Ταμπάκικα: Η ταπεινή και γνήσια συνοικία της Λάρισας (φωτ.)

Φωτ. Larissanet.gr//Λεωνίδας Τζέκας

Η σύγχρονη ονομασία της είναι Αμπελόκηποι αλλά σαν από πείσμα οι Λαρισαίοι επιμένουν να την αποκαλούν με το οθωμανικό της όνομα. Ταμπάκικα, το λες και γεμίζει το στόμα σου. Σαν να χωράει μέσα έννοιες όπως το φιλότιμο, την γνησιότητα και την ευθύτητα. Μια άλλη Λάρισα, διαφορετικής εποχής και φιλοσοφίας.

Το Larissanet.gr εγκαινιάζει μια σειρά από επισκέψεις σε συνοικίες της πόλης με μια διαφορετική ματιά. Πρώτη στάση τα Ταμπάκικα.

Ταμπάκ στα τούρκικα σημαίνει δέρμα και όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι ήταν το μέρος της Λάρισας που είχε βυρσοδεψεία. Εκεί δηλαδή γινόταν η επεξεργασία των δερμάτων. Σύμφωνα με τους ειδικούς τα βυρσοδεψεία ανάδιδαν δυσάρεστη οσμή και τα παλιότερα χρόνια τα έφτιαχναν σε μέρη που απαιτούνταν νερό αλλά και να απείχαν αρκετά από τις κατοικημένες περιοχές. Τα Ταμπάκικα που βρισκόταν στην άκρη της Λάρισας εκείνα τα χρόνια και έχοντας γύρω τον Πηνειό τα συνδύαζε αυτά τα δύο.

Κάθε ταμπάκικο, εκτός από εργαστήριο κατεργασίας, ήταν και κατάστημα εμπορίου, όπου πωλούσε τα κατεργασμένα δέρματα στους διάφορους επαγγελματίες. Τα ταμπάκικα λειτουργούσαν καλά μέχρι το 1925. Από τότε και μετά έμειναν μόνο 3 και το τελευταίο κατέβασε ρολά το 1960.

Τα Ταμπάκικα ήταν μια από τις φτωχότερες γειτονιές της Λάρισας. Στενά δρομάκια και αδιέξοδα. Χαμόσπιτα, παράγκες, χαλάσματα και φασαρίες έκαναν τις εφημερίδες της εποχής να γράφουν πως τα Ταμπάκικα ήταν στίγμα του σύγχρονου πολιτισμού καθώς υπήρχε κακή φήμη.

Από τότε μέχρι σήμερα άλλαξαν πολλά μα όχι όλα.

Καινούρια σπίτια, πεζοδρομημένα στενά, ανάπλαση στον Πηνειό είναι κάποια από εκείνα που δεν έχουν σχέση με το παρελθόν. Όμως είναι και μερικά παλιά κτίσματα που σαν χρονοκάψουλα σε μεταφέρουν δεκαετίες πίσω. Έχουν κι αυτά τη γοητεία τους.