Η στροφή στο σενάριο πρόωρων εκλογών στις 27 Σεπτεμβρίου

Το σενάριο πρόωρων εκλογών στις 27ης Σεπτεμβρίου πράγματι έχει συζητηθεί στο Μαξίμου. Χωρίς να έχει «κλειδώσει». Με την κυβέρνηση επίσημα να παίζει με όλα τα ενδεχόμενα ώστε να μην «χρεωθεί» καμία ημερομηνία. Τι οδηγεί, όμως, τον Κ. Μητσοτάκη να μετακινείται για πρώτη φορά από την θεσμική του θέση για εκλογές το «2027»; Έστω και ως σκέψη που διαρρέεται;

Πού οφείλεται η στροφή στις πρόωρες;

• Πρώτον, ο φόβος ότι ο χρόνος μετράει αρνητικά πλέον για τη Ν.Δ.
• Δεύτερον, η ελπίδα ότι δεν θα προλάβουν να αναπτύξουν δυναμική κόμματα, όπως του Αλέξη Τσίπρα, αλλά κυρίως της Μ. Καρυστιανού ή του Αντώνη Σαμαρά που απειλούν ευθέως τη Ν.Δ.
• Τρίτον, για να σταματήσει την αποσυπείρωση της Ν.Δ. που τώρα βρίσκεται στο χαμηλό 56-57%. Στόχος του Μαξίμου είναι η προοπτική των πρόωρων εκλογών να σβήσει το εσωκομματικό μέτωπο και μετά το Συνέδριο- στο τέλος της εβδομάδας – να αρχίσει η ανοδική πορεία. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι για να πιάσει η Ν.Δ. ποσοστό 28% στις εκλογές πρέπει η συσπείρωση της να ανέλθει στο 70%.

Με την πλήρη αποστασιοποίηση των πρώην πρωθυπουργών, του Κ. Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά, τη διάχυτη δυσφορία δεξιών ψηφοφόρων στην επαρχία και μία γκάμα εναλλακτικών δεξιών κομμάτων, να καθιστούν τον στόχο της Ν.Δ. εξαιρετικά δύσκολο.

Η χειρότερη δημοσκοπική εικόνα από το 2019

Σε αντίθεση με πρόσφατες δημοσκοπήσεις που δημοσιοποιήθηκαν πριν και μετά την συνεδρίαση της Κ.Ο. και έδειχναν την Ν.Δ. στο 30% plus (Εκτίμηση Ψήφου), η δημοσκόπηση της Alco που παρουσιάστηκε χθες στο κεντρικό δελτίο του Alpha δείχνει κάτι άλλο.

Ότι η Ν.Δ. έχει την χειρότερη δημοσκοπική εικόνα που είχε ποτέ από τις εκλογές του 2019.

Στην Πρόθεση Ψήφου, η Ν.Δ. βρίσκεται στο 22,8%. Μία μονάδα κάτω από την αντίστοιχη δημοσκόπηση του Απριλίου. Το συγκεκριμένο ποσοστό – σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές – δεν θα ξεπερνούσε το 27% στην Εκτίμηση Ψήφου.

Tο δεύτερο χειρότερο ποσοστό που είχε σημειώσει η Ν.Δ. – σε δημοσκόπηση της ίδιας εταιρίας – ήταν το 23,3% που είχε λάβει στα συλλαλητήρια για τα Τέμπη και όταν πρωτοεμφανίστηκε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η Ν.Δ. απειλείται από το κόμμα Καρυστιανού

Χωρίς να έχουν μπει ακόμη στην εκλογική εξίσωση τα υπό ίδρυση κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και Μαρίας Καρυστιανού. Ενδεχομένως και του Αντώνη Σαμαρά.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση της Alco, η Ν.Δ. για πρώτη φορά φαίνεται να απειλείται από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού αφού δυνητικά μπορεί να της αφαιρέσει ακόμη και τέσσερις μονάδες (το 12% της Ν.Δ. δηλώνει ότι φλερτάρει με το κόμμα της).

Έτσι η κυβέρνηση αρχίζει να στρίβει το καράβι της ημερομηνίας των εκλογών και να φλερτάρει με την ιδέα να τις επισπεύσει διότι φοβάται τα χειρότερα.

Κράτος δικαίου και οικονομία βασικά κριτήρια ψήφου

Η πτωτική πορεία της οικονομίας – και λόγω πολέμου – φαίνεται ότι παίζει καταλυτικό ρόλο. Ο πληθωρισμός που σκαρφάλωσε στο 5% είναι κακός οιωνός και ενώ η ύφεση μόλις αρχίζει.

Όπως και η διάχυτη αίσθηση ότι δεν αναμένεται καμία καλή είδηση που θα ανατρέψει το αρνητικό κλίμα. Αντίθετα, στην κοινή γνώμη εμπεδώνεται η πεποίθηση ότι η κυβέρνηση δεν καταφέρνει να τιθασεύσει ούτε την ακρίβεια, ούτε περνάει τη βάση στον τρόπο που αντιμετωπίζει το κράτος δικαίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πολίτες για πρώτη φορά βάζουν στα κριτήρια ψήφου πρώτα την υποχώρηση των Θεσμών και της Διαφάνειας (48%) και αμέσως μετά την οικονομία (40%).

Πολιτικοί αναλυτές ερμηνεύουν το συγκεκριμένο στοιχείο ως δείγμα γενικευμένης απογοήτευσης.

Η Ν.Δ. χάνει σε «αποτελεσματικότητα» και «ηθικό» έρεισμα

Ότι η Ν.Δ. χωλαίνει πλέον και στον κομμάτι της «αποτελεσματικότητας» αφού δεν έχει καταφέρει να πείσει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει την ακρίβεια.

Αλλά χάνει και το «ηθικό» έρεισμα αφού η διακυβέρνηση της συνδέεται με έννοιες όπως η συγκάλυψη τα σκάνδαλα η αδιαφάνεια και η κακοδιοίκηση.

Και οι δύο κρίσιμοι τομείς επηρεάζουν τόσο τον κεντρώο ψηφοφόρο, όσο και τον συντηρητικό ψηφοφόρο που έχει διαχρονικά ψηλά τη «σημαία» των αξιών.

Σύμμαχος η αναποτελεσματικότητα της αντιπολίτευσης

Απέναντι στα παραπάνω αρνητικά ποιοτικά χαρακτηριστικά, η κυβέρνηση έχει σταθερό σύμμαχο την αδυναμία της αντιπολίτευσης να προτείνει εναλλακτικό μοντέλο διακυβέρνησης.

Το ερώτημα είναι αν αυτό αρκεί και τι προλαβαίνει να κάνει για να ανατρέψει την ιδέα ότι θα αναγκαστεί να συρθεί σε πρόωρες εκλογές με επιχείρημα την τοξικότητα και την οικονομία.