Φωτό και βίντεο: larissanet// Θανάσης Καλιακούδας
«Μέσα από την έκθεση μεταφερόμαστε στην φρίκη εκείνης της ώρας. Οι φωτογράφοι θέλησαν να δείξουν τα συναισθήματα τους μέσα από την τέχνη της φωτογραφίας» επισήμανε σήμερα από τη Λάρισα η κα Μαρία Καρυστιανού στην ανοιχτή συζήτηση με τίτλο «Έντεκα και Εικοσιένα. Η πορεία προς το σήμερα» που πραγματοποιήθηκε στον Πολυχώρο Τέχνης των Εκδόσεων Πρεβέντη με αφορμή την τελευταία ημέρα της έκθεσης «Έντεκα και Εικοσιένα» της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας.
Στη συνέχεια η κα Καρυστιανού τόνισε: «Δημιουργήθηκε εδώ ένα μνημείου μνήμης για να μην ξεχάσουμε ποτέ τι συνέβη εκείνο το βράδυ».
Ξεκαθάρισε πως αν και δεν εμπιστεύεται την ελληνική δικαιοσύνη οφείλει πλέον να κάνει τη δουλειά της. «Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν ακουγόμαστε, αλλά στην Ευρώπη δεν ισχύει το ίδιο. Δεν γίνεται αυτό το έγκλημα να μείνει ατιμώρητο», πρόσθεσε η κ. Καρυστιανού. Ενώ απαντώντας σε ερώτηση για το πότε αναμένεται να ξεκινήσει η δίκη, σημείωσε ότι «δεν μας ενδιαφέρει να γίνει γρήγορα, αλλά εμείς να έχουμε τα στοιχεία που χρειαζόμαστε».
«Θέλουμε να βάλουμε κι εμείς ένα λιθαράκι, στην προσπάθεια που γίνεται έτσι ώστε αυτό το έγκλημα να μην ξεχαστεί», τόνισε ο πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, Σωτήρης Δημητρόπουλος και πρόσθεσε ότι η έκθεση αγκαλιάστηκε κι αναμένεται να παρουσιαστεί στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.
Η πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού Λάρισας, Ελισάβετ Καρανίκα, αναφέρθηκε στις στιγμές που ένιωσαν οι εθελοντές εκείνες τις στιγμές, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια».
Η ίδια έχοντας ζήσει την τραγωδία των Τεμπών από την πρώτη στιγμή, περιέγραψε της ενέργειες του Ερυθρού Σταυρού. «Έχω βρεθεί σε πολλές καταστροφές, αλλά όταν έφτασα εκεί χρειάστηκα πέντε λεπτά για να κατανοήσω τι βλέπω. Το συναίσθημα έπρεπε να μπει στην άκρη, να μην λυγίσουμε, αλλά να βοηθήσουμε».
Οι δυσκολότερες στιγμές όμως ακολούθησαν μετά στο νοσοκομείο. «Η πιο εκκωφαντικός ήχος που έχω ακούσει ήταν η σιωπή στο αμφιθέατρο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, εκεί όπου ο κόσμος έψαχνες τα παιδιά του».
Βέβαια, η ελπίδα μπροστά στη μαυρίλα της καταστροφή ακολούθησε στις πέντε το πρωί, όταν στήθηκε η πρώτη τέντα και ξεκίνησε η αιμοδοσία. Την επόμενη μέρα το ίδιο, παρά την βροχή, οι αιμοδότες -κυρίως νέοι στην ηλικία- περίμεναν καρτερικά στην ουρά για να βοηθήσουν. «Ήταν η μεγαλύτερη αιμοδοσία που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα, καθώς συγκεντρώθηκαν πάνω από 370.00 φιάλες», προσθέτει η κα Καρανίκα.
«Δεν θέλω να θυμάμαι, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλω να ξεχνώ…», καταλήγει η κα Καρανίκα και με συγκίνηση ευχήθηκε να μην ξαναζήσει η χώρα μία τέτοια τραγωδία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν την έναρξη της εκδήλωσης κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στην μνήμη των θυμάτων της τραγωδίας, ενώ στον χαιρετισμός της η Εβελίνα Πρεβέντη, που φιλοξενήθηκε όλο αυτό το διάστημα η έκθεση φωτογραφίας, στάθηκε στους νέους που βγήκαν εκείνες τις ημέρες έξω και φώναξαν ζητώντας δικαιοσύνη, όπως και στην Μαρία Καρυστιανού που αποτελεί πρότυπο ως «μία γυναίκα που δείχνει τι σημαίνει να αγωνίζεται».
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
