Η πρόσφατη πυρκαγιά στους Γόννους Λάρισας, που κατέστρεψε ελαιώνες δεκαετιών , περιουσίες που με κόπο καλλιεργήθηκαν για πάνω από 100 χρόνια, δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη θλιβερό περιστατικό.
Είναι μια κραυγαλέα απόδειξη της αποτυχίας της τοπικής διοίκησης να προστατεύσει τον φυσικό πλούτο, την παραγωγή και την ιστορική μνήμη του τόπου.Οι ελαιώνες αυτοί δεν ήταν απλώς δέντρα. Ήταν ζωντανά μνημεία, κομμάτι της αγροτικής ταυτότητας, πηγή εισοδήματος για οικογένειες και θεμέλιο της τοπικής οικονομίας. Κάθε ελιά που χάθηκε αντιπροσωπεύει δεκαετίες φροντίδας, προσπάθειας και προσδοκιών.
Μια καταστροφή με προδιαγεγραμμένη πορεία.
Δυστυχώς, η εξέλιξη αυτή δεν ήταν απρόβλεπτη. Τα τελευταία χρόνια, από την περίοδο εφαρμογής του «Καλλικράτη» έως σήμερα και υπό τη διαχείριση της σημερινής δημοτικής αρχής, έχουν καταγραφεί επανειλημμένα σοβαρές ελλείψεις:
•Ελλιπής καθαρισμός αγροτικών δρόμων και ζωνών πυροπροστασίας
•Ανεπαρκής πρόληψη και συντήρηση υποδομών
•Απουσία σχεδιασμού πρόληψης πυρκαγιών
•Καθυστέρηση ή ανυπαρξία συντονισμένων ενεργειών προστασίας
Όλα τα παραπάνω συνέθεσαν μια επικίνδυνη πραγματικότητα, όπου μια φωτιά , ακόμα και μικρής έντασης , μπορούσε να εξελιχθεί σε ανεξέλεγκτη καταστροφή.
Η ευθύνη της δημοτικής διοίκησης
Η τοπική αυτοδιοίκηση δεν περιορίζεται σε διαχειριστικό ρόλο. Έχει καθήκον πρόληψης, προστασίας και διασφάλισης της ποιότητας ζωής των πολιτών. Όταν αποτυγχάνει σε αυτά τα βασικά, τότε δεν μπορεί να επικαλείται απλώς «κακούς χειρισμούς» ή «ακραία φαινόμενα».
Η σημερινή δημοτική αρχή φέρει σαφή πολιτική ευθύνη για:
•Την έλλειψη ουσιαστικής προετοιμασίας
•Την αδυναμία ενεργοποίησης μηχανισμών πρόληψης
•Τη διαχρονική υποβάθμιση της αγροτικής περιοχής
Οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα. Ζητούν τα αυτονόητα: πρόνοια, σχέδιο και υπευθυνότητα.
Οι συνέπειες δεν είναι μόνο περιβαλλοντικές
Η απώλεια αυτή έχει πολλαπλές διαστάσεις:
•Οικονομική: Καταστροφή παραγωγής και εισοδήματος
•Περιβαλλοντική: Υποβάθμιση οικοσυστημάτων
•Κοινωνική: Απογοήτευση, ανασφάλεια και εγκατάλειψη της υπαίθρου
Για πολλούς παραγωγούς, αυτή η καταστροφή ισοδυναμεί με απώλεια ζωής κόπων. Και η αποκατάσταση δεν θα είναι εύκολη ούτε άμεση – μια νέα ελιά χρειάζεται δεκαετίες για να αποδώσει.
Ώρα για λογοδοσία και αλλαγή πορείας
Δεν αρκεί να μετράμε τις ζημιές. Χρειάζεται να εντοπίσουμε τις ευθύνες και να απαιτήσουμε ουσιαστικές αλλαγές.
Η επόμενη μέρα πρέπει να περιλαμβάνει:
•Άμεση στήριξη των πληγέντων παραγωγών
•Σοβαρό σχέδιο αναδάσωσης και αποκατάστασης
•Δημιουργία και εφαρμογή ολοκληρωμένου σχεδίου πυροπροστασίας
•Διαφάνεια και λογοδοσία από τη δημοτική διοίκηση
Η προστασία της γης δεν είναι πολυτέλεια. Είναι υποχρέωση.
Η φωτιά αυτή άφησε πίσω της στάχτες – αλλά και ερωτήματα. Ερωτήματα που δεν μπορούν να μείνουν αναπάντητα.
Αν δεν αλλάξουμε τώρα, αν δεν απαιτήσουμε ευθύνη και δράση, τότε η επόμενη καταστροφή δεν θα είναι θέμα «αν», αλλά «πότε».
Δημήτρης Σ. Γκατζιάς
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
