Στην τοποθέτησή του ο Δημήτρης Δεληγιάννης, επικεφαλής της Δημοτικής Ομάδας «Συμπαράταξη Λαρισαίων» κατά τη συζήτηση του απολογισμού πεπραγμένων της Δημοτικής Αρχής Μαμάκου στο Δημοτικό Συμβούλιο, επισήμανε τα εξής:
«Ο απολογισμός που παρουσίασε ο κ. Μαμάκος περιλαμβάνει δεκάδες αριθμούς και απαριθμεί δράσεις και παρεμβάσεις, επιχειρώντας να δώσει την εικόνα μιας διοίκησης που παράγει έργο.
Ωστόσο, δεν είναι οι υπηρεσιακοί παράγοντες του Δήμου που σήμερα κάνουν απολογισμό.
Απολογισμό κάνει η Δημοτική Αρχή Μαμάκου.
Η αυτοδιοίκηση δεν είναι απλώς διαχείριση. Είναι πολιτική. Και ο απολογισμός αφορά τις προτεραιότητες μιας πόλης.
Όπως αναφέρεται και στο κείμενο της παρουσίασης του Δημάρχου, ο απολογισμός οφείλει να καταγράφει όχι μόνο τις επιτυχίες, αλλά και τις αδυναμίες και τις καθυστερήσεις. Το λέει στην εισαγωγή. Στη συνέχεια όμως το παραβλέπει.
Ο κ. Μαμάκος αναφέρθηκε στο οικονομικό «θαύμα» του Δήμου μας, όπως αυτό αποτυπώθηκε στον ισολογισμό του 2024. Ήταν όμως ο ίδιος που, την ίδια ώρα, δεν είχε κανένα πρόβλημα να μιλά για μια οικονομική καταστροφή που οδήγησε στην αύξηση των δημοτικών τελών.
Αναφέρθηκε σε μια απόφαση ευθύνης, την οποία συνέδεσε με το «αβέβαιο διεθνές περιβάλλον» και τη σημερινή εξέλιξη των τιμών της ενέργειας.
Δεν γνωρίζω ποιες πληροφορίες είχε όταν έλαβε την απόφαση. Η πραγματικότητα όμως είναι μία.
Κύριε Δήμαρχε,
Η πόλη μας έχει από τα υψηλότερα δημοτικά τέλη στη χώρα.
Πήρατε την απόφαση να επιβαρύνετε δυσανάλογα πολίτες και επιχειρήσεις.
Και αυτή η επιλογή φέρει τη σφραγίδα της δημοτικής σας αρχής, όσο κι αν προσπαθείτε να τη διαχειριστείτε επικοινωνιακά.
Λέτε πως η Λάρισα αλλάζει πρόσωπο και αναφέρεστε σε έργα που, στην πλειονότητά τους, σχεδιάστηκαν από τη Δημοτική Αρχή Καλογιάννη.
Πέρυσι, στο κείμενό σας, αναφέρατε ότι η αντίληψη σύμφωνα με την οποία «όλα αρχίζουν από την αρχή» με κάθε αλλαγή δημοτικής αρχής δεν υπηρετεί ούτε την πόλη ούτε τους πολίτες.
Στις ανακοινώσεις όμως του γραφείου Τύπου σας, αυτά τα δυόμισι χρόνια, έχουμε δει μια διαφορετική πρακτική: επένδυση στην επικοινωνία και στη λήθη των πολιτών.
Για ό,τι δεν πηγαίνει καλά, υπεύθυνη εμφανίζεται η προηγούμενη δημοτική αρχή.
Οι δύσκολες αποφάσεις παρουσιάζονται ως εισηγήσεις των υπηρεσιών.
Και οι φωτογραφίες είναι για τα στελέχη της Δημοτικής Αρχής
Από την άλλη πλευρά, είναι πλέον ορατά τα δείγματα γραφής μιας διοίκησης που σηματοδοτούν την υποχώρηση της πόλης. Ενός αφηγήματος στο οποίο δεν χωρά η Λάρισα της αλληλεγγύης, της παιδείας και του πολιτισμού και στο οποίο απουσιάζει το σχέδιο της Δημοτικής Αρχής Μαμάκου.
