Το πανηγυρικό κλίμα «ενότητας» στο Συνέδριο κρύβει τον de facto διχασμό στη Ν.Δ.

Στο τερέν της οικονομίας και των θεσμών επιχειρεί να παίξει προεκλογικά η κυβέρνηση. Στόχος, να «μαζέψει» το αρνητικό κλίμα στην κοινωνία μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών αλλά και από την δυσφορία, που προκαλεί η έκρηξη της ακρίβειας…με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι στους συγκεκριμένους τομείς η κυβέρνηση δεν περνάει την βάση.

Και με το εκλογικό Σώμα να ταυτίζει πλέον την κυβέρνηση σε μεγάλο ποσοστό με την αναποτελεσματικότητα και την διαφθορά.

Προσπαθούν να γυρίσουν το αρνητικό κλίμα για «θεσμούς» και «οικονομία»

Γι’ αυτό ο πρωθυπουργός προσπάθησε να αμβλύνει τις εντυπώσεις προβάλλοντας τα θετικά λόγια του Ευρωπαίου Επίτροπου για το Κράτος Δικαίου, Μάικλ ΜακΓκράθ. Φυσικά η κυβέρνηση προσπέρασε όσα σκάνδαλα μονοπωλούν την επικαιρότητα και την αφορούν και επικεντρώθηκε – ενώπιον του Επιτρόπου – στις προτάσεις της Ν.Δ. για την Συνταγματική Αναθεώρηση. Προτάσεις, που στην καλύτερη περίπτωση θα υλοποιηθούν μετά το 2030.

Με μία μέρα διαφορά, ο Κ. Μητσοτάκης σε εκδήλωση που διοργάνωσαν οι Financial Times άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να ανακοινώσει και άλλα μέτρα για την ακρίβεια. Δείχνοντας να αντιλαμβάνεται ότι η εκρηκτική ακρίβεια επηρεάζει τα νοικοκυριά και συνεπώς και την ψήφο τους.

Με την μόνη διαφορά, ότι το στοίχημα της «ακρίβειας» δεν κερδίζεται με σημειακές παρεμβάσεις τύπου pass, όπως λένε αρκετά κυβερνητικά στελέχη. Απαιτεί ριζικές παρεμβάσεις στις τριγωνικές σχέσεις, που αναπτύσσονται μεταξύ παραγωγών και σούπερ μάρκετ, σοβαρούς ελέγχους και πολιτικές, που χτυπούν στη ρίζα το πρόβλημα. Όπως η μείωση του ΦΠΑ ή η μείωση του ειδικού φόρου στα καύσιμα. Με την σημερινή εικόνα – επιμένουν – τα δύο παραπάνω στοιχήματα μοιάζουν χαμένα.

Το εκλογικό εκκρεμές

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση αφήνει επίτηδες το «εκλογικό εκκρεμές» να αιωρείται στην πολιτική ατμόσφαιρα, εκλαμβάνεται από αρκετούς στην κυβέρνηση ως δείγμα αδυναμίας παρά συνειδητής απόφασης. Κι αυτό, επειδή όλοι γνωρίζουν, ότι η πραγματική επιθυμία του Κ. Μητσοτάκη είναι να κάνει τις εκλογές την Άνοιξη του 2027.

Η ημερομηνία της 27ης Σεπτεμβρίου που διαρρέεται σκόπιμα, ως ημέρα εκλογών, έχει πολλαπλές αναγνώσεις.

Πρώτον, να συγκρατήσει τις φυγόκεντρες δυνάμεις εσωτερικά στη Ν.Δ.

Δεύτερον, να επισπεύσει τα υπό ίδρυση κόμματα ώστε στην συνέχεια να έχει ευκαιρία να τα κονιορτοποιήσει, εφόσον μπορεί. Μόνο που ο Αντώνης Σαμαράς είναι παλιά πολιτική «καραβάνα» και μέχρι τώρα δεν έχει φανερώσει τα χαρτιά του.

