Χρυσούλα Χρήστου: «Το θέμα είναι να μην έχεις εθισμό με την εξουσία και τις θέσεις»

Συνέντευξη στον Λάμπρο Αναγνωστόπουλο

Η Θεατρική Ερασιτεχνική Σκηνή «ΚΟΥΪΝΤΑ» παρουσιάζει τη Θεατρική Παράσταση «Οι Παίχτες» του Νικολάι Γκόγκολ, στο θέατρο «Κώστας Τσιάνος» (πρώην Θέατρο του Μύλου) για τρεις παραστάσεις: σήμερα Παρασκευή 24, αύριο Σάββατο 25 και την Κυριακή 26 Μαΐου 2024 στις 21:15. Η παράσταση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Όλη η πόλη μια σκηνή» (συνάντηση των ερασιτεχνικών ομάδων της πόλης) όπου τη γενική επιμέλεια και συντονισμό έχει το Θεσσαλικό Θέατρο και συνεπικουρούν ο Δήμος Λαρισαίων και η Περιφέρεια Θεσσαλίας. «Δουλεύουμε μήνες με αγάπη και προσήλωση σ’ αυτό που κάνουμε», τονίζει μιλώντας στη larissanet η σκηνοθέτης της παράστασης, Χρυσούλα Χρήστου. Εκτός από το έργο όμως, η έμπειρη σκηνοθέτης και ηθοποιός αναφέρεται στους «εθισμούς» της εποχής μας, αλλά και στις εξελίξεις στο Θεσσαλικό Θέατρο στο οποίο αναμένεται το επόμενο διάστημα να έχουμε νέο καλλιτεχνικό διευθυντή καθώς έχει προκηρυχθεί η θέση.

Αναλυτικά η συνέντευξη:

Χρυσούλα θα ήθελες να μας συστήσεις τους «Παίχτες» που σκηνοθετείς;

Είναι μια κωμωδία του Νικολάι Γκόγκολ που πραγματεύεται την απάτη του τζόγου, την κυριαρχία του ανθρώπου έναντι των συνανθρώπων του, τη διαφθορά του καθεστώτος γεμάτη ανατροπές και εκπλήξεις. Μια φάρσα θα μπορούσαμε να το πούμε έξυπνα δομημένη από έναν μεγάλο συγγραφέα. Σε ένα πανδοχείο καταφτάνει ένας μεγάλος απατεώνας και συναντά άλλους τρείς απατεώνες του τζόγου. Και εκεί το παιγνίδι αρχίζει με την συμμετοχή όλων των ενοίκων του πανδοχείου. Το τέλος της παρτίδας είναι αναπάντεχο.

Στην παράσταση απεικονίζεται με μοναδικό τρόπο η παράνοια του εθισμού στον τζόγο. Όλοι μας νομίζω λίγο έως πολύ έχουμε τους «εθισμούς» μας σήμερα. Εσύ σε τι είσαι «εθισμένη»;

Είναι δυνατόν ο άνθρωπος να μην έχει κάποιο εθισμό; Εξαρτάται πόσο επικίνδυνος είναι για τον εαυτό του και τους άλλους. Εξάλλου στην κοινωνία που ζούμε η οποία φαντάζει δυστοπική όλοι από κάπου θέλουμε να πιαστούμε. Να παρηγορηθούμε. Το αν αυτό μπορεί να ελεγχθεί ή όχι είναι άλλο ζήτημα. Εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία μας και τις άμυνές μας. Εγώ έχω το κάπνισμα ως απόλαυση που γίνεται εθισμός. Το θέμα για μένα είναι να μην έχεις εθισμό με την εξουσία και τις θέσεις. Και δυστυχώς πολλοί γύρω μας, είτε στην πολιτική είτε στην τέχνη εμφανίζονται ως μεσσίες που θέλουν να μας σώσουν. Για το δικό τους το καλό ασφαλώς. Όχι το δικό μας, όχι του κοινωνικού συνόλου.

Μπορείς να μας πεις δυο λόγια για τη θεατρική σκηνή «ΚΟΥΪΝΤΑ»;

Η σκηνή αυτή έχει πολλά χρόνια λειτουργίας, με ανθρώπους οι οποίοι είναι γεμάτοι μεράκι κι αγάπη για το θέατρο. Έχουν σκηνοθετήσει την ομάδα κι άλλοι αξιόλογοι συνάδελφοι επαγγελματίες πριν από μένα. Το όνομα της σκηνής είναι καινούργιο. Βρήκαμε ότι αυτό θα μας ταίριαζε καλύτερα ως ομάδα. Με την σκηνή αυτή έχουμε ανεβάσει Πιραντέλο, Αγκάθα Κρίστι και άλλους αξιόλογους συγγραφείς. Μάλιστα στο παρελθόν έχουν βραβευτεί και σε φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου. Είναι μια έμπειρη ομάδα και κάθε χρόνο δέχεται καινούργια μέλη. Δουλεύουμε μήνες με αγάπη και προσήλωση σ’ αυτό που κάνουμε.

Έχει προκηρυχθεί και η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στο Θεσσαλικό Θέατρο. Ένα σχόλιο…

Εύχομαι στην καινούργια διεύθυνση που θα προκύψει να παραλάβει το Θεσσαλικό Θέατρο και να το φτάσει ψηλά. Έχει ένα όνομα, μια ιστορία που τα τελευταία χρόνια μάλλον δεν ήταν αντάξιά του. Όταν έχεις έναν Κώστα Τσιάνο, έναν από τους ιδρυτές του Θεσσαλικού και μετέπειτα καλλιτεχνικό διευθυντή που έφτασε το θέατρο στην Επίδαυρο με τις ιστορικές του παραστάσεις, τότε πρέπει να σταθείς αντάξιος. Αυτό δεν έγινε τα προηγούμενα έξι χρόνια. Τώρα εύχομαι με όλη μου την καρδιά να ανθίσει ξανά το Θεσσαλικό. Η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή δεν απαιτεί μόνο μεταπτυχιακά. Απαιτεί και άλλα προσόντα ώστε να μπορεί να διοικεί το θέατρο με σύνεση και ασφαλώς να μας δείξει και το δικό του καλλιτεχνικό όραμα. Εύχομαι λοιπόν τα καλύτερα.

Η υπόθεση της παράστασης:

Σ’ ένα επαρχιακό πανδοχείο της Ρωσίας φτάνει ένας δεινός χαρτοπαίκτης και μεγάλος κομπιναδόρος, απατεώνας και χαρτοκλέφτης με στόχο να βρει τα επόμενα θύματά του και να τους πάρει όσα χρήματα έχουν. Στο ίδιο όμως πανδοχείο διαμένουν τρεις εξίσου δεινοί κομπιναδόροι-χαρτοπαίκτες που αναζητούν το ίδιο πράγμα: ένα θύμα. Ο ένας και οι τρεις θα σμίξουν για να καταφέρουν το «μεγάλο χτύπημα». Η παράσταση οδηγείται σε ένα πανδαιμόνιο μπλόφας, ανατροπών και ρίσκου απεικονίζοντας με μοναδικό τρόπο την παράνοια του εθισμού στον τζόγο. Περισσότερα επί της σκηνής…