Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα
ΓΕΝΙΚΑ: Η Μυία [δηλ. Μύγα, Λατ. Musca, συντ. Mus], είναι ένας αστερισμός που παρατηρήθηκε και καταγράφηκε από τους αστρονόμους Keyser και Hoytman [1603-Ουρανομετρία]. Έχει έκταση 138,4 τετ. μοίρες [77ος σε έκταση μεταξύ των 88 αστερισμών]. Συνορεύει με τους αστερισμούς Σταυρό του Νότου, Κένταυρο, Τροπίδα, Χαμαιλέοντα, Πτηνόν και Διαβητη. Είναι πολύ νότιος αστερισμός, πλήρως ορατός σε γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 14° Βόρεια και 90° Νότια και έτσι είναι τελείως αόρατος από την Ελλάδα.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ – ΟΝΟΜΑΣΙΑ: Η αρχική ονομασία του αστερισμού ήταν Musca Australis vel Indica, δηλαδή η Νότιος ή Ινδική Μυία. Υποτίθεται ότι ο Lacaille τον δημιούργησε πρώτος από την Apis [Μέλισσα] του Bayer, αλλά ήδη από το 1679 ο Halley είχε αποκαλέσει τον αστερισμό Musca Apis, ενώ ακόμα νωρίτερα είχε γραφεί στον κατάλογο ως Apis seu Musca. Ακόμη, μέχρι το 1872 ο Stieler την κατέγραφε ως Biene (μέλισσα), ενώ ο Σίλερ είχε ενώσει τη Μυία με το Πτηνόν και τον Χαμαιλέοντα για να αναπαραστήσει την Εύα!
ΟΙ ΦΩΤΕΙΝΟΤΕΡΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ: Ο αστερισμός έχει 62 ορατούς [φ.μ. ≤ 6,5] αστέρες. Ο α Μυίας, που είναι και ο φωτεινότερος του αστερισμού, έχει φαινόμενο μέγεθος 2,69. Ο β Μυίας έχει φαινόμενο μέγεθος 3,05 και αποτελεί διπλό σύστημα αστέρων με διαχωρισμό 1,3 δευτερόλεπτο της μοίρας. Τέλος οι αστέρες γ, δ, ε και λ έχουν αντιστοίχως φαινόμενο μέγεθος 3,87, 3,62, 4,11 και 3,64.
ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ: Ο Καινοφανής της Μυίας του 1998, ανακαλύφθηκε από τον William Liller στη Χιλή στις 29/12 του ίδιου έτους και στο μέγιστο της λαμπρότητάς του ήταν ορατός και με κιάλια [φ.μ. 8,5]. Στον αστερισμό ακόμη συμπεριλαμβάνονται: Το ανοικτό σμήνος NGC 4463, που έχει φαιν.μέγεθος 7,2 και φαινόμενη διάμετρο 5΄, το σφαιρωτό σμήνος NGC 4372 [φ.μ 7,8], αλλά και το NGC 4833, με φ.μ. 7,4. Τέλος στη Μυία είναι ορατό το …
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: https://oakhellas. blogspot.com/2026/03/blog- post.html
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
