Υπήρξαν περιπτώσεις στις οποίες το αρχικό σοκ του κοινού ακολούθησε μια άκρως επιτυχημένη εμπορική πορεία, ενώ σε άλλες είχαμε παταγώδη αποτυχία που οδήγησε σε κατάργηση των μοντέλων από την αγορά.
Όπως και να έχει πάντως οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το θάρρος και την τόλμη των εταιρειών που συμπεριλαμβάνονται σε αυτή τη λίστα καθώς χωρίς το ρίσκο που συνοδεύει την παρουσίαση κάθε τι νέου και διαφορετικού, η αυτοκίνηση θα βρισκόταν αρκετά χρόνια πίσω.
Tesla Cybertruck (2019)
Μπορεί όλοι να περιμέναμε πως η Tesla θα παρουσιάσει ένα ηλεκτρικό pick-up για την αγορά των ΗΠΑ όμως κανένας δεν φανταζόταν πως θα έμοιαζε σαν το Cybetruck.
Πέρα από τα αναμφίβολα εντυπωσιακά τεχνικά χαρακτηριστικά του (0-100 km/h σε 2,9″, αερανάρτηση, κλειστούς αποθηκευτικούς χώρους 2.832 λίτρων και δυνατότητα ρυμούλκησης έως 6.350 kg), και το απρόοπτο με τα σπασμένα «θωρακισμένα» τζάμια στην παρουσίαση, το Cybetruck συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του κόσμου για την αντισυμβατική του σχεδίαση.
Εκ πρώτης όψεως, το όχημα σε καμία περίπτωση δεν θυμίζει μοντέλο παραγωγής, καθώς μοιάζει να βγήκε από ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Το αμάξωμα χαρακτηρίζεται από λιτά γεωμετρικά σχήματα με έντονες γωνίες μεταξύ καθαρών επιφανειών
Τα λεπτά ενιαία LED φώτα εμπρός και πίσω ακολουθούν τις γραμμές του αμαξώματος, όπως και οι γυάλινες επιφάνειες.
Αυτό που είναι δύσκολο να συνηθίσει κανείς είναι οι αναλογίες του μοντέλου που διαφέρουν σαν τη μέρα με τη νύχτα σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα pick-up της κατηγορίας. Ένα ακόμα «αγκάθι» στην ψυχή είναι το κοφτερό κόψιμο στην οροφή που μοιάζει να έχει τριγωνικό σχήμα.
Πάντως η εμφάνιση δεν φαίνεται να πτόησε τους ενδιαφερόμενους αγοραστές καθώς μέσα σε ένα σαββατοκύριακο οι προ-παραγγελίες ξεπέρασαν τις 200.000.
Η παραγωγή του Cybetruck αναμένεται να ξεκινήσει το 2021.
Aston Martin Cygnet (2011)
Ίσως μια από τις πιο απρόσμενες συνεργασίες στον χώρο της αυτοκίνησης ήταν η επιλογή της Aston Martin να παρουσιάσει τη δική της εκδοχή του Toyota IQ.
Το Cygnet παρουσιάστηκε το 2011 ως ένα premium όχημα πόλης με αρχική τιμή £30.000 – δηλαδή περίπου τρεις φορές το κόστος ενός IQ!
Η μικρότερη Aston Martin όλων των εποχών διέφερε από το συγγενικό Toyota στο σχεδιασμό του εμπρός και του πίσω μέρους, τις πολυτελείς επενδύσεις στην καμπίνα και τον πλήρη εξοπλισμό. Κατά τα άλλα μιλάμε για το ίδιο αυτοκίνητο με κοινά μηχανικά μέρη και κινητήρα 1,3 λίτρων με απόδοση 101 PS.
Στόχος της βρετανικής φίρμας ήταν οι 4.000 πωλήσεις ανά έτος. Τελικά, η παραγωγή του Cygnet σταμάτησε ένα χρόνο μετά, αφού είχαν πουληθεί μόλις 300 μοντέλα.
