Σημείωμα για την ιστορία προηγούμενων αλλαγών στο ελληνικό σχολείο
Γράφει ο Θεοφάνης Κουβούνας, Γεωπόνος -Εκπαιδευτικός
Οι κατά καιρούς απαραίτητες μεταρρυθμίσεις του πρόσφατου παρελθόντος στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας άφησαν στους αποδέκτες τους μάλλον, γλυκόπικρη γεύση.
Στο αρχείο της οικογένειάς μας υπάρχει βιβλίο που αποκαλούσαν απλά «πάσαύλη», δηλ. άπασα η ύλη τάξεων του Δημοτικού για συγκεκριμένα μαθήματα του εκδοτικού οίκου των Αθηνών «Δημητράκου Α.Ε.», που διδάχτηκε προπολεμικά και μας παραπέμπει σε μια άλλη εκδοχή πολλαπλού βιβλίου.
Σαν σπουδαστής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Λάρισας –στα ωραία χρόνια …του ΠΑΣΟΚ- διδάχτηκα να χρησιμοποιήσω στην πράξη βιβλία που σχεδιάστηκαν με βάση το Σκανδιναβικό μοντέλο, αλλά στο δια ταύτα υλοποιήθηκαν από τους δασκάλους στα σχολεία με τον γνωστό δικό μας τρόπο τελικά, αφού τα βιβλία ήταν ένας μόνο υπαρκτός παράγοντας από τους περισσότερους που απουσίασαν στην εφαρμογή, όπως για παράδειγμα η κατάλληλη επιμόρφωση, η διαχείριση της ισχύουσας νοοτροπίας λειτουργών, γονέων, κοινωνίας, οι οργανωμένοι υποστηρικτικοί μηχανισμοί κ.α. για να μπορεί ο μαθητής να ανακαλύπτει τη γνώση, με αποτέλεσμα την σταδιακή επιστροφή στα παλιά και ίδια. Είχε χαθεί –απλούστατα- μια ακόμη ευκαιρία!
Ήταν φυσικό λοιπόν, λίγο μετά που στρατεύτηκα και στην συνεδρία με τον γιατρό του κέντρου συζητώντας σχετικά να εκφράσω την αδυναμία του συστήματος λέγοντας ‘χωρίς δεύτερο εκπαιδευτικό στην τάξη’, για να μου επιστρέψει άμεσα τη φράση… ‘δάσκαλε πας καλά;
Εν πάση περιπτώσει τότε -σύμφωνα με υπουργική απόφαση- οι φοιτητικοί σύλλογοι με ψηφοφορία πρότειναν και εξασφάλισαν για τους σπουδαστές εξαιρετικά βιβλία του εμπορίου για εγχειρίδια, χωρίς βέβαια να λείψουν παρατράγουδα κάθε είδους. Για παράδειγμα οι καθηγητές μας υποστήριξαν ότι δεν πρέπει να γενικευτεί το μέτρο και να αλλάξουν όλα τα δικά τους βιβλία γιατί θα θιχτεί το κύρος της Ακαδημίας.
Πριν λίγα καλοκαίρια η θυγατέρα Λαρισαίου φίλου που ζει στο Παρίσι, έφερε τα βιβλία της Φυσικής και των Μαθηματικών της επόμενης χρονιάς για μελέτη και προετοιμασία. Παρακάλεσα συναδέλφους να βοηθήσουν. Η προσπάθεια δεν είχε ιδιαίτερα αποτελέσματα αφού εκεί οι μαθητές προετοιμάζονταν να ζήσουν στο προηγμένο Γαλλικό τεχνολογικό περιβάλλον και η ορολογία στη γαλλική γλώσσα ακόμη και μετά την παρέμβαση ξενόγλωσσων συναδέλφων εμπόδιζε σε μεγάλο βαθμό την επικοινωνία.
Διαπιστώθηκε λοιπόν ένα περιεχόμενο παρόμοιο με αυτό που υπάρχει στα προτεινόμενα πακέτα σχολικών βιβλίων σήμερα όπως για παράδειγμα στα βιβλία της Σχολικής Τεχνολογίας που ανανεώθηκε πλήρως με καινοτομίες μάλιστα και φρέσκια γνώση. Θα τολμούσα να πω ότι η μεθοδολογία είναι ακριβώς σε βιβλίο, το λογισμικό του μαθήματος από την προηγούμενη μεταρρύθμιση.
Όλα καλά! Γράφτηκε δε στον ημερήσιο τύπο ότι …η φιλοσοφία πίσω από την εφαρμογή, έγκειται στην αποφυγή της παπαγαλίας για ένα γνωσιοκεντρικό» και κριτικό μοντέλο, ή ότι… όλα είναι αναρτημένα και διαθέσιμα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Διδακτικών Βιβλίων.
Όλα καλά! Ο προβληματισμός μας έχει να κάνει με το ποιοι δάσκαλοι θα το διδάξουν, -εκεί πάσχουμε- σε πιο χώρο –ξανά πονάμε-, με ποιες προϋποθέσεις- αλλοίμονο για το άγνωστο- και ακόμη ποιοι θα είναι οι μαθητές που θα τα μελετήσουν. Αν αυτό το σπουδαίο έχει προετοιμαστεί από τα ιδρύματα για τους επόμενους δασκάλους και από τις μικρότερες τάξεις για τους μελλοντικούς μαθητές, τους γονείς τους και την κοινωνία, κανένα πρόβλημα. Αλλιώς –το έχουμε ξαναδεί- θα επιστρέψουμε στα ίδια!
Όμως, εκτός του «μηδένα προ του τέλους μακάριζε… υπάρχει και η ελπίδα που πεθαίνει τελευταία».Αρχή φόρμας
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
