H Τιτίκα Γκελντή ήταν μέλος του ΕΛΑΣ…
από τις πιο εμβληματικές γυναίκες…
σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης…
16 ετών όταν κατετάγη στον ΕΛΑΣ…
9η Μεραρχία στον Πεντάλοφο Κοζάνης…
στο αντάρτικο ήταν γνωστή με το όνομα «Τίτο»…
η μορφή της έμεινε στην ιστορία…
από τον φακό του διάσημου φωτογράφου της Αντίστασης, Σπύρου Μελετζή…
στη φωτογραφία της…
απεικονίζεται ως νεαρή αντάρτισσα…
να κρατά με αποφασιστικότητα το όπλο της…
η φωτογραφίας της…
έγινε το απόλυτο σύμβολο της ένοπλης αντίστασης των γυναικών…
κατά των Γερμανών κατακτητών…
ο Αλέξης Τσίπρας…
μπορεί να έχει χάσει εκλογές…
συμμάχους, ποσοστά…
και πολιτικό χρόνο…
δεν έχασε ποτέ…
το ένστικτο της επικοινωνίας…
ξέρει καλύτερα…
πως στην πολιτική του 2026…
συχνά κερδίζει αυτός…
που καταφέρνει να γίνει θέμα συζήτησης…
πριν καν ανοίξει το στόμα του…
η επιλογή ενός ονόματος…
που παραπέμπει ευθέως στον ΕΛΑΣ…
δεν ήταν αφέλεια…
δεν ήταν ιστορική απροσεξία…
δεν ήταν «δεν το σκέφτηκαν καλά»…
ήταν ακριβώς το αντίθετο…
μια απολύτως συνειδητή πολιτική και επικοινωνιακή πράξη…
ο Τσίπρας γνωρίζει…
πως στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης…
της πολιτικής κόπωσης και της διάσπασης της προσοχής…
το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι να σε βρίζουν…
είναι να μη σε συζητούν…
σε λίγες ώρες…
κατάφερε να κάνει τους πάντες να μιλούν για εκείνον…
άλλοι εξοργισμένοι, άλλοι ειρωνικοί…
άλλοι νοσταλγικοί, άλλοι σατιρικοί…
δεν έχει σημασία αν το όνομα προκαλεί αντιδράσεις…
σημασία έχει ότι προκαλεί…
δεν έχει σημασία αν γίνεται σάτιρα…
σημασία έχει ότι αναπαράγεται…
στην εποχή της υπερπληροφόρησης…
ακόμη και η ειρωνεία…
λειτουργεί σαν δωρεάν διαφήμιση…
ξέρει ότι ένα βαρύ όνομα…
θα ανάψει φωτιά…
μόνο που καμιά φορά…
η φωτιά δεν ανάβει για να κάψει…
ανάβει για να φωτίσει ξανά…
εκείνον που είχε αρχίσει να χάνεται από το κάδρο…
στόχος επετεύχθη…
το όνομα συζητήθηκε…
έγινε πρωτοσέλιδο…
καβγάς…
πολιτική αντιπαράθεση…
δημόσιος θόρυβος…
στην εποχή μας…
ο θόρυβος είναι συχνά…
το πρώτο στάδιο της πολιτικής επιστροφής…
το «ΕΛΑΣ» του Αλέξη Τσίπρα…
έγινε μέσα σε λίγες ώρες…
αντικείμενο υπερανάλυσης και διαδικτυακής φασαρίας…
ο πραγματικός ΕΛΑΣ…
εκείνος των βουνών…
της Κατοχής, της πείνας, των εκτελέσεων…
και της Αντίστασης…
παραμένει χρόνια…
μερικές σελίδες σε ένα σχολικό βιβλίο…
δυο παράγραφοι που διαβάζονται βιαστικά πριν τις εξετάσεις…
αν δεν είναι εκτός ύλης…
Ιστορία και ονόματα ανθρώπων…
χαμένα στις αποστηθίσεις…
άνθρωποι που κουβάλησαν…
ένα κομμάτι της πιο σκληρής ιστορίας αυτού του τόπου…
Άνθρωποι που δεν έγιναν #hashtags…
δεν έγιναν επικοινωνιακή στρατηγική…
έγιναν νεκροί, εξόριστοι, κυνηγημένοι, ξεχασμένοι…
το βαθύτερο τραύμα με τον Αλέξη Τσίπρα…
ήταν η ηθική διάψευση…
η διάρρηξη της εμπιστοσύνης…
ο θάνατος της ελπίδας…
σήμερα…
χρόνια μετά…
αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη ενόχληση…
δεν είναι η επιστροφή του…
είναι η απουσία ουσιαστικής αυτοκριτικής…
σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα…
σαν να μην υπήρξε κόσμος που πίστεψε…
απογοητεύτηκε…
διαλύθηκε οικονομικά και ψυχικά…
όταν χρησιμοποιούνται σύμβολα όπως ο ΕΛΑΣ…
πολλοί βλέπουν την προσπάθεια…
να φορεθεί το ένδοξο παρελθόν…
κοστούμι σε μια πορεία…
προσωπικής πολιτικής επιβίωσης…
παρά συλλογικής θυσίας…
γιατί οι ελασίτες δεν έδιναν τη ζωή τους για να σώσουν το τομάρι τους…
τη ρίσκαραν για να σώσουν κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους…
κάποια σύμβολα δεν αρκεί να τα προφέρεις…
πρέπει να τα αντέχεις…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
