EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ
Η παραλία της Θεοτόκου, στο νότιο Πήλιο. Είναι ένας κολπίσκος με χοντρή άμμο και μεγάλα βότσαλα, που εκτείνεται στα βόρεια του επιβλητικού όγκου του ακρωτηρίου της Σηπιάδος.
Η παραλία οφείλει το όνομά της στο ξωκκλήσι της Θεοτόκου, που χτίστηκε στα 1807. Λίγα μέτρα από το εκκλησάκι, μέσα σ’ έναν υποτυπωδώς περιφραγμένο χώρο, βρίσκεται ό,τι απέμεινε από μια παλιά ανασκαφική προσπάθεια, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ: ένα τμήμα ψηφιδωτού (το υπόλοιπο είναι καλυμμένο), είσοδος και δάπεδο με λαξευτές πέτρες, μια ολόλευκη μαρμάρινη κολώνα, από τα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής, που υψωνόταν σ’ αυτόν τον χώρο.
Το ξωκκλήσι χτίστηκε πάνω στα ερείπια του ναού της Άρτεμης.
Τα λείψανα του ψηφιδωτού δαπέδου πιθανολογείται πως ήταν μέρος του ναού της Άρτεμης, πριν χτιστεί επάνω του παλαιοχριστιανική εκκλησία.
Η τοποθεσία έχει προταθεί από αρχαιολόγους να ταυτιστεί με την θέση της αρχαίας πόλης της Σηπιάδας, η θέση της οποίας ήταν αποκομμένη από το εσωτερικό της Μαγνησίας και η μόνη της επικοινωνία ήταν μέσω θαλάσσης.
Λεπτομέρεια από το ψηφιδωτού δαπέδου παλαιοχριστιανικής βασιλικής στην Θεοτόκο όπου πιθανόν ήταν μέρος του ναού της Άρτεμης στην παραλία της Θεοτόκου, στο νότιο Πήλιο. Είναι ένας κολπίσκος με χοντρή άμμο και μεγάλα βότσαλα, που εκτείνεται στα βόρεια του επιβλητικού όγκου του ακρωτηρίου της Σηπιάδος. Η παραλία οφείλει το όνομά της στο ξωκκλήσι της Θεοτόκου, που χτίστηκε στα 1807.
Λίγα μέτρα από το εκκλησάκι, μέσα σ’ έναν υποτυπωδώς περιφραγμένο χώρο, βρίσκεται ό,τι απέμεινε από μια παλιά ανασκαφική προσπάθεια, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ: ένα τμήμα ψηφιδωτού (το υπόλοιπο είναι καλυμμένο), είσοδος και δάπεδο με λαξευτές πέτρες, μια ολόλευκη μαρμάρινη κολώνα, από τα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής, που υψωνόταν σ’ αυτόν τον χώρο.
(EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ)
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
