Από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα
ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ: Για τον Ερεχθέα, ο οποίος ταυτίζεται με τον Εριχθόνιο, υπάρχουν πολλοί μύθοι, που σχετίζονται με τις ιστορικές απαρχές της πόλης των Αθηνών. Όσοι από τους Έλληνες εχθρεύονταν τους Αθηναίους, διέδιδαν τον ασεβή μύθο πως ο Ερεχθέας ήταν γιος της Αθηνάς και του Ήφαιστου. Έλεγαν, πως σαν μπήκε στο εργαστήριο του Ολύμπιου τεχνίτη, η Αθηνά για να ζητήσει καινούρια άρματα, εκείνος θέλησε να σμίξει μαζί της ερωτικά. Εκείνη τον απέφυγε και τον κράτησε μακριά με το δόρυ της, μα ο σπόρος του χωλού σιδηρουργού έπεσε στη γη και έγινε η αιτία να γεννηθεί ο Ερεχθέας. Ο Ερεχθεύς ήταν γιος του Ηφαίστου και της Γαίας, ισχυρίζεται ο Όμηρος. Η μητέρα του τον παρέδωσε στην Αθηνά για να τον αναθρέψει.
Εκείνη έσταξε στα μάτια του μωρού, δύο σταγόνες από το αίμα της Μέδουσας, μία για να σκορπά το θάνατο στους εχθρούς και μία για να είναι άτρωτος από τις αρρώστιες. Έπειτα η Αθηνά τοποθέτησε το βρέφος σε ένα μικρό κιβώτιο και το εμπιστεύθηκε στις κόρες του Κέκροπα, την Πάνδροσο, την Έρση και την Άγλαυρο, τις οποίες διέταξε να κρατήσουν κλειστό το κιβώτιο. Η Άγλαυρος και η Έρση δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην περιέργειά τους και άνοιξαν το κιβώτιο. Τότε είδαν μέσα ένα φίδι ή το βρέφος τυλιγμένο με φίδια. Το θέαμα αυτό τις τρόμαξε τόσο, ώστε τρελάθηκαν και γκρεμίσθηκαν από την Ακροπολη [σε άλλες εκδοχές “πρωταγωνιστεί” μόνο η Άγλαυρος].
Τροφός του Ερεχθέα έμεινε τότε η Πάνδροσος. Ο Ερεχθεύς μεγάλωσε μέσα στον τότε ναό της Αθηνάς στην Ακρόπολη, που αργότερα ονομάσθηκε Ερέχθειο. Μετά την ενηλικίωσή του, πήρε ως σύζυγό του την Πραξιθέα , εγγονή του Κηφισού. Μια μεταγενέστερη παράδοση, κατά τον Διόδωρο το Σικελιώτη, λέει πως ο Εριχθόνιος ή Ερεχθέας είχε έρθει από την Αίγυπτο φέρνοντας σιτάρι στην Αθήνα, σε εποχή που είχε πέσει λοιμός. Γι’ αυτό έγινε ήρωας και βασιλιάς της Αθήνας. Αυτός ίδρυσε κατ΄αυτή την εκδοχή τα μυστήρια στην Ελευσίνα.
ΑΛΛΕΣ ΜΥΘΙΚΕΣ ΕΚΔΟΧΕΣ: Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, ο Ερεχθέας ήταν γιος της ίδιας της Αθηνάς, ή του Εριχθονίου ή της Νεμέσεως. Αδελφός του Ερεχθέα ήταν ο Βούτης και αδελφές του η Φιλομήλα και η Πρόκνη, που αργότερα μεταμορφώθηκαν σε πουλιά. Με τον θάνατο του Πανδίονα, ο Ερεχθέας και ο Βούτης μοιράστηκαν τη βασιλεία: ο πρώτος ανέλαβε την άσκηση της κοσμικής εξουσίας, ενώ ο δεύτερος ήταν ο αρχιερέας των δύο θεοτήτων που προστάτευαν την πόλη, της Αθηνάς και του Ποσειδώνα.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ: Κάποτε ο Ερεχθέας βρέθηκε σε πόλεμο με τους Ελευσίνιους. Σύμμαχος των Ελευσινίων ήρθε και ο βασιλιάς των Θρακών, Εύμολπος, γιος του Ποσειδώνα, με πολύ στρατό. Ο Ερεχθέας ρώτησε το Μαντείο και ο χρησμός του ζητούσε, για να νικήσει στον πόλεμο, να θυσιάσει μια κόρη του. Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές περί του ονόματος αυτής που θυσιάστηκε: άλλες πηγές αναφέρουν τη Χθονία, άλλες την Πρωτογένεια!