Τρίτον, αν αναγκαστεί να πάει το Φθινόπωρο σε εκλογές να μην φανεί ότι σύρεται σε αυτές αλλά ότι τις επιλέγει.

Εκτός από τον παράγοντα «οικονομία» που θα παίξει καταλυτικό ρόλο στον χρόνο των εκλογών, στο Μαξίμου φοβούνται ότι τα ποσοστά της Ν.Δ. κινδυνεύουν να καταγκρεμνιστούν εάν κάθε τρεις μήνες έρχεται και από μία δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στη βουλή…Ή εάν σκάσει ένα νέο σκάνδαλο δεδομένου ότι προς το τέλος μιας τετραετίας οι πιθανότητες κάποιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι να βάλουν το χέρι …στο μέλι, αυξάνονται.

Η τελική απόφαση για τις εκλογές θα ληφθεί τον Αύγουστο

Σύμφωνα με πληροφορίες του Dnews, ο πρωθυπουργός θα λάβει την τελική του απόφαση μέσα στον Αύγουστο. Έχοντας διασφαλίσει ότι το καλοκαίρι δεν θα κρύβει παγίδες για την κυβέρνηση. Όπως μία καταστροφική φωτιά ή ένα θερμό επεισόδιο…

Τότε και μόνο τότε θα αποφασίσει αν θα τις προκηρύξει στα τέλη του Αυγούστου με στόχο να ανέβει στην ΔΕΘ, να παρουσιάσει στον ελληνικό λαό το πρόγραμμα του και να του ζητήσει να το συγκρίνει με το πρόγραμμα των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Επιφανειακό το κλίμα ενότητας στο Συνέδριο

Το πανηγυρικό κλίμα «ενότητας» που επιδιώκει να πετύχει η κυβέρνηση στο τριήμερο συνέδριο της Ν.Δ. αυτήν την εβδομάδα δεν απηχεί το πραγματικό κλίμα εντός του κόμματος. Με τον ψυχολογικό εσωκομματικό διχασμό να «σφραγίζεται» από την απουσία του Κ. Καραμανλή και την έντονη κινητικότητα του Αντώνη Σαμαρά που έχει τοποθετηθεί πλέον ανοικτά απέναντι στον Κ. Μητσοτάκη.

«Πάσχει το εκλογικό αφήγημα»

Όσα κομματικά αλλά και κυβερνητικά στελέχη εκφράζουν έντονη διαφωνία με την στρατηγική του Μαξίμου, επιμένουν ότι από το προεκλογικό αφήγημα της κυβέρνησης, λείπει το …πραγματικό αφήγημα. Το όραμα που θα μπορούσε να πείσει τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. να την ξαναεμπιστευτούν. Όραμα – που όπως λένε – θα πρέπει να συνδέεται με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και όχι με το χιλιοπαιγμένο σλόγκαν της «σταθερότητας», ελλείψει αντιπάλου.

Και όσο κι αν ακούγεται παράξενο, τα ίδια στελέχη εκτιμούν ότι ο αδύναμος κρίκος πλέον της κυβέρνησης είναι το παλιό ισχυρό «χαρτί» της κυβέρνησης. Το Μαξίμου και το επιτελικό κράτος.

«Υπάρχει περιβάλλον ιδρυματοποίησης χωρίς έμπνευση. Το επιτελικό κράτος που κάποτε αντιμετώπιζε με επιτυχία σοβαρές κρίσεις όπως την πανδημία, την κρίση στον Έβρο ή τις απειλές της Τουρκίας στο Αιγαίο τώρα μοιάζει να πνίγεται σε μία κουταλιά νερό» λένε υπονοώντας ότι οι λάθος χειρισμοί σε μία σειρά από υποθέσεις έχουν αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση.

Το περίεργο είναι ότι αυτές οι διαπιστώσεις δεν ανήκουν μόνο σε δυσαρεστημένα κυβερνητικά στελέχη αλλά και σε εν ενεργεία υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη που μετέχουν στο υπουργικό Συμβούλιο.

Λώρα Ιωάννου