Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου – συγγραφέα
Ο Τάνταλος υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικότερα πρόσωπα αιώνιας καταδίκης εξαιτίας της “ύβρεως”, του βαρύτερου, δηλαδή, αμαρτήματος προς το “θείο”, κατα την ελληνική Μυθολογία.
ΣΥΝΔΑΙΤΗΜΟΝΑΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ: Ο Τάνταλος θεωρούνταν γιος του Δία1 και της Πλουτώς και ήταν βασιλιάς στη φρυγική πόλη Σίπυλο. Παιδιά του ήταν η Νιόβη, ο Πέλοπας και ο Βροτέας. Ο Τάνταλος λοιπόν, ως γιος της Πλουτούς (προσωποποίησης της αφθονίας), έφθασε να θεωρείται φίλος και μάλιστα ομοτράπεζος στα συμπόσια των Ολύμπιων θεών. Όμως, εξαιτίας της απληστίας του, έκλεψε κάποτε νέκταρ και αμβροσία απο τους οικοδεσπότες του και το μετέφερε στ΄ ανάκτορό του.
Ακόμα, λέγεται ότι προσπάθησε να μεταδώσει μυστικά των Θεών στους ανθρώπους. Όμως, ένα παράπτωμά του, μια απόλυτη “ύβρις”, ήταν ότι ήθελε να δοκιμάσει τους θεούς αν μπορούσαν να εξαπατηθούν! Για τον σκοπό αυτό έφθασε στο σημείο να σφάξει τον πρωτότοκο γιο του, Πέλοπα, και να τον προσφέρει σε γεύμα σ΄ αυτούς! Μόνον η θεά Δήμητρα, απορροφημένη καθώς ήταν πάνω στη θλίψη της από την απώλεια της κόρης της Περσεφόνης, έφαγε τμήμα από τον βραχίονα του παιδιού. Όμως, οι άλλοι θεοί που αντελήφθησαν το ανοσιούργημα του παιδοκτόνου Ταντάλου, ανέστησαν τον Πέλοπα, αποκατέστησαν τον ακρωτηριασμό του και τιμώρησαν τον πατέρα του σε αιώνια καταδίκη.
Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΤΑΝΤΑΛΟΥ: Ο Όμηρος περιγράφει την καταδίκη του Ταντάλου με τα μελανώτερα χρώματα: Αφού κεραυνοβολήθηκε από τον πατέρα των θεών, Δία, κατέβηκε στον Άδη, όπου οι θεοί, αφού άφησαν την ψυχή του να νιώθει ακόμη τις έμβιες ανάγκες, πείνα, δίψα, κ.ά., τον τοποθέτησαν σε λάκκο γεμάτο νερό, κάτω ακριβώς από κλώνους δένδρων κατάφορτων με ποικιλία καρπών. Πεινώντας όμως και διψώντας αφόρητα, μόλις άπλωνε το χέρι του να κόψει καρπούς τα κλαδιά ανέβαιναν αμέσως σε μεγάλο ύψος. Άλλοτε, όταν διψούσε κι έσκυβε να πιει νερό, αυτό εξαφανιζόταν ή απομακρύνονταν από τα πόδια του. Η αιώνια αυτή τιμωρία έμεινε περισσότερο γνωστή ως «μαρτύριο του Ταντάλου». Ο Πολύγνωτος, αρχαίος Έλληνας ζωγράφος, σε πίνακά του απεικόνισε το μαρτύριο του Ταντάλου. Ακόμη, διασώθηκε η εικόνα του μαρτυρίου αυτού σε γλυπτή σαρκοφάγο που φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο του Βατικανού, στην οποία και συνυπάρχουν τα επίσης ανάλογα μαρτύρια του Σίσυφου και του Ιξίονα.
Ο ΠΕΛΟΨ: Όπως προαναφέρθηκε, ο Πέλοπας ήταν γιος του Ταντάλου2 και της Κλυτίας, με φρυγική ή Λυδική καταγωγή. Ο Μύθος λέει ότι ήρθε στην Ελλάδα και κέρδισε το βασίλειο της Πίσας από το βασιλιά Οινόμαο. Νυμφεύτηκε την Ιπποδάμεια, κόρη του Οινομάου. Κατ’ άλλους ο Πέλοψ ήταν απόγονος του Ωλενού και βασιλιάς της αχαϊκής πόλης Ώλενος. Μετά την ανάρρησή του στο θρόνο της Πίσας, διάδοχος του στην Αχαΐα ήταν ο Δεξαμενός.
Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ: Ας επανέλθουμε όμως στην κυρίαρχη μυθική άποψη. Όταν ο πατέρας του, Τάνταλος, τον πρόσφερε ως “έδεσμα” στους θεούς, ο Δίας διέταξε τον Ερμή να βάλει πάλι όλα τα τεμάχιά του στο καζάνι. Έπειτα ανέλαβε δράση η Μοίρα Κλωθώ, ανασυγκροτώντας τον. Το τεμάχιο από το βραχίονα που έλειπε, συμπληρώθηκε με ελεφαντόδοντο, γι αυτό και οι απόγονοι του Πέλοπα, οι Πελοπίδες, έχουν μια λευκή κηλίδα στις πανοπλίες τους για αναγνωριστικό σημάδι.
Ο ΚΡΙΣΙΜΟΣ ΑΓΩΝΑΣ: Ο Πέλοπας έλαβε μέρος σε αγώνα αρματοδρομίας στην πόλη Πίσα, ο νικητής του οποίου, ως έπαθλο, θα είχε την τιμή να νυμφευτεί την κόρη του βασιλιά Οινομάου, Ιπποδάμεια, και θα ήταν ο επόμενος βασιλιάς της πόλης. Ο Πέλοψ κέρδισε τους αγώνες με άδικο και ύπουλο τρόπο. Είχε βάλει το Μύρτιλο, που ήταν ο ηνίοχος του βασιλικού άρματος, κυριότερου αντιπάλου του άρματος του Πέλοπα, να αφαιρέσει τη σφήνα που κρατούσε τα άλογα ζευγμένα στο άρμα του Οινομάου, για να χάσει επίτηδες. Μάλιστα, ο Πέλοψ πρόσφερε στο Μύρτιλο ως αντάλλαγμα το μισό βασίλειο. Μετά τη νίκη του ο Πέλοπας, παρασπόνδησε και δεν έδωσε στον Μυρτίλο το μισό βασίλειο. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά τον πέταξε από ένα γκρεμό στη θάλασσα. Σύμφωνα με μία εκδοχή, το Μυρτώο Πέλαγος ονομάστηκε έτσι από τον Μυρτίλο. Πεθαίνοντας ο Μυρτίλος πρόλαβε να τον καταραστεί, αυτόν και τους απογόνους του. Εξαιτίας αυτής της κατάρας, πολλές συμφορές βρήκαν το λαό του και ιδίως τα δύο παιδιά του Ατρέα και Θυέστη, μέχρι τους εγγονούς του Αγαμέμνονα και Μενέλαο, ακόμη και το δισέγγονό του, τον Ορέστη! Θέματα με τα οποία θα ασχοληθούμε στα επόμενα σημειώματά μας.
ΘΕΜΕΛΙΩΤΗΣ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ: Ο Πέλοπας θεωρείται ο πρώτος που ίδρυσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη κοιλάδα του ποταμού Αλφειού. Η σύζυγος του, Ιπποδάμεια, ίδρυσε με τη σειρά της τα Ηραία, αγώνες προς τιμήν της Ήρας, όπου συμμετείχαν αποκλειστικά γυναίκες αθλήτριες. Η μυθική αρματοδρομία μεταξύ Οινόμαου και Πέλοπα, παριστάνεται στο ανατολικό αέτωμα του ναού του Ολυμπίου Διός στην αρχαία Ολυμπία. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο γιος του Αγαμέμνονα από την Τρωαδίτισσα Κασσάνδρα ονομάστηκε κι αυτός Πέλοψ.
- 1. Κατ΄άλλους ιστορικούς της αρχαιότητας, πατέρας του ήταν ο Τμώλος, ένα όνομα που αποδόθηκε και σε όρος της περιοχής.
- 2. Υπάρχει και η άποψη ότι ο Πέλοψ ήταν γιος του Πακτωλού ή του Ξάνθου.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