Όμως, οι Κόρες του Ερεχθέα, είχαν μεταξύ τους δώσει όρκο πως εάν μία πέθαινε, αμέσως όλες, θα την ακολουθούσαν στον Άδη ώστε να μη χωριστούν ποτέ. Ίσως, να είναι οι Καρυάτιδες που κοσμούν με τέχνη αξεπέραστη, το ναό και μνήμα του πατέρα τους, Ερεχθέα. Εξαιτίας αυτής της θυσίας, ο Ερεχθεύς μπόρεσε να σκοτώσει τον Εύμολπο και να νικήσει στον πόλεμο. Ο Ποσειδώνας όμως οργίστηκε για τον θάνατο του παιδιού του και γι’ αυτό χτύπησε με την τρίαινά του τον Ερεχθέα και τον σκότωσε. Μια άλλη εκδοχή μας πληροφορεί ότι ο Ποσειδών κατέφυγε στο Δία κι εκείνος κεραυνοβόλησε τον Ερεχθέα.
Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ: Ο Ερεχθέας είναι εκείνος που έδωσε την πολιουχία των Αθηνών στη θεά Αθηνά, ενώ μερίδα αρχαίων συγγραφέων ισχυρίζεται ότι την ιδιότητα αυτή της Αθηνάς την πρόσφερε ο Κέκροπας, και μετονόμασε τους κατοίκους τους, που μέχρι τότε λέγονταν «Κεκροπίδες», σε «Αθηναίους». Έπειτα, ίδρυσε ναό προς τιμήν της θεάς, εισήγαγε τη λατρεία της στην Αττική και καθιέρωσε την εορτή Παναθήναια.
ΤΟ ΕΡΕΧΘΕΙΟ: Η περιοχή του Ερεχθείου ήταν η ιερότερη όλης της Ακρόπολης. Πρόκειται για ένα πολυσύνθετο μαρμάρινο κτήριο, δείγμα του ώριμου ιωνικού ρυθμού. Το ανατολικό τμήμα του ναού ήταν αφιερωμένο στη λατρεία της Αθηνάς Πολιάδος, της προστάτιδας θεάς της πόλης, ενώ το δυτικό ήταν αφιερωμένο στον Ερεχθέα, από όπου και το όνομα του ναού, στον Βούτη, στον Ήφαιστο και σε άλλους θεούς και ήρωες. Πρόκειται για έναν πολλαπλό ναό, όπου συστεγάστηκαν παλαιότερες και νεότερες λατρείες και όπου φυλάσσονταν τα λεγόμενα “Ιερά Μαρτύρια”, τα ίχνη της τρίαινας του Ποσειδώνος και η ελιά, το δώρο της Αθηνάς στην πόλη της Αθήνας. Το κτήριο είχε δύο προστάσεις (προστεγάσματα).
Η οροφή της βόρειας πρόστασης στηριζόταν σε έξι ιωνικούς κίονες και κάτω από το δάπεδό της οι Αθηναίοι έδειχναν το σημάδι με το οποίο ο Δίας σκότωσε τον μυθικό βασιλιά Ερεχθέα. Η νότια πρόσταση είναι η περισσότερο γνωστή. Αντί για κίονες, έξι αγάλματα κορών, οι Καρυάτιδες, στήριζαν την οροφή. Εκεί βρισκόταν κι ο τάφος του άλλου μυθικού βασιλιά της Αθήνας, του Κέκροπα. Τα αγάλματα, σε οικοδομική επιγραφή του Ερεχθείου ονομάζονται απλώς Κόρες, ενώ η ονομασία Καρυάτιδες δόθηκε σε μεταγενέστερα χρόνια. Η δεύτερη από δυτικά Κόρη κλάπηκε από τον Λόρδο Έλγιν το 1801 και σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. Το κυρίως οικοδόμημα και τη βόρεια πρόσταση του Ερεχθείου περιέτρεχε μια συνεχής ιωνική ζωφόρος διακοσμημένη με μορφές θεών, ηρώων και θνητών σε σκηνές που συνδέονταν με τις πανάρχαιες λατρείες του Ερεχθείου. Οι μορφές ήταν ξεχωριστά δουλεμένες σε παριανό μάρμαρο και προσαρμοσμένες σε πλάκες από γκρίζο ελευσινιακό λίθο.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
