Οι υγειονομικές αρχές βρίσκονται σε εγρήγορση και δε φαίνεται προς το παρόν να αντιμετωπίζουμε ιδιαιτέρως σοβαρά προβλήματα, όμως ακριβώς λόγω της έκτασης και της δυναμικής του προβλήματος οφείλουμε να συνεχίσουμε την επιτήρηση με αυστηρότητα και διαρκή ετοιμότητα.
Συνέντευξη στον Λάμπρο Αναγνωστόπουλο
Στις προκλήσεις της εποχής εστιάσει ο κ. Θωμάς Ρετσιάνης, Ιατρός Μαιευτήρας- Γυναικολόγος, Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με τον συνδυασμό «Η Λάρισα που μας αξίζει» του Θανάση Μαμάκου, μιλώντας στη larissanet. O κ. Ρετσιάνης μέσα από μία ιδιαίτερη οπτική για την πόλη μας επισημαίνει πως «η Λάρισα μπορεί να είναι ταυτόχρονα η πόλη της Ιατρικής και η πόλη του πολιτισμού και του Αρχαίου Θεάτρου όταν απλά δουλέψουμε απαλλαγμένοι από συγκυριακές επιθυμίες και μικροπολιτικές βλέψεις απλά, ανεπιτήδευτα και συνεργατικά για τη Λάρισα».
Αναλυτικά η συνέντευξη έχει ως εξής:
Κύριε Ρετσιάνη, η πρωτόγνωρη κακοκαιρία των τελευταίων ημερών δημιουργεί ισχυρούς «πονοκεφάλους» για την επόμενη ημέρα, ενώ ήδη ορισμένοι χαρακτηρίζουν την περιοχή μας ως «υγειονομική βόμβα». Συμφωνείται;
Είναι σαφές πως οι καταστροφικές συνέπειες των πρόσφατων πλημμυρών εκτείνονται σε όλους τους τομείς συμπεριλαμβανομένου του τομέα της Δημόσιας Υγείας και έχουν εκτός από άμεσο χαρακτήρα, μέσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Θετική κρίνεται η σύσταση Τοπικού Συντονιστικού Κέντρου στο ανώτερο επίπεδο Διοίκησης, καθώς είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης σύνθετων, πολυεπίπεδων προβλημάτων μεγάλης κλίμακας.
Οι υγειονομικές αρχές βρίσκονται σε εγρήγορση και δε φαίνεται προς το παρόν να αντιμετωπίζουμε ιδιαιτέρως σοβαρά προβλήματα, όμως ακριβώς λόγω της έκτασης και της δυναμικής του προβλήματος οφείλουμε να συνεχίσουμε την επιτήρηση με αυστηρότητα και διαρκή ετοιμότητα. Στο επίπεδο του Δήμου αυτή η αίσθηση συντονισμού έλειψε και εδώ έρχεται να αναδειχθεί η κρισιμότητα του ρόλου μιας Αντιδημαρχίας Αστικής Ανθεκτικότητας/Κλιματικής Κρίσης και η υιοθέτηση ενός προγράμματος που θα επαναπροσδιορίζει τις προτεραιότητες και θα απαντά στις σύγχρονες προκλήσεις. Μια πόλη για να είναι φιλική και αξιοβίωτη πρέπει πρώτα να είναι ασφαλής.
Με αφορμή αυτή την υγειονομική πρόσκληση, η Λάρισα με την Ιατρική Σχολή, αλλά και τις προσπάθειες ανάδειξης της Ιπποκρατικής ιδέας μπορεί και αν ναι πως να πρωταγωνιστήσει σε καίρια ζητήματα υγείας;
Η Ιατρική Σχολή με τη δεσπόζουσα θέση και το κύρος της, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, το Γενικό Νοσοκομείο της Λάρισας, τα ιδιωτικά Νοσοκομεία, οι Κλινικές και τα Κέντρα Αποκατάστασης της πόλης, οι πρωτοβάθμιες δομές φροντίδας υγείας και το ευρύτατο δίκτυο ιδιωτικών Ιατρείων και Διαγνωστικών Κέντρων φέρνουν τη Λάρισα πολύ ψηλά στον υγειονομικό χάρτη της χώρας.
