βουλγαρικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2018.
Tα επόμενά σας σχέδια;
Δεν σχεδιάζω τίποτα. Το μόνο που θα κάνω είναι να διαβάζω ποίηση και να συνεχίζω να γράφω, να αποτυπώνω με λέξεις στο χαρτί ό,τι με πληγώνει, ό,τι με θυμώνει, ό,τι αγαπώ και για να θυμηθούμε τον Νίκο Καζαντζάκη «Φτάσε όπου δεν μπορείς».
Ποιος είναι ο Δημήτρης Κρανιώτης
Ο Δημήτρης Π. Κρανιώτης κατάγεται από το Στόμιο Λάρισας, όπου μεγάλωσε. Σπούδασε ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ζει στη Λάρισα και εργάζεται ως ιατρός ειδικός παθολόγος.
Το 1980 δημοσίευσε για πρώτη φορά ποιήματά του σε έντυπα της Λάρισας. Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό: «Ίχνη» (1985), «Πήλινα πρόσωπα» (1992), «Νοητή γραμμή» (2005), «Dunes» (Θίνες, Ρουμανία, 2007), «Ενδόγραμμα» (Μαλλιάρης Παιδεία, 2010), «Edda» (Έδδα, Ρουμανία, 2010), «Iluzione» (Ψευδαισθήσεις, Ρουμανία, 2010), «Foglie vocali» (Φύλλα φωνήεντα, Ιταλία, 2017) και «Γραβάτα δημοσίας αιδούς» (Κέδρος, 2018).
Το 2011 επιμελήθηκε και εξέδωσε στα αγγλικά την ανθολογία «World poetry 2011» (205 ποιητές από 65 χώρες).
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε 25 γλώσσες και έχουν δημοσιευθεί σε διάφορες χώρες του κόσμου, ενώ έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ ποίησης στο εξωτερικό.
Το 2011 διοργανώθηκε υπό την προεδρία του το 22ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ποιητών στη Λάρισα, όπου επίσης ίδρυσε και διοργάνωσε το 1ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Ποίησης.
Στο διαδίκτυο επιμελείται τον ιστότοπο «Poetics @ GR» [Τετράδιο Ποίησης]: http://greekpoetics.blogspot.com
Η προσωπική του ιστοσελίδα είναι: http://www.dimitriskraniotis.com
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