- Μετά την αποδόμηση του ΣΒΑΚ από την παράταξη του κ. Μαμάκου, ποια είναι η πρόταση της δημοτικής αρχής για τη συνέχεια;
- Τι γίνεται με το οικοδομικό τετράγωνο μπροστά στο Αρχαίο Θέατρο, μετά τις κατεδαφίσεις; Ποια είναι η επόμενη μέρα;
- Χρειάστηκαν δυόμισι χρόνια αδράνειας για να αναγνωριστεί η ανάγκη για βυθιζόμενες μπάρες στους πεζόδρομους. Η ζημιά όμως έχει ήδη γίνει.
- Ποιος είναι ο σχεδιασμός για την κοινωνική πολιτική; Αρκεί η παράθεση αριθμών για δομές που δημιουργήθηκαν με μεγάλο κόπο και σήμερα έχουν αβέβαιο μέλλον;
- Πού βρίσκεται η πολιτική πρόταση για την παιδεία σε επίπεδο Δήμου; Αρχίζει και τελειώνει στο Πρότυπο Σχολείο, ενώ το αίτημα για νέο σχολείο στη Φαλάνη παραπέμπεται στις καλένδες. Παράλληλα, καμία αναφορά στην ενεργοποίηση φορέων και στην «Πόλη που Μαθαίνει», στις δυσκολίες των ΚΔΑΠ ή στο βραβευμένο Πανεπιστήμιο των Πολιτών, το οποίο απουσιάζει πλήρως από τον απολογισμό της αρμόδιας διεύθυνσης.
- Μιλάτε για τις 37 δράσεις του Έτους Νεολαίας. Τι έμεινε από αυτή την προσπάθεια; Υπάρχει σήμερα Δημοτικό Συμβούλιο Νεολαίας;
- Αναφέρεστε στον πολιτισμό της Λάρισας που είναι παρών σε κάθε γωνιά της πόλης. Πράγματι, η πολιτιστική κληρονομιά της πόλης είναι βαριά και η χρηματοδότηση από την Περιφέρεια υπήρξε σημαντική. Ποια είναι όμως η δική σας πρόταση; Ποια είναι η στρατηγική σας για τα ζητήματα του πολιτισμού; Δεν αξίζει ούτε μία αναφορά η Πινακοθήκη με τις αλλεπάλληλες παραιτήσεις; Το Θεσσαλικό Θέατρο με την παραίτηση του συμβούλου σας; Τα παρατράγουδα γύρω από τον Τιριτόμπα;
Ποια είναι τελικά η πρότασή σας για το μέλλον αυτής της πόλης;
- Το τριήμερο Φεστιβάλ Καφέ, κόστους δεκάδων χιλιάδων ευρώ, για το οποίο δηλώσατε ότι δεν μείνατε ικανοποιημένος και το οποίο απουσιάζει φέτος από τον προγραμματισμό σας.
- Η χριστουγεννιάτικη παρέλαση αποκριάτικων αρμάτων, με το ρεκόρ των απευθείας αναθέσεων και τα ερωτήματα που ουδέποτε απαντήθηκαν.
- Το παζάρι και η ιδιωτικοποίησή του, την οποία μάλιστα παρουσιάζετε ως πορεία «εκσυγχρονισμού».
Σε αυτό το σημείο θα είμαι σαφής.
Αυτή η ιστορία πρέπει να σταματήσει εδώ.
Έχετε προσωπική ευθύνη, κύριε Δήμαρχε.
Σας καλώ να πάρετε την απόφαση ώστε το παζάρι να λειτουργήσει φέτος με την ευθύνη των υπηρεσιών του Δήμου.
Και εδώ προκύπτει το θεμελιώδες ερώτημα που τέθηκε και την προηγούμενη περίοδο, με αφορμή την εκδήλωσή μας για τη θωράκιση της Λάρισας:
Σε ποιον ανήκει η πόλη και ποιος αποφασίζει γι’ αυτήν;
Λίγες ημέρες αργότερα, ο Δήμαρχος απάντησε ότι «η Λάρισα ανήκει στους πολίτες της και σε κανέναν άλλον».
Η πραγματική δοκιμασία όμως των λόγων ενός Δημάρχου δεν γίνεται στις εορταστικές εκδηλώσεις. Γίνεται στην καθημερινότητα.
Η δημοτική αρχή προβάλλει ως επιτυχία τη συμμετοχή στη διαβούλευση για το ΣΒΑΚ, μια πρακτική που στην αρχή της θητείας της είχε απαξιώσει.
Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πόσοι πολίτες συμμετείχαν. Το ερώτημα είναι αν οι πολίτες συμμετέχουν πραγματικά στη λήψη των αποφάσεων ή αν απλώς ενημερώνονται εκ των υστέρων για αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί.
Η εμπειρία των τελευταίων δυόμισι χρόνων δείχνει, δυστυχώς, το δεύτερο.
- Η αύξηση κατά 35% των δημοτικών τελών επιβλήθηκε με τη θεσμική απαξίωση του Δημοτικού Συμβουλίου και χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με πολίτες και φορείς. Και ενώ νοικοκυριά και επιχειρήσεις επιβαρύνονταν με την αύξηση, για τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών χώρων στάθμευσης προέκυπτε μείωση κατά 75%, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση ή διαβούλευση.
- Στην υπόθεση της Οικίας Αλεξάνδρου, αντί η δημοτική αρχή να πρωτοστατήσει στην υπεράσπιση ενός κτιρίου που συμπυκνώνει σημαντικό μέρος της ιστορίας της Λάρισας, είδαμε έναν Δήμαρχο να δηλώνει θεσμικά αναρμόδιο. Είδαμε επίσης τους συμβούλους της πλειοψηφίας να αρνούνται ακόμη και να τεθεί σε ψηφοφορία το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας υπέρ της διάσωσης του κτιρίου. Χρειάστηκε η πίεση της αντιπολίτευσης και η κινητοποίηση των πολιτών για να ακολουθήσει η δημοτική αρχή. Αλλά και τότε, κύριε Δήμαρχε, με δική σας επιλογή, απουσιάζατε από τη διαδικασία του ΚΕΣΑ.
Τα θεσμικά όργανα της πόλης απαξιώνονται μέσα σε μια τοξική ατμόσφαιρα. Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση του Δημοτικού Ωδείου και η σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ο κ. Μαμάκος υποστήριξε ευθαρσώς ότι δεν έχει θεσμική υποχρέωση να ενημερώνει τους πολίτες, το Δημοτικό Συμβούλιο ή ακόμη και τη δημοτική του ομάδα, ακόμη και όταν πρόκειται για αποφάσεις που αφορούν το μέλλον ενός ιστορικού θεσμού της πόλης.
Η τοποθέτηση αυτή αποτυπώνει μια ευρύτερη αντίληψη άσκησης διοίκησης, σύμφωνα με την οποία οι κρίσιμες αποφάσεις αποτελούν υπόθεση ενός στενού κύκλου και η λογοδοσία αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον ζήτημα.
Η πολιτική ευθύνη απομακρύνεται από τα αιρετά όργανα και μεταφέρεται σε κάθε είδους συμβούλους, συνεργάτες και εξωθεσμικούς μηχανισμούς.
Όμως οι πολίτες εκλέγουν Δήμαρχο και Δημοτικό Συμβούλιο για να αναλαμβάνουν πολιτικές ευθύνες.
Δεν εκλέγουν συμβούλους.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κενό του απολογισμού σας, κύριε Δήμαρχε.
Καταγράφει αριθμούς, έργα και εξαγγελίες.
Δεν απαντά όμως στα ουσιώδη ερωτήματα:
- Ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται;
• Πόσο υπερασπίζεστε το δημόσιο συμφέρον;
• Ποιος παίρνει πραγματικά τις αποφάσεις;
• Ποιος λογοδοτεί στους πολίτες;
• Ποια πόλη χτίζεται;
Γιατί τελικά το έργο μιας Δημοτικής Αρχής δεν κρίνεται από τον όγκο των παρουσιάσεων ούτε από τις σελίδες ενός απολογισμού.
Κρίνεται από το αν η πόλη λειτουργεί με διαφάνεια, λογοδοσία και πραγματική συμμετοχή των πολιτών.
Από το αν η πόλη προχωρά μπροστά με σχέδιο, δημοκρατία και κοινωνική συνοχή.
Οι πολίτες ζητούν να έχουν φωνή.
Ζητούν να γνωρίζουν ποιος αποφασίζει.
Ζητούν να γνωρίζουν ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη.
Ζητούν μια πόλη που να ανήκει πραγματικά στους ίδιους και όχι σε κλειστούς κύκλους αποφάσεων.
Και αυτό είναι το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό μετά τον σημερινό απολογισμό:
Σε ποιον ανήκει η πόλη και ποιος αποφασίζει γι’ αυτήν;».
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
