Γράφει ο στατιστικολόγος και πολιτικός αναλυτής Νίκος Καρδούλας σε ανάρτησή του στο Facebook:
Η Ελλάδα είναι η τέταρτη χειρότερη χώρα του ΟΟΣΑ το 2025 όσον αφορά τη στήριξη της οικογένειας και της τεκνοποίησης, καθώς η συνολική επιβάρυνση σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για ένα παντρεμένο ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά είναι 23,8%, όταν για έναν άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά είναι 26,1%, με αποτέλεσμα η οικογένεια με παιδιά ανταμείβεται με μόλις 2,3 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά, αποθαρρύνοντας την τεκνοποίηση.
Η διαφορά των συνολικών κρατήσεων επί των μισθών στην Ελλάδα μεταξύ ενός παντρεμένου ζευγαριού με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά από έναν άγαμο εργαζόμενο είναι 8,1% χαμηλότερη από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ και 10,9% χαμηλότερη από το μέσο όρο των 22 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι και μέλη του ΟΟΣΑ, δείχνοντας ότι η Ελλάδα δεν ανταμείβει, δεν στηρίζει και δεν δίνει κίνητρα στην οικογένεια και στην τεκνοποίηση όσο οι άλλες χώρες, επιδεινώνοντας με αυτό τον τρόπο το δημογραφικό μας πρόβλημα.
Εισαγωγή
Στις 22/4/2026 ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημοσίευσε την ετήσια έκθεση με τίτλο «Φορολόγηση Μισθών 2026 – Η Προοδευτικότητα της Φορολογίας της Εργασίας στις Χώρες του ΟΟΣΑ».
Η έκθεση του ΟΟΣΑ για τη φορολόγηση μισθών παρέχει λεπτομέρειες για τις συνολικές κρατήσεις, που είναι οι φόροι και οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων και των εργοδοτών τους επί των μισθών, στις 38 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ.
Σύγκριση συνολικών κρατήσεων επί των μισθών για έναν άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά με εκείνες για ένα παντρεμένο ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά
Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι συνολικές κρατήσεις επί των μισθών (φόροι και ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένων) για έναν άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά και για ένα παντρεμένο ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά και οι διαφορές τους, στις 38 χώρες του ΟΟΣΑ.
Τα συμπεράσματα που απορρέουν από τον πίνακα όσον αφορά τη διαφορά συνολικών κρατήσεων μεταξύ ενός παντρεμένου ζευγαριού με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά από έναν άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά είναι:
- Τη μεγαλύτερη διαφορά και την καλύτερη στήριξη της οικογένειας και της τεκνοποίησης έχει η Σλοβακία με ποσοστό 24,7% και ακολουθούν η Πολωνία (24,2%), το Λουξεμβούργο (22,1%), το Βέλγιο (19,8%) και η Αυστρία (17,6%).
- Τη μικρότερη διαφορά και τη χειρότερη στήριξη της οικογένειας και της τεκνοποίησης έχουν η Κόστα Ρίκα, το Μεξικό και η Τουρκία με ποσοστό και οι τρεις 0% και ακολουθούν η Ελλάδα (2,3%) και η Χιλή (2,5%).
- Η Ελλάδα βρίσκεται στην 4η χειρότερη θέση μεταξύ των 38 χωρών του ΟΟΣΑ το 2025, όσον αφορά τη στήριξη της οικογένειας και της τεκνοποίησης.
- Ο μέσος όρος των διαφορών στις 38 χώρες του ΟΟΣΑ είναι 10,4% και ο μέσος όρος των διαφορών στις 22 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι και μέλη του ΟΟΣΑ είναι 13,2%.
- Στην Ελλάδα οι συνολικές κρατήσεις επί των μισθών για έναν άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά είναι 26,1% και για ένα παντρεμένο ζευγάρι με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά είναι 23,8% και συνεπώς η οικογένεια με παιδιά ανταμείβεται με μόλις 2,3 ποσοστιαίες μονάδες διαφορά, αποθαρρύνοντας την τεκνοποίηση.
- Η διαφορά της Ελλάδας είναι 8,1% χαμηλότερη από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ και 10,9% χαμηλότερη από το μέσο όρο των 22 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι και μέλη του ΟΟΣΑ, δείχνοντας ότι η Ελλάδα δεν ανταμείβει, δεν στηρίζει και δεν δίνει κίνητρα στην οικογένεια και στην τεκνοποίηση όσο οι άλλες χώρες, επιδεινώνοντας με αυτό τον τρόπο το δημογραφικό μας πρόβλημα.
