Μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή επιχειρούν να αξιοποιήσουν κρατούμενοι στις φυλακές της Λάρισας, όπου λειτουργεί το πρώτο σχολείο εντός σωφρονιστικού καταστήματος στη χώρα. Μέσα από την εκπαίδευση, προσπαθούν να επαναπροσδιορίσουν το μέλλον τους, αντλώντας δύναμη από τα όνειρα και την επιθυμία για μια νέα αρχή.
Την πρωτοβουλία ανέδειξε η εκπομπή «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη, με τον δημοσιογράφο να συνομιλεί με τρεις κρατούμενους που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.
Ο Φατιόν, κρατούμενος εδώ και οκτώ χρόνια, μιλά για τη μεταστροφή της ζωής του μέσα από τη μόρφωση. Πλέον φοιτά στο Γυμνάσιο, έχοντας ανακαλύψει την αξία των βιβλίων, ενώ σχεδιάζει να βαπτιστεί και να δημιουργήσει οικογένεια. Όπως τονίζει, η εκπαίδευση και η ενασχόληση με το θέατρο τον βοηθούν να ξεφύγει από τη σκληρή καθημερινότητα της φυλακής και να θέσει νέους στόχους για τη ζωή του εκτός αυτής. «Στο σχολείο φεύγω από τη ρουτίνα της φυλακής, ειδικά που παίζω και στο θέατρο» δήλωσε.
Ο 23χρονος Γιάννης, που μεγάλωσε σε περιβάλλον εξαρτήσεων, προσπαθεί επίσης να αλλάξει πορεία. Σήμερα ολοκληρώνει την Α’ Γυμνασίου και δηλώνει αποφασισμένος να αφήσει πίσω το παρελθόν του. Αναγνωρίζει τα λάθη που τον οδήγησαν στη φυλακή και υπογραμμίζει ότι στόχος του είναι να μην επιστρέψει ποτέ σε αυτά.
«Είμαι 2 χρόνια στη Λάρισα και έχω 1 χρόνο στη φυλακή Ανηλίκων στον Αυλώνα. Ξέκοψα στους 6 μήνες και μετά βρέθηκα σε μια παρέα παιδιών και σαν χαζός την πάτησα που είπα μια φορά είναι δεν πάει στα κομμάτια. Ένα βράδυ βράδιασε πολύ, είχα πιει ναρκωτικά, ήθελα καφέ και συζητούσα με έναν φίλο μου πού θα βρούμε καφέ. Είχα ένα κατσαβίδι, είδα ένα μαγαζί και του είπα βρήκαμε καφέ. Μπήκα στο μαγαζί, δεν πείραξα το ταμείο, αλλά αυτό είχε συναγερμό που ειδοποιούσε την αστυνομία και μου είπαν είσαι για φυλακή, πήγα και κόντρα στους αστυνομικούς» δήλωσε.
«Το σχολείο το είχα σταματήσει έξω. Πήγα με ένα μηχανάκι και της είπα ή θα μου το πάρεις ή θα κλέβω κάθε μέρα. Αλλά τρελάθηκα με το μηχανάκι και 8 πήγαινα σχολείο και 8:10 έφευγα με το μηχανάκι για βόλτες. Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου όταν βγω με το καλό δεν θα ξανακουμπήσω τίποτα. Δεν θέλω να γίνω σαν τον πατέρα μου, μπες-βγες στις φυλακές» επεσήμανε.
Ο Γιώργος, 56 ετών, έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη φυλακή. Για πρώτη φορά έρχεται σε επαφή με την εκπαίδευση, την οποία αντιμετωπίζει με ενδιαφέρον, αν και εκφράζει προβληματισμό για το μέλλον του μετά την αποφυλάκιση, επισημαίνοντας την έλλειψη επαγγελματικών διεξόδων.
«Είμαι πολλές δεκαετίες στη φυλακή, έμαθα πράγματα αλλά η φυλακή δεν με έμαθε κάποιο επάγγελμα. Όταν αρχίσαμε να πηγαίνουμε σχολείο στη δεκαετία του ’80 οι μπαλαμοί δεν μας ήθελαν. Στη δικιά μου ηλικία αν όχι όλοι, το 80% είναι αγράμματοι. Είναι και τα επαγγέλματα που χάθηκαν στο βάθος του χρόνου όπως το εμπόριο αλόγων, τα είδη προικός, ο καλαθάς, ο καρεκλάς, ο γανωτής. Όταν μπήκα φυλακή ήμουν ανήλικος αλλά κανείς δεν με πρόσεξε και έγινα επαγγελματίας εγκληματίας» σημείωσε.
Αναφέροντας πως έχει χάσει τον υπολογισμό για τον χρόνο που είναι στη φυλακή δήλωσε: «Είμαι 56 ετών και περισσότερο είμαι φυλακή παρά έξω. Το σχολείο μου αρέσει γιατί δεν έχω πάει ποτέ. Όμως είμαι μπερδεμένος. Όταν αποφυλακιστώ ποιος θα με πάρει στη δουλειά; Θα μπορούσαν να μας μάθουν και κάποιο επάγγελμα. Το μόνο που ξέρω να κάνω είναι η παλιά μου τέχνη, οι κλοπές και οι διαρρήξεις».
Στο σχολείο των φυλακών Λάρισας φοιτούν κρατούμενοι διαφορετικών εθνικοτήτων και γλωσσικών υποβάθρων, ενώ λειτουργούν τάξεις δημοτικού, γυμνασίου και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Όπως επισημαίνεται, η εκπαίδευση μέσα στις φυλακές αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα επανένταξης, δίνοντας στους κρατούμενους τα εφόδια για μια διαφορετική ζωή μετά την αποφυλάκιση.
Πηγή: eirinika.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
