Στην αρχή χρειάζεται ένας υπολογιστής, με το απαραίτητο λογισμικό και φυσικά μια κάμερα. Εκείνη εντοπίζει το βλέμμα του χρήστη, ο οποίος κοιτάζει σε διαφορετικά σημεία της οθόνης ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία της βαθμονόμησης του βλέμματος. Η ακρίβειά της είναι καλό σημάδι και δείχνει ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν πολύ καλύτερα. Μετά εμφανίζονται τα γράμματα ή οι νότες, ανάλογα με την περίπτωση, και αφού ο χρήστης εστιάσει σε ένα γράμμα ή μία νότα, αυτά επιλέγονται. Γράμματα και αργότερα λέξεις σχηματίζονται στην οθόνη, ενώ νότες και μουσικές ακούγονται από τον υπολογιστή. Με τη βοήθεια προγράμματος πρόβλεψης λέξεων, η εξάσκηση βελτιώνεται και η εκπαίδευση στη γραφή ή το παίξιμο ενός κομματιού, μπορεί να διαρκέσει από μια εβδομάδα ως δύο μήνες. Με τον τρόπο αυτό, παιδιά και ενήλικες που δεν έχουν ικανότητα λόγου, είτε γιατί γεννήθηκαν έτσι, είτε λόγω κάποιας διαταραχής, ασθένειας ή ενός ατυχήματος αργότερα, καταφέρνουν να επικοινωνήσουν και να αποκτήσουν έναν τρόπο έκφρασης. Και τι ακριβώς γράφουν εκείνη τη σημαδιακή πρώτη φορά που αποκτούν «φωνή»; Το όνομα της μητέρας, «θέλω να βγω έξω», «να πάω μια βόλτα», «θέλω γεμιστά» ή «λίγη βότκα»…
«Έχω έναν μαθητή που είναι 39 ετών και το μοναδικό πράγμα που κουνάει επάνω του είναι τα βλέφαρά του. Ωστόσο αντιλαμβάνεται τα πάντα και τώρα μαθαίνει τα γράμματα, τις λέξεις, τις έννοιες. Για πρώτη φορά έγραψε κάποιες προτάσεις και η μαμά του, όταν τον είδε να γράφει το όνομά της, ούρλιαζε, τον αγκάλιαζε, έκλαιγε. Ήταν κάτι εκπληκτικό», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Μαρία Βαρσαμά, μεταδιδακτορική ερευνήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η οποία ανέπτυξε μια μέθοδο που φέρει το όνομά της για την ανάγνωση και γραφή της ελληνικής γλώσσας με τα μάτια.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