Τα πλαίσια βέβαια της ευθύνης και αρμοδιότητας ενός Δήμου στον χώρο της Υγείας είναι συγκεκριμένα και οι δυνατότητες σχεδιασμού και παρέμβασης είναι περιορισμένες, όμως μας δίνεται η δυνατότητα μίας συνολικής προσέγγισης με αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά και αναφορά στην πόλη. Παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών Υγείας και Πρόληψης, ανάπτυξη ιατρικού τουρισμού, ενίσχυση συνεδριακού τουρισμού, εκπαιδευτικά προγράμματα και θεματικές εκδηλώσεις, διασύνδεση Υγείας-Πόλης-Παιδείας-Πολιτισμού-Ανάπτυξης.
Πυρηνικός τροφοδότης και το νήμα που ενώνει όλα αυτά είναι φυσικά ο Ιπποκράτης που έζησε, δίδαξε, θεράπευσε και πέθανε στην Λάρισα. Η Λάρισα μπορεί να γίνει η πόλη της Ιατρικής.
Ναι, μπορεί να είναι η Λάρισα ταυτόχρονα η πόλη της Ιατρικής και η πόλη του πολιτισμού και του Αρχαίου Θεάτρου όταν απλά δουλέψουμε απαλλαγμένοι από συγκυριακές επιθυμίες και μικροπολιτικές βλέψεις απλά, ανεπιτήδευτα και συνεργατικά για τη Λάρισα.
Eπίσης η πόλη μας διαθέτει σπουδαίο πολιτιστικό αποτύπωμα, κορυφαία μνημεία και μουσεία (Α’ Αρχαίο Θέατρο, Β΄Αρχαίο Θέατρο, Διαχρονικό, Δημοτική Πινακοθήκη, Μουσείο Σίτου, Μουσείο Ιπποκράτη, Κούκλας, Αντίστασης, Κτηνιατρικό, Σιδηροδρόμου κ.α.), τι θα μπορούσε να γίνει για να αλλάζει η εικόνα της πόλης;
Ας πούμε ότι συνεχίζει το νήμα του Ιπποκράτη λοιπόν στον πολιτισμό. Μπορεί να είναι η Λάρισα ταυτόχρονα η πόλη της Ιατρικής και η πόλη του πολιτισμού και του Αρχαίου Θεάτρου; Ναι. Για να πετύχουμε όμως αυτό πρέπει να δουλέψουμε σε όλους τους τομείς συντονισμένα, με ολοκληρωμένο σχέδιο και ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας τόσο μεταξύ των συναρμόδιων όσο και μεταξύ διοίκησης και κοινωνίας. Ο Δήμος χωρίζεται σε Αντιδημαρχίες, αλλά τα προβλήματα διαπλέκονται και οι στόχοι είναι κοινοί. Στις εκλογές έχουμε εκλογικά διαμερίσματα, αλλά η πόλη είναι ενιαία.
Πολιτισμός χωρίς πρόσβαση, χωρίς ισορροπία, χωρίς δικαιοσύνη και συμπερίληψη, χωρίς σύνδεση με την πόλη είναι αναιμικός. Αυτό που απέτυχε να κάνει η απερχόμενη Δημοτική Αρχή ήταν να δει την Λάρισα ως ενιαίο σώμα και να δουλέψει προς όφελος όλων, ισορροπημένα, δίκαια και αποδοτικά. Ναι, μπορεί να είναι η Λάρισα ταυτόχρονα η πόλη της Ιατρικής και η πόλη του πολιτισμού και του Αρχαίου Θεάτρου όταν απλά δουλέψουμε απαλλαγμένοι από συγκυριακές επιθυμίες και μικροπολιτικές βλέψεις απλά, ανεπιτήδευτα και συνεργατικά για τη Λάρισα.