Το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα
Το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα συνεχίζει να επιδεινώνεται κατακόρυφα. Τους πρώτους μήνες του 2026 τα στοιχεία δείχνουν ότι οι θάνατοι είναι σχεδόν διπλάσιοι από τις γεννήσεις, ενώ καταγράφεται δημογραφική κατάρρευση, με το 86% των δήμων της χώρας να μην έχει ούτε μία γέννηση.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, μέχρι το 2060 θα έχουμε 60.000 περισσότερους θανάτους από ό,τι γεννήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας θα μειωθεί κατά 1,7 εκατομμύρια ανθρώπους, χωρίς να υπολογίζεται η αύξηση των γεννήσεων μέσω της ενσωμάτωσης των μεταναστών και ο αναπαραγωγικός πληθυσμός της χώρας μας θα μειωθεί κατά 35%.
Σύμφωνα με την πλατφόρμα worldometers ο συνολικός δείκτης γονιμότητας που δείχνει το μέσο αριθμό παιδιών ανά γυναίκα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 2,1, ώστε κάθε γενιά να αντικαθιστά ακριβώς την προηγούμενη, χωρίς να χρειάζεται διεθνής μετανάστευση και μία τιμή κάτω από το 2,1 προκαλεί μείωση του γηγενούς πληθυσμού.
Στο παρακάτω γράφημα και στον πίνακα απεικονίζονται ο συνολικός δείκτης γονιμότητας στην Ελλάδα από το 1950 έως το 2026 (worldometers), ο πραγματικός, ο νόμιμος και ο πληθυσμός των μεταναστών στην Ελλάδα και οι αντίστοιχες μεταβολές τους από το 1951 έως το 2026 (ΕΛΣΤΑΤ), όπου παρατηρείται:
- Από το 1951 έως το 2001 ο νόμιμος πληθυσμός της Ελλάδας (εγγεγραμμένοι στα δημοτολόγια των δήμων) είχε συνεχή αύξηση, ενώ από το 2001 μέχρι σήμερα ο νόμιμος πληθυσμός μειώνονταν.
- Από το 1981 μέχρι το 2011 ο πληθυσμός των υπηκόων άλλων χωρών που ζούσαν στην Ελλάδα (μετανάστες) αυξανόταν συνεχώς με τη μεγαλύτερη αύξηση να παρατηρείται τη δεκαετία 1991-2001 (504%), ενώ από το 2011 μέχρι σήμερα μειώνονταν.
- Ο δείκτης γονιμότητας στην Ελλάδα μέχρι το 1981 ήταν μεγαλύτερος από το όριο του 2,1, όπου και καταγράφηκαν οι μεγαλύτερες αυξήσεις του νόμιμου πληθυσμού, ενώ από το 1991 μέχρι σήμερα ήταν μικρότερος του 2,1 και κυμαίνονταν από 1,3 έως 1,5.
Συμπεράσματα – Προτάσεις
Σύμφωνα με τους ειδικούς το δημογραφικό είναι κάτι πολύ περισσότερο από αριθμούς, είναι ζήτημα προοπτικής, κοινωνικής συνοχής και βιωσιμότητας και δεν αποτελεί απλώς μια στατιστική πρόκληση, αλλά ένα κρίσιμο ζήτημα για το μέλλον της Ελλάδας, που απαιτεί άμεσες, συντονισμένες και μακροπρόθεσμες πολιτικές παρεμβάσεις.
Τη σημερινή εποχή που οι νέοι στην Ελλάδα αδυνατούν να δημιουργήσουν σπίτι λόγω της στεγαστικής κρίσης, που τα νέα ζευγάρια φοβούνται να αποκτήσουν παιδιά λόγω της κατάστασης των οικονομικών τους και που η Ελλάδα βυθίζεται σε πρωτοφανή δημογραφική κρίση, η οικονομική και κοινωνική πολιτική της Ελλάδας δεν ανταμείβει, δεν στηρίζει και δεν δίνει κίνητρα στην οικογένεια και στην τεκνοποίηση όσο οι άλλες χώρες του ΟΟΣΑ.
Κατόπιν των παραπάνω προτείνονται:
- Γενναία μείωση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών για τις οικογένειες με παιδιά, ώστε να φθάσουμε το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ και της ΕΕ.
- Στεγαστικά και οικονομικά κίνητρα για νέες οικογένειες, που θα συμβάλλουν και στην ενθάρρυνση της τεκνοποίησης.
Δείτε την ανάρτησή του:
Ο Νίκος Καρδούλας είναι Τοπογράφος Μηχανικός του Ε.Μ.Π., MSc στην Αγγλία, πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Στατιστικολόγος, Πολιτικός Αναλυτής, Συνταγματάρχης ε.α. και υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ το 2023 στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
