Το κοντοσούβλι στην 8η θέση της λίστας του Taste Atlas με τα καλύτερα παραδοσιακά φαγητά του κόσμου

Η Ελλάδα φημίζεται για το καλό φαγητό της και αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλής γαστρονομικούς προορισμούς του κόσμου. Δεν είναι μόνο το σουβλάκι, ο μουσακάς και το τζατζίκι διάσημα στους πολίτες όλου του κόσμου, άλλα σύμφωνα με το Taste Atlas και το ελληνικό κοντοσούβλι έχει καταφέρει να ξεχωρίσει.

Το Taste Altas δημοσιεύει συχνά λίστα με φαγητά από όλον τον πλανήτη, τις οποίες διαμορφώνει ο κόσμος. Σε μία λίστα με τα καλύτερα παραδοσιακά φαγητά φιγουράρει λοιπόν και το κοντοσούβλι, το οποίο είναι διάσημο και αγαπημένο σε όλη την Ελλάδα. Το κοντοσούβλι βρίσκεται στην 8η θέση της λίστας.

Πρώτο στη λίστα με τα καλύτερα παραδοσιακά φαγητά του κόσμου είναι το Vori-Vori. Πρόκειται για μία σούπα από την Παραγουάη που φτιάχνεται με μπάλες από καλαμποκάλευρο και τυρί, μαγειρεμένες σε ζωμό που συχνά περιλαμβάνει κοτόπουλο, λαχανικά και μυρωδικά. Ακολουθεί το περουβιανό πιάτο χτένια με παρμεζάνα και στην τρίτη θέση βρίσκονται τα κινέζικα dumplings.

Η παρουσίαση του λαχταριστού ελληνικού εδέσματος στο Taste Atlas

Το κοντοσούβλι είναι μια από τις πιο εμβληματικές μορφές ελληνικής υπαίθριας μαγειρικής, με ρίζες σε αγροτικές συγκεντρώσεις, γιορτές και παραδόσεις ψησίματος στα κάρβουνα τα Σαββατοκύριακα. Ουσιαστικά είναι μεγάλα κομμάτια κρέατος, παραδοσιακά χοιρινό, αλλά μερικές φορές αρνί, κατσίκι ή κοτόπουλο, περασμένα σε ένα μακρύ μεταλλικό σουβλάκι και ψημένο αργά στα κάρβουνα.

Σε αντίθεση με το σουβλάκι, όπου το κρέας κόβεται σε μικρούς κύβους, το κοντοσούβλι χρησιμοποιεί μεγάλα κομμάτια που παραμένουν ζουμερά κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου, σταθερού μαγειρέματος. Η γεύση του εξαρτάται λιγότερο από τα πολύπλοκα καρυκεύματα και περισσότερο από την τεχνική: το σωστό κόψιμο του κρέατος, το υπομονετικό μαρινάρισμα, ο προσεκτικός έλεγχος των κάρβουνων και η αργή εναλλαγή πάνω από μια ανοιχτή φωτιά.

Η προετοιμασία ξεκινά με την επιλογή του κατάλληλου κομματιού. Η χοιρινή σπάλα, ο χοιρινός λαιμός ή ένα τμήμα από το μπούτι είναι τα πιο συνηθισμένα, καθώς αυτά τα κομμάτια περιέχουν τη σωστή ισορροπία λίπους και συνδετικού ιστού. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν τμήματα ωμοπλάτης ή πλευράς αρνιού, αν και αυτά είναι πιο συνηθισμένα σε περιοχές της Κεντρικής Ελλάδας και της Πελοποννήσου.

Μόλις επιλεγεί το κρέας, κόβεται σε μεγάλα κομμάτια, συχνά πάχους 8 εκατοστών, ώστε να αντέχουν σε παρατεταμένη έκθεση στη θερμότητα χωρίς να στεγνώνουν. Το καρύκευμα είναι συνήθως απλό. Πολλά νοικοκυριά βασίζονται σε έναν κλασικό συνδυασμό αλατιού, μαύρου πιπεριού, ρίγανης, σκόρδου, ελαιολάδου και μερικές φορές πάπρικας για χρώμα.

Συστατικά όπως τριμμένο κρεμμύδι, ντομάτα, κρασί ή χυμός λεμονιού χρησιμοποιούνται συχνά επίσης, επειδή μαλακώνουν το κρέας. Η μαρινάδα αναμειγνύεται καλά και στη συνέχεια ανακατεύεται καλά με το κρέας, το οποίο αφήνεται να ξεκουραστεί στο ψυγείο για αρκετές ώρες, ιδανικά όλη τη νύχτα. Αυτή η μακρά περίοδος ξεκούρασης επιτρέπει στις γεύσεις να διεισδύσουν και βοηθά το κρέας να γίνει πιο μαλακό.

Το σουβλάκι του μαριναρισμένου κρέατος είναι ένα άλλο απαραίτητο βήμα. Χρησιμοποιείται μια μακριά, στιβαρή σούβλα, αρκετά δυνατή για να στηρίξει το βάρος του κρέατος χωρίς να λυγίζει. Τα κομμάτια είναι διατεταγμένα κατά μήκος της ράβδου με αρκετό χώρο για να κυκλοφορεί η θερμότητα, αλλά αρκετά κοντά ώστε να ψήνονται ως μια ενιαία, συνεκτική μάζα. Μερικοί άνθρωποι τοποθετούν φέτες κρεμμυδιού, πιπεριάς ή ντομάτας ανάμεσα στα κομμάτια, αν και πολλοί παραδοσιακοί μάγειρες προτιμούν μόνο το κρέας στη σούβλα. Μόλις συναρμολογηθούν, σφίγγονται μεταλλικοί σφιγκτήρες ή γάντζοι για να ασφαλίσουν τα κομμάτια και να αποτρέψουν την ανεξάρτητη περιστροφή τους από τη σούβλα.

