Πολύ πριν ο Βασίλης Αυλωνίτης κάνει μια δεύτερη καριέρα, μεγαλουργώντας στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, έγινε πρωταγωνιστής σε ένα αιματηρό περιστατικό που παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή, ενώ είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο ενός τεχνικού του θεάτρου.
Στα δύσκολα χρόνια του Εθνικού Διχασμού και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 1931, ένα νούμερο που έπαιζε ο 27χρονος τότε Αυλωνίτης στην «Επιθεώρηση» έγινε η αφορμή για να βαφτεί με αίμα η σκηνή του θεάτρου ΠΕΡΟΚΕ.
Το χρονικό της επίθεσης
Το βράδυ της 22ας Αυγούστου 1931, το θέατρο «Περοκέ» στο Μεταξουργείο ήταν κατάμεστο. Ο κόσμος είχε συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσει την παράσταση «Η Επιθεώρησις του 1931». Ο Βασίλης Αυλωνίτης, ένας νέος και ανερχόμενος τότε ηθοποιός, βρισκόταν στη σκηνή ερμηνεύοντας ένα σατιρικό νούμερο με τίτλο «Από τους Υπουργούς βγήκαν τα κολοκύθια». Το σκετς αυτό σατίριζε την πολιτική επικαιρότητα και συγκεκριμένα τον Ελευθέριο Βενιζέλο, χρησιμοποιώντας τη μελωδία ενός δημοφιλούς τραγουδιού της εποχής.
Καθώς ο Αυλωνίτης προκαλούσε το γέλιο των θεατών, τέσσερις άνδρες από τις πρώτες σειρές, σηκώθηκαν όρθιος φωνάζοντας «Μέχρι εδώ!». Φανατικοί οπαδοί της βενιζελικής παράταξης, δεν άντεξαν τη… διαπόμπευση του πολιτικού του ινδάλματος. Ένας από αυτούς τράβηξε το περίστροφα και άρχισε να πυροβολεί προς τη σκηνή, πιθανότατα στοχεύοντας τον ίδιο τον Αυλωνίτη, αν και υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν πως στόχος ήταν ο θεατρικός παραγωγός.
Ο πανικός και η τραγωδία
Ο Αυλωνίτης, με ταχύτητα, κατάφερε να πηδήξει από τη σκηνή και να καλυφθεί μέσα στο υπόγειο μέρος της σκηνής όπου βρισκόταν ο υποβολέας. Η σφαίρα που προοριζόταν για εκείνον πέρασε ξυστά δίπλα του, αλλά δυστυχώς η επίθεση δεν έμεινε χωρίς θύματα.

Μία από τις σφαίρες βρήκε τον τεχνικό του θεάτρου, Παναγιώτη Μωραΐτη, ο οποίος βρισκόταν στα παρασκήνια. Ο άτυχος εργάτης τραυματίστηκε θανάσιμα και εξέπνευσε λίγο αργότερα, βυθίζοντας το θέατρο στο πένθος. Ο δράστης συνελήφθη άμεσα από αστυνομικούς που βρίσκονταν στο χώρο, ενώ το κοινό διαλύθηκε έντρομο μέσα σε σκηνές πανικού και υστερίας.
Το τραύμα του Αυλωνίτη
Το περιστατικό αυτό σημάδεψε ανεξίτηλα τον Βασίλη Αυλωνίτη. Παρόλο που ο ίδιος επέζησε, το γεγονός ότι ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του εξαιτίας ενός δικού του θεατρικού νούμερου τον συγκλόνισε. Για πολλά χρόνια μετά, ο μεγάλος κωμικός απέφευγε τη σκληρή πολιτική σάτιρα. Όπως ο ίδιος είχε εξομολογηθεί αργότερα, το βλέμμα του δολοφόνου και ο ήχος των πυροβολισμών τον στοίχειωναν για πάντα.

Η δίκη που ακολούθησε προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Ο άνθρωπος που είχε τραβήξει το όπλο και σκότωσε τον Μωραΐτη, υποστήριξε ότι έδρασε υπό το κράτος «ιεράς αγανακτήσεως» για την προσβολή του Βενιζέλου. Αν και καταδικάστηκε, η ποινή του θεωρήθηκε από πολλούς επιεικής, γεγονός που αντικατόπτριζε τον βαθύ πολιτικό διχασμό της κοινωνίας.
Την επόμενη μέρα της επίθεσης, ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης Παναγής Τσαλδάρης, καταδίκασε τη δολοφονική επίθεση και βρήκε την ευκαιρία να πάρει μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης με το μέρος του. Ο Αυλωνίτης συνέχισε την καριέρα του και έγινε ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς στην ιστορία της Ελλάδας, όμως η «αιματοβαμμένη παράσταση» παρέμεινε το πιο επώδυνο κεφάλαιο της ζωής του, υπενθυμίζοντας πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η σάτιρα σε εποχές ακραίου διχασμού.

Πηγή: reader.gr
Ακολουθήστε το στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.























