Του Πάνου Γαρουφαλιά
Πραγματεύεται την άνευ όρων αγάπη μιας γυναίκας στον άντρα της. Μετά από δύο χρόνια εμπορικής και καλλιτεχνικής επιτυχίας στην Αθήνα και στο Θέατρο «Από Μηχανής», το σημαντικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Ο Γάμος του Καραχμέτη» σε σκηνοθεσία της Όλιας Λαζαρίδου παρουσιάζεται την Τετάρτη 23 Μαΐου στη Λάρισα, στο Θεσσαλικό Θέατρο. Η πρωταγωνίστρια του έργου Μαρία Δαμασιώτη μιλάει για την ενσάρκωση τριών ρόλων: της αφηγήτριας, της Σεραϊνώ, γυναίκας του Καραχμέτη και την δεύτερη γυναίκα του.
Η ιστορία του διηγήματος λαμβάνει χώρα στη Σκιάθο την εποχή της Τουρκοκρατίας. Ο Κουμπής ένας από τους προεστούς του χωριού και φίλος του Τούρκου ναυάρχου, μετά από δεκαπέντε έτη στείρου γάμου με τη Σεραϊνώ φλέγεται από την επιθυμία να αποκτήσει παιδιά. Το σχέδιό του είναι να απαγάγει τη γειτόνισσά του τη Λελούδω, που είναι μόλις τριάντα ετών και να δωροδοκήσει έναν παπά ή να τον βιάσει με φοβέρα να τους στεφανώσει.
Μια ιστορία παράξενη που δεν συναντάμε στη δική μας «κυνική εποχή», όπως λέει η πρωταγωνίστρια του έργου.
Μιλάμε για ένα κλασσικό έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Τι πραγματεύεται το έργο;
Μιλάμε στην ουσία για μια ιστορία που αφηγείται την άνευ όρων αγάπη μιας γυναίκας προς τον άντρα της, η οποία κάνει την υπέρτατη θυσία να δεχθεί το γάμο του με μια άλλη γυναίκα, να μείνει μαζί του και να μεγαλώσει τα παιδιά του. Με αυτή την έννοια είναι μια ιστορία αγάπης. Είναι η άνευ όρων αγάπη αυτής της γυναίκας η οποία τελικά θα αγιάσει.
Έχετε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της παράστασης. Πόσο δύσκολη είναι η ερμηνεία σας καθώς μιλάμε για μια δύσκολη ιστορία σαν αυτή που πραγματεύεται το έργο.
Ο ρόλος ο δικός μου στην πραγματικότητα μοιράζεται σε τρεις ρόλους. Είμαι η αφηγήτρια, η γυναίκα που κάνει την υπέρτατη θυσία (η Σεραϊνώ) και η δεύτερη γυναίκα του Καραχμέτη. Αυτό που με βοήθησε πιο πολύ ήταν ότι προσπάθησα αρκετά να καταλάβω τη θέση της καθεμίας από τις δύο γυναίκες που ενσαρκώνω. Όσο προσπαθούσα να καταλάβω ποια είναι τα κίνητρά τους, πως νιώθουν και πως αισθάνονται, τόσο πιο εύκολα μπορούσα να αποδώσω τον κάθε ρόλο. Είναι θέμα κατανόησης. Πρέπει να συμπαθήσεις αυτές τις δύο γυναίκες για να τις ερμηνεύσεις και να τις αποδόσεις σωστά στο κοινό που θα παρακολουθήσει το έργο.
Πως αντιδρά το κοινό βλέποντας το έργο που αναφέρεται σε μια περίεργη αγάπη σαν αυτή της Σεραϊνώς;
Αυτό είναι το μεγάλο κατόρθωμα. Άνθρωποι που ζούνε σε αυτή την εποχή, συγκινούνται βαθιά με αυτό το έργο. Όπως συγκινούνται με αγάπη σαν αυτή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας που δεν υπάρχει σήμερα, έτσι συγκινούνται με μια τόσο μεγάλη, διαφορετική και άνευ όρων αγάπη. Έρχονται πολλοί νέοι που βλέπουν την παράσταση και προβληματίζονται σκεπτόμενοι ότι αυτή η αγάπη που αφηγείται το έργο είναι υπεράνθρωπη. Αυτό είναι τελικά το κέρδος, η τροφή για σκέψη που έχει το κοινό.
Φαίνεται ότι οι άνθρωποι έχουν συναισθήματα απλά είναι «κλειδωμένα».
Και βέβαια όλοι έχουμε «κλειδωμένα» τα συναισθήματά μας. Ζούμε σε μια εποχή με τεράστια προβλήματα φαίνεται πως κάτι πρέπει να «κλειδώσει» για να λειτουργήσουμε σε αυτή τη σκληρή πραγματικότητα.
Σήμερα, αλήθεια μπορούμε να συναντήσουμε μια τέτοια αγάπη; Οι άνθρωποι βλέπουμε ότι χωρίζουν για πολύ μικρά και ασήμαντα πράγματα ξεχνώντας την αγάπη.
Δυστυχώς έτσι είναι. Είναι ένα θέμα που και εμένα με έχει απασχολήσει πολύ και ειδικά μετά την ενασχόλησή μου με αυτό το κείμενο. Αν μπορούσα λίγο να χαρακτηρίσω την εποχή μας, θα έλεγα ότι ζούμε στην εποχή του κυνισμού. Τα συναισθήματα άμα δυσκολέψουν τα αφήνουμε λίγο πίσω. Μπορεί αυτό να μην είναι απόλυτο αλλά εύχομαι να αλλάξει.
Πως αναμένετε να αντιμετωπίσει την παράσταση το θεατρόφιλο κοινό της Λάρισας;
Αυτό που μας ενδιαφέρει πάντα είναι ο κόσμος να φύγει προβληματισμένος και η παράσταση να είναι θέμα προς συζήτηση στη συνέχεια. Είναι μια ευθύνη παραπάνω να μπορέσουμε να κρατήσουμε αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατρόφιλου κοινού της Λάρισας.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