Αν ακόμα αναρωτιέστε, ο πραγματικός λόγος που κυκλοφόρησε το Cygnet ήταν για να μειώσει το μέσο όρο εκπομπών CO2 της γκάμας της Aston Martin, σύμφωνα με τις προδιαγραφές ρύπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αρκετά χρόνια αργότερα, το 2018, οι μηχανικοί της Aston Martin έβγαλαν το «άχτι» τους πάνω στην ειδική έκδοση Cygnet V8 μετά από σχετική παραγγελία πελάτη.
Με κάποιο τρόπο κατάφεραν να στριμώξουν κάτω από το καπό τον V8 4,7 λίτρων και 430 PS της Vantage S, μαζί με το αυτόματο 7άρι κιβώτιο Speedshift II που στέλνει τη δύναμη στους πίσω τροχούς και τις απαραίτητες επεμβάσεις στο πλαίσιο, τις αναρτήσεις και τα φρένα.
Ως αποτέλεσμα, η επιτάχυνση 0-100 km/h απαιτεί 4,2” ενώ η τελική ταχύτητα εκτοξεύτηκε στα 274 km/h.
Nissan Murano CrossCabriolet (2010)
Στην έκθεση του Los Angeles το 2010, η Nissan παρουσίασε το Murano CrossCabriolet – το πρώτο ανοιχτό τετρακίνητο crossover με μαλακή αναδιπλούμενη οροφή, τετραθέσια καμπίνα και δίθυρο αμάξωμα!
Το πιο περίεργο από όλα ήταν ότι το CrossCabriolet δεν αποτελούσε ένα ακόμα πρωτότυπο αλλά μια έκδοση παραγωγής που διατέθηκε στην αμερικανική αγορά από το 2011 με τιμή $45.000.
Το Murano CrossCabriolet σταμάτησε να διατίθεται το 2014 καθώς οι χαμηλές πωλήσεις του δεν δικαιολογούσαν την εξέλιξη αντίστοιχου αμαξώματος για τη νέα γενιά.
Παρόλα αυτά, το αντισυμβατικό cabriolet ξεκίνησε μια νέα κατηγορία καθώς βρήκε μιμητές όπως το Range Rover Evoque Convertible (2015) και το πιο πρόσφατο VW T-Roc Cabriolet (2019) που ήδη κυκλοφορούν στην αγορά της Ευρώπης.
Επιπλέον, οι τιμές των μεταχειρισμένων Murano CrossCabriolet είναι υψηλότερες από τα αντίστοιχα Murano καθώς η αντισυμβατική του εμφάνιση έχει βρει αρκετούς ενδιαφερόμενους πελάτες (έστω και καθυστερημένα).
Alfa Romeo Arna (1983)
Μερικές φορές οι κατασκευαστές μας εκπλήσσουν με τις συνεργασίες τους – όπως τότε που η Alfa Romeo αποφάσισε να συστρατευθεί με τη Nissan για την παραγωγή ενός μικρομεσαίου hatchback.
Όλοι θα περίμεναν πως το αποτέλεσμα θα συνδύαζε ιταλικό σχεδιασμό με ιαπωνική αξιοπιστία όμως τελικά έγινε το ακριβώς αντίθετο!
Το project για την εξέλιξη της Alfa Romeo Arna (Alfa Romeo Nissan Autoveicoli) ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 μετά από συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών.
Στόχος ήταν να δημιουργήσουν ένα ανταγωνιστή των VW Golf και Lancia Delta χωρίς να δαπανήσουν μεγάλα ποσά στην εξέλιξη.
Η Arna παρουσιάστηκε στην Έκθεση Φρανκφούρτης το 1983 σοκάροντας όλους τους Alfisti. Το όχημα χρησιμοποιούσε το αμάξωμα, την πίσω ανάρτηση και τα φρένα του Nissan Cherry, με κινητήρες, κιβώτιο ταχυτήτων και εμπρός ανάρτηση από την Alfasud.