Τα κάρβουνα ανάβουν αρκετά νωρίτερα για να διασφαλιστεί ότι καίγονται ομοιόμορφα μέχρι να ξεκινήσει το ψήσιμο του κρέατος. Η πιο παραδοσιακή μέθοδος είναι να τοποθετείτε κάρβουνα κατά μήκος της σχάρας, αλλά όχι ακριβώς κάτω από το κρέας, ειδικά κατά την πρώτη ώρα. Αυτή η έμμεση θερμότητα εμποδίζει το κάψιμο και επιτρέπει στο κρέας να μαγειρεύεται αργά. Η σούβλα τοποθετείται σε απόσταση μιας παλάμης πάνω από τα κάρβουνα και περιστρέφεται σταθερά.

Το κρέας παρακολουθείται στενά επειδή η υπερβολική θερμότητα πολύ σύντομα θα καεί το εξωτερικό, ενώ το εσωτερικό θα παραμείνει μισοψημένο. Καθώς το ψήσιμο συνεχίζεται, προστίθενται σταδιακά φρέσκα κάρβουνα κατά μήκος των πλευρών για να διατηρηθεί σταθερή η θερμότητα. Μετά την πρώτη ώρα,Πολλοί μάγειρες αφαιρούν τυχόν λαδόκολλα ή προστατευτικό περιτύλιγμα και χαμηλώνουν ελαφρώς τη σούβλα, ώστε το κρέας να ροδίσει ομοιόμορφα. Το περιστασιακό άλειμμα με ελαιόλαδο ή μείγμα λεμονιού-λαδιού βοηθά στην ανάπτυξη της κρούστας.

Ο χρόνος μαγειρέματος ποικίλλει, αλλά 2 έως 3 ώρες είναι τυπικός για το κοντοσούβλι χοιρινό, ανάλογα με το πάχος των κομματιών και την ένταση των κάρβουνων. Το αρνί μπορεί να ψηθεί λίγο πιο γρήγορα λόγω της υψηλότερης περιεκτικότητας σε λιπαρά. Το κρέας θεωρείται έτοιμο όταν η εσωτερική του θερμοκρασία φτάσει περίπου τους 75-80°C και το εξωτερικό του σχηματίζει μια καλά ροδισμένη κρούστα. Κατά το τελικό στάδιο, η σούβλα συχνά μετακινείται πιο κοντά σε ένα πιο ζεστό σημείο των κάρβουνων για να γίνει τραγανό το εξωτερικό. Μόλις αφαιρεθεί από τη φωτιά, το κρέας τεντώνεται χαλαρά με αλουμινόχαρτο για αρκετά λεπτά για να επιτραπεί η ανακατανομή των χυμών. Υπάρχουν αρκετές παραδοσιακές παραλλαγές κοντοσούβλι σε όλη την Ελλάδα.

Στη Μακεδονία, είναι σύνηθες να προσθέτετε πάπρικα ή νιφάδες κόκκινης πιπεριάς στη μαρινάδα για μια ελαφριά πινελιά. Στη Θεσσαλία και την Κεντρική Ελλάδα, κυριαρχούν το λεμόνι και το σκόρδο, και οι εκδόσεις με αρνί εμφανίζονται πιο συχνά. Στα νησιά, ορισμένοι μάγειρες μαρινάρουν το κρέας σε κρασί ή προσθέτουν βότανα όπως θυμάρι ή θρούμπι. Στην Κύπρο, μια σχετική παρασκευή γνωστή ως σούβλα χρησιμοποιεί ακόμη μεγαλύτερα κομμάτια κρέατος και μια πιο αργή, πιο μακρινή μέθοδο ψησίματος.

Το κοντοσούβλι σερβίρεται συνήθως αμέσως μετά τον τεμαχισμό. Το κρέας κόβεται σε μικρότερα κομμάτια, πασπαλίζεται με αλάτι και αποξηραμένη ρίγανη και μερικές φορές ολοκληρώνεται με λίγο λεμόνι. Συνήθως συνοδεύεται από τραγανό ψωμί, τζατζίκι, απλές σαλάτες όπως ντομάτα-κρεμμύδι ή λάχανο-καρότο και ψητές ή τηγανητές πατάτες.

Συνήθως συνοδεύεται από τραγανό ψωμί, τζατζίκι, απλές σαλάτες όπως ντομάτα-κρεμμύδι ή λάχανο-καρότο, και ψητές ή τηγανητές πατάτες. Σε πολλές οικογένειες, εμφανίζεται σε εορταστικές συγκεντρώσεις, πασχαλινά τραπέζια ή μεγάλα κυριακάτικα γεύματα, όπου οι επισκέπτες μαζεύουν κομμάτια από την πιατέλα καθώς κόβονται από τη σούβλα.

Πηγή: newsit.gr

Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.