Γράφει ο Θεοφάνης Κουβούνας, Γεωπόνος – Εκπαιδευτικός
Ο Λαός μας με τη σοφία του είπε και το εξής: εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θάρθεις… έτσι ακριβώς, τελεία και παύλα.
Ήταν τότε που μόλις είχε αναλάβει τη Δημαρχία ο Κυρ-Αλέκος Χονδρονάσιος, ο οποίος άνοιξε το δρόμο για μια σειρά σπουδαία και τρανά για το μέλλον της Λάρισας.
Κάποια στιγμή λοιπόν μας ενημέρωσαν, όλη την πιτσιρικάδα στα Σουφλάρια για την παιδική χαρά που άνοιξε και τρέξαμε μπουλούκι περνώντας απ’ την Αυξεντίου κάθετα την τότε Πολυτεχνείου (τον χωματόδρομο με τις άπειρες λακκούβες που λεγόταν Θεσσαλονίκης), στην Νικηταρά μέχρι τη διασταύρωση της Αιόλου όπου πραγματικά γινόταν πανηγύρι.
Δύσκολο να ξεχάσεις τη στιγμούλα παρόλο που το χαρακτηριστικό αυτής της πόλης να στερεί –κατά κάποιο τρόπο- τη μνήμη και την ανάμνηση από τους πολίτες της που ήταν τότε παιδιά, έφηβοι, νέοι κ.λπ. θεωρώντας ότι περασμένο, ξεπερασμένο και σαβούρα που θα τα μαζέψει η μπουλντόζα για να καταλήξουν στα σκουπίδια …είναι απίστευτο!
Σε ποια αλήθεια όχι μόνο ευρωπαϊκή αλλά και πόλη όμορου Νομού δεν έγινε προσπάθεια να σωθεί η ιστορία της, διατηρώντας αντικείμενα κτίσματα δρόμους τοποθεσίες που μάλιστα λειτουργούν προς όφελος των επόμενων κατοίκων αλλά και των επισκεπτών αναδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο την κουλτούρα του τόπου;
Ευτυχώς υπάρχει ακόμη στη σκηνή… ζωντανή! Μήπως όμως χρειάζεται λίγη φροντίδα παραπάνω; Τουλάχιστον όσοι την επισκέπτονται αυτό υποστηρίζουν. Έτσι ακριβώς, τελεία και παύλα.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