Kαι να μην ξεχνάμε και τις υποδομές εκπαίδευσης με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, την ισχυρή δημόσια εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και τις ιδιωτικές δομές (Κολέγια, ΙΕΚ, ιδιωτικά σχολεία. Γεμάτη η φαρέτρα του Δήμου Λάρισας. Πως μπορούν να αξιοποιηθούν;
Αγαπητέ κ. Αναγνωστόπουλε, και εδώ ισχύει η γενικότερη φιλοσοφία της παράταξής μας που προτάσσει τον διάλογο, τις συνέργειες, την υιοθέτηση καλών πρακτικών και την προσαρμογή αυτών στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πόλης, την πολιτική τόλμη και φρεσκάδα. Επιτρέψτε μου όμως να αναφερθώ και σε ένα θέμα που προσωπικά θεωρώ μείζον. Αισθάνομαι πως έχουμε αρχίσει ως κοινωνία να παραμελούμε το σχολείο, να το θεωρούμε πάρεργο.
Ενισχύεται η υλικοτεχνική υποδομή- και καλώς ενισχύεται- , εισάγονται παράλληλες δραστηριότητες- και καλώς εισάγονται, εκσυγχρονίζεται το εκπαιδευτικό υλικό και οι μέθοδοι διδασκαλίας-και καλώς γίνεται, αλλά φαίνεται πως απομακρυνόμαστε από τις πυρηνικές αξίες του σχολείου, τη γνώση και την βαθύτερη καλλιέργεια και συγκρότηση του παιδιού.
Προσθέτουμε – ορισμένες φορές άκριτα και υπερβολικά- ψηφιακές ευκολίες και αφαιρούμε ουσιαστικές γνώσεις, στάσεις και δεξιότητες από τα παιδιά από τη μία, κλείνουμε τα σχολεία με ευκολία πλέον από την άλλη, σταματάμε πολλές φορές να μιλάμε για μάθημα, παρά μόνο για απασχόληση.
Και ας είναι και δημιουργική. Θα μου πείτε, όλα αυτά, ή τα περισσότερα τουλάχιστον, εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων του Δήμου και της δυνατότητας παρέμβασης. Ένα δέντρο όμως στην αυλή συμβάλει στην καλύτερη μαθησιακή απόκριση του μαθητή, στην διαμόρφωση της αισθητικής του και στην καλύτερη υγεία του. Πολλά δέντρα και πράσινο στις αυλές και τις οροφές, χρήση ψυχρών υλικών και σκίαση συμβάλλουν παράλληλα στην διαμόρφωση ευνοϊκού μικροκλίματος σε όλη τη γειτονιά του σχολείου. Ας ξεκινήσουμε από εκεί, για πράσινα, ανοιχτά σχολεία, για καλύτερη Παιδεία, για καλύτερη πόλη.
Tέλος, ποια εικόνα σας άφησε η αντιμετώπιση της πρόσφατης κακοκαιρίας;
Την ώρα που τελειώνει η συζήτησή μας, φαίνεται να έχουμε επανεμφάνιση των έντονων καιρικών φαινομένων στην πόλη και την ευρύτερη περιοχή πριν ακόμα επουλωθούν οι προηγούμενες πληγές. Φαίνεται δυστυχώς πως έχουμε ακόμα μάχες να δώσουμε στο μέτωπο αυτό. Αυτό που θα ήθελα να πω, είναι πως το μέτωπο είναι κοινό και οι πληγές που τελικά είναι πιο δύσκολό να επουλωθούν είναι η διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής και η αίσθηση της αδικίας.
Η υπεροψία και η αλαζονεία στην άσκηση της εξουσίας, η ανάγκη δημιουργίας εσωτερικών εχθρών προς αποφυγή ανάληψης της ευθύνης του λάθους ή της παράλειψης και η δυσανεξία στην κριτική δεν βοηθούν αυτήν την ώρα.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