Περιττό να πούμε πως εκτός από τη συντηρητική εμφάνιση, η Arna χαρακτηριζόταν από προβληματική ποιότητα κατασκευής και αξιοπιστία, ενώ στο δρόμο δεν θύμιζε σε τίποτα τις ένδοξες εποχές της Alfa Romeo.
Τελικά, η συμμαχία Alfa Romeo και Nissan έληξε άδοξα, με την παραγωγή της Arna να μετρά 53.047 μονάδες μεταξύ 1983 και 1987.
Lamborghini LM002 (1986)
Μπορεί η Lamborghini Urus σήμερα να θεωρείται αποδεκτή από μια μεγάλη μερίδα του αγοραστικού κοινού, όμως πίσω στο 1986 ο κόσμος δεν είχε συνηθίσει να βλέπει οχήματα εκτός δρόμου από κατασκευαστές υπεραυτοκινήτων.
Αυτό δεν πτόησε βέβαια την Lamborghini η οποία παρουσίασε την LM002 – ένα βαρύ τετρακίνητο όχημα που έμοιαζε να σχεδιάστηκε για τις ανάγκες του στρατού.
Η πραγματικότητα δεν απέχει και πολύ από αυτή την περιγραφή, καθώς η εξέλιξη της LM002 ξεκίνησε από το project σχεδιασμού στρατιωτικού οχήματος «Cheetah» το 1977.
Τελικά η παραγγελία ακυρώθηκε, και η Lamborghini στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει και να εκμεταλλευτεί εμπορικά τις ώρες που δαπανήθηκαν για την εξέλιξη του οχήματος αποφάσισε να προχωρήσει στην παραγωγή του.
Τα πρωτότυπα που ακολούθησαν οδήγησαν στην παρουσίαση της LM002 στην έκθεση των Βρυξελλών το 1986, με τους επισκέπτες να μην πιστεύουν στα μάτια τους.
Το μοντέλο με brutal εμφάνιση ήταν το ταχύτερο εκτός δρόμου όχημα στην αγορά, χάρη στον V12 κινητήρα και τα ειδικά ελαστικά Scorpion 345/60 R17 της Pirelli.
Η LM002 είχε διαστάσεις 4790mm x 2000mm x 1850mm ενώ το βάρος άγγιζε τα 2,7 τόννους. Ένα ακόμα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της ήταν οι πολυτελείς – για τα δεδομένα της εποχής – επενδύσεις στην αυστηρά τετραθέσια καμπίνα.
Μεταξύ 1986 και 1993 παρήχθησαν 328 μονάδες της LM002 στο εργοστάσιο της Sant’ Agata.
Ανάμεσα στους ιδιοκτήτες της «Rambo Lambo» ήταν ο Sylvester Stallone (ηθοποιός), η Tina Turner (τραγουδίστρια), ο Mike Tyson (μποξέρ), ο Muammar Gaddafi (πρώην ηγέτης της Λιβύης), ο Uday Hussein (μεγαλύτερος γιος του πρώην ηγέτη του Ιράκ Saddam Hussein), ο King Hassan (Βασιλιάς του Μαρόκο) και ο Pablo Escobar.
Porsche Cayenne (2002)
Το 2002, η Porsche παρουσίασε την Cayenne – το πιο αμφιλεγόμενο μοντέλο στην ιστορία της, το οποίο έμελλε να εξελιχθεί και σε ένα από τα πιο επιτυχημένα.
Το πρώτο πολυτελές SUV επιδόσεων της Porsche βασιζόταν στην πλατφόρμα PL71 του ομίλου Volkswagen την οποία χρησιμοποιούσαν και τα VW Touareg και Audi Q7, είχε όμως υποστεί σημαντικές μετατροπές από τους μηχανικούς της εταιρείας.
