O Γιάννης Κωνσταντίνου αποκαλύπτει στη Larissanet τα μυστικά του «Ψητοπωλείου Αδάμος»
Συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαστεργίου
Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1960. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, συνοδευόμενος από την Μαρία Κάλλας, τηλεφωνεί πως θα σταματήσει στη Λάρισα για φαγητό: στον «Αδάμο». Η αστυνομική διεύθυνση της εποχής κινητοποιείται, κλείνοντας δρόμους και παράδρομους, και σε λίγες ώρες μια λευκή λιμουζίνα σταματάει στην οδό Πανός. Ο Έλληνας μεγιστάνας κατεβαίνει από το αμάξι και αφού αφήνει την Ελληνίδα ντίβα, ως γνήσιος τζέντλεμαν, να μπει στο μαγαζί πρώτη, εκείνος ακολουθεί και στέκεται μπροστά στον παππού Αδάμο: «Γεια. Εγώ είμαι ο Ωνάσης», λέει, για να λάβει την απάντηση: «Γειά σας. Εγώ είμαι ο Αδάμος».
Στο μαγαζί εκείνης της εποχής δεσπόζει μια κουρτίνα που απεικονίζει την Άρτεμις, τη θεά του κυνηγιού. Η κουρτίνα τραβιέται, το μαγαζί καλύπτεται, και η διάσημη παρέα απολαμβάνει τα πάντα… Το δείπνο τελειώνει, ο Ωνάσης έχει αφήσει στο παιδάκι που κάθεται μετρημένο και σοβαρό, έτοιμο να εξυπηρετήσει, όσο μπορεί, το τραπέζι, ένα μπουρμπουάρ ίσο με τρία μηνιάτικα, και φεύγοντας, σταματάει και πάλι στην πόρτα δίνοντας το χέρι στον παππού. Αυτή τη φορά όμως μιλάει πρώτος ο ιδιοκτήτης: «Γεια. Είμαι ο Αδάμος». «Γειά σου. Κι εγώ ο Ωνάσης»…
Το μικρό παιδάκι που είχε την τύχη να συναντήσει από κοντά δυο από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της ελληνικής ιστορίας ήταν ο πατέρας του Γιάννη. Σήμερα, ο Γιάννης Κωνσταντίνου που μου διηγείται την ιστορία, τρίτη γενιά μέσα στο θρυλικό ψητοπωλείο της Λάρισας, φοράει το χαμόγελό του και μου απαντά με μια ωριμότητα και έναν επαγγελματισμό, που θα ζήλευε κάθε άνθρωπος που θα ήθελε να γράψει, κι αυτός, τη δική του ιστορία…
Τρίτη γενιά;
Ναι, τρίτη γενιά. Το 1936 ο παππούς Αδάμος μετατρέπει το κρεοπωλείο σε ψησταριά. Συνεχίζουν ο πατέρας και ο θείος μου. Και τώρα εγώ με τον αδερφό μου τον Αδάμο…
Όμορφο συναίσθημα να ξέρεις πως κουβαλάς μια ολόκληρη ιστορία…
Είναι πολύ όμορφο να συνεχίζεις μια τέλεια ιστορία.
Γιατί συνεχίσατε;
Όταν κάνεις κάτι καλά και έχεις και τέτοια παράδοση, μια παράδοση την οποία γνωρίζει ολόκληρη η χώρα, τότε θέλεις να συνεχίσεις και να εξελιχθείς.
«Ο παππούς Αδάμος ήταν μερακλής. Μερακλής και πρωτοπόρος, Πειραματιζόταν με τις γεύσεις και δημιούργησε ολόκληρη τεχνοτροπία! Πάνω σε κείνες τις συνταγές πατάμε εμείς σήμερα και συνεχίζουμε. Ο παππούς ήταν εκείνος που ανακάλυψε τις συγκεκριμένες γεύσεις, ήταν εκείνος που έδωσε συγκεκριμένες παραγγελίες για να κατασκευαστούν οι ψησταριές, ήταν εκείνος που έμαθε στους επόμενους τα μυστικά του καλού ψησίματος… Το λαδολέμονο, τα μπαχαρικά, ο τρόπος του ψησίματος, όλα είναι δικά του, κι εμείς τα διατηρούμε…»
Ποιο το μυστικό της παράδοσης αυτής;
Ο παππούς Αδάμος ήταν μερακλής. Μερακλής και πρωτοπόρος, Πειραματιζόταν με τις γεύσεις και δημιούργησε ολόκληρη τεχνοτροπία! Πάνω σε κείνες τις συνταγές πατάμε εμείς σήμερα και συνεχίζουμε. Ο παππούς ήταν εκείνος που ανακάλυψε τις συγκεκριμένες γεύσεις, ήταν εκείνος που έδωσε συγκεκριμένες παραγγελίες για να κατασκευαστούν οι ψησταριές, ήταν εκείνος που έμαθε στους επόμενους τα μυστικά του καλού ψησίματος… Το λαδολέμονο, τα μπαχαρικά, ο τρόπος του ψησίματος, όλα είναι δικά του, κι εμείς τα διατηρούμε…
Δηλαδή, κάθε πρωί, όταν ανάβεις τις φωτιές, είναι σα να λες «καλημέρα» στον παππού…
Ναι! Ακριβώς αυτό!