Η γκάμα των κινητήρων αποτελούνταν από VR6 και V8 μοτέρ με απόδοση από τους 246 PS της «βασικής» Cayenne έως τους 512 PS της κορυφαίας Cayenne Turbo S.
Όσο για την εμφάνιση, εξωτερικά συνδύαζε τους όγκους ενός SUV με καμπύλες και φώτα εμπνευσμένα από τα υπόλοιπα μοντέλα της γκάμας ενώ εσωτερικά χαρακτηριζόταν από πολυτέλεια και άπλετους χώρους για τους επιβάτες.
Μπορεί το όχημα να αποτελούσε ταμπού για τον συγκεκριμένο κατασκευαστή που είχε ταυτίσει το όνομά του με σπορ μοντέλα όπως η 911 και η Boxster, όμως είναι γεγονός ότι έθεσε νέα στάνταρ στην κατηγορία.
Οι δημοσιογράφοι επαίνεσαν την Cayenne για το συνδυασμό δυναμικής οδική συμπεριφοράς, επιδόσεων, άνεσης, πολυτέλειας και πρακτικότητας, με ικανοποιητικές εκτός δρόμου δυνατότητες χάρη στην τετρακίνηση και την αυξημένη απόσταση από το έδαφος.
Η Cayenne έγινε γρήγορα το best-seller της Porsche, καταλαμβάνοντας περίπου το 50% του συνολικού όγκου πωλήσεων της εταιρείας.
Η εμπορική της επιτυχία επέτρεψε στην Porsche να αναπτύξει τη γκάμα μοντέλων της και παράλληλα έφερε τα απαιτούμενα κεφάλαια για εξέλιξη της νέας γενιάς sportscar που βλέπουμε σήμερα στους δρόμους.
Την συνταγή της Porsche ακολούθησαν στη συνέχεια σχεδόν όλοι οι κατασκευαστές σπορτσκαρς και υπεραυτοκινήτων (Maserati, Jaguar, Bentley, Lamborghini, Aston Martin, Ferrari κτλ) αποδεικνύοντας πως η πρωτοπορία θέλει θάρρος.
Fiat Multipla (1998)
Το Fiat Multipla ίσως είναι το αυτοκίνητο που έχει διχάσει περισσότερο το παγκόσμιο κοινό λόγω της εμφάνισής του.
Το αντισυμβατικό πολυμορφικό της Fiat φιγουράρει στις περισσότερες λίστες με τα ασχημότερα αυτοκίνητα όλων των εποχών, όμως όσοι πραγματικά γνωρίζουν το θεωρούν ως ένα από τα πιο πρακτικά και έξυπνα σχεδιασμένα μοντέλα της ιταλικής φίρμας.
Το Multipla κατάφερε να χωρέσει 6 επιβάτες (διάταξη 3+3) και αρκετά μεγάλο χώρο αποσκευών 430 λίτρων (έως 1.900 λίτρα με την αναδίπλωση των καθισμάτων) σε ένα αμάξωμα μήκους 3.994 mm – ήταν δηλαδή πιο κοντό ακόμα και από τρίθυρο Fiat Bravo στο πάτωμα του οποίου βασιζόταν.
Παράλληλα, το μεγάλο πλάτος χάριζε δυναμική οδική συμπεριφορά για τα δεδομένα της κατηγορίας και του όγκου του οχήματος.
Πίσω από τον έξυπνο σχεδιασμό του Multipla ήταν ο Roberto Giollito, ο οποίος διετέλεσε για πολλά χρόνια υπεύθυνος σχεδιασμού της FIAT αφήνοντας ως παρακαταθήκη το διαχρονικό και εμπορικά επιτυχημένο FIAT 500.
Το 2004, η Fiat υπέβαλε το Multipla σε ένα εκτενές facelift, χαρίζοντας στο μοντέλο μια πιο συμβατική εμφάνιση και επεκτείνοντας το χρόνο ζωής του μέχρι το 2010.
Πηγή:drive.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