Και η επιτυχία;
Αν δεν τρώγεσαι με τα ρούχα σου, δεν γίνεσαι καλός στη δουλειά σου!
Ωράριο;
(Γελάει) Από τις 6:30 το πρωί, όταν έρχεται το φορτηγό του πτηνοτροφικού συνεταιρισμού και ξεφορτώνει τα κοτόπουλα, ξεκινώντας ουσιαστικά την προετοιμασία της ημέρας, μέχρι τις 11 το βράδυ…
Και ο προσωπικός χρόνος;
Σε όλα τα επαγγέλματα, όταν τα κάνεις με πάθος και σωστά, σου λείπει ο προσωπικός χρόνος. Δόξα το Θεό όμως. Στους καιρούς που ζούμε έχουμε μια καλή δουλειά, που την αγαπάμε. Και γι’ αυτό βγαίνουμε αλώβητοι από την κρίση.
Θα μου πεις για την κρίση;
Κρίση υπάρχει και αυτό φαίνεται. Όμως το καλό φαγητό θα πεθάνει τελευταίο.
Ξέρει ο Λαρισαίος να φάει;
Η Λάρισα είναι μια πόλη που δοκιμάζει. Ωστόσο, η βάση της, δηλαδή το ψητό, η κότα και το αρνί, δεν θα πεθάνουν ποτέ.
Έχεις κόσμο από παντού…
Ναι. Από ολόκληρη την Ελλάδα!
Θα μου πεις τι ποσότητες ψήνεις κάθε μέρα;
Ναι. Από 115 έως 140 κοτόπουλα. 5-6 αρνιά, χοιρινό και πρόβειο κεμπάπ, περίπου στον ένα τόνο έκαστο το μήνα.
Και το ρεκόρ;
400 κοτόπουλα τη μέρα και 14 αρνιά!
Ποια η μεγαλύτερη δυσκολία;
Θα σου πω. Στα 24 έχασα τον πατέρα μου. Είναι πολύ δύσκολο να χτίσεις έναν μύθο, αλλά είναι πολύ δύσκολο μετά το θάνατο του ανθρώπου που κρατούσε τα ηνία, να αποδείξεις πως μπορείς να σηκώσεις το βάρος. Να αποδείξεις πως είσαι κι εσύ «Αδάμος»…
Ποιο είναι το μότο σου;
Πρέπει να τολμάς! Κάν’ το! Ζήσε!
Τι είναι αυτό λοιπόν που σε διατηρεί στην κορυφή;
Η ποιότητα και το μεράκι στην τέχνη σου οδηγούν στην επιτυχία και στην κορυφή.
Όνειρό σου;
Να έχω υγεία και να απολαμβάνω την κάθε μέρα. Όχι υλικά. Δεν είναι απαραίτητο. Να περνάει η ζωή χωρίς προβλήματα…
Θα ήθελες τα παιδιά σου, αύριο-μεθαύριο να συνεχίσουν την παράδοση;
Ναι! Θα το ήθελα. Θα ήθελα, αν ήθελαν κι εκείνα, να συνεχίζουν αυτή την ιστορία.
Θα μου πεις και την αγάπη σου για τα αδέσποτα;
(Γελάει) Τα αγαπάω!
Λένε πως ο άνθρωπος που αγαπάει τα ζώα, αγαπάει και τους ανθρώπους…
Μ’ αρέσει να βοηθάω. Κι έχω να σου πω αρκετές ιστορίες, χωρίς όμως να καταγραφούν…
Η κουβέντα μας σταματάει. Ο κόσμος αρχίζει να μπαίνει σιγά-σιγά στο θρυλικό μαγαζί. Φεύγω με τη βεβαιότητα πως τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά. Ούτε γι’ αυτούς που δημιουργούν τον «μύθο», ούτε, πολύ περισσότερο, γι’ αυτούς που τον διατηρούν…
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
