H Χρυσάνθη Τσιαμπαλή, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, μιλάει στη Larissanet για το παιδικό βιβλίο
Μέσα από το παραμύθι μπορείς να πεις από τα πιο σοβαρά μέχρι τα πιο αστεία. Να εκφράσω τις ανησυχίες μου, τους προβληματισμούς μου, όλα αυτά που με στεναχωρούν, όλα αυτά που με χαροποιούν»
Συνέντευξη στον Λευτέρη Παπαστεργίου
2005. Μια νεαρή κοπέλα, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τον χώρο των βιβλίων, ρίχνει το μάτι της στο εξώφυλλο ενός βιβλίου των εκδόσεων «Ψυχογιός» και σημειώνει το τηλέφωνο που αναγράφεται στην σελίδα. Καλεί και ρωτάει: «έχω ένα χειρόγραφο. Να σας το στείλω;». Κάπως έτσι ξεκινάει το ταξίδι της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή στον μαγικό κόσμο του παιδικού παραμυθιού. Υπογράφει συμβόλαιο με τον εκδοτικό οίκο και τον επόμενο χρόνο εκδίδεται το πρώτο της βιβλίο: «Τα καμώματα της χρυσαφένιας μπαλίτσας». Το 2009, λαμβάνει το Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, -το σημαντικότερο στην κατηγορία του-, για το δεύτερο βιβλίο της «Ένα ποντικάκι αλλιώτικο από τα άλλα». Φέτος, δυο παραμύθια της είναι υποψήφια στον θεσμό του Public, εκεί που με την ψήφο τους το κοινό αναδεικνύει τους, κατά τη γνώμη του, καλύτερους. Συναντώ την Χρυσάνθη σε ένα κεντρικό καφέ της πόλης, έτοιμος να τη ρωτήσω για το πώς ξεκίνησε, και το που θέλει να καταλήξει. Μα πιο πολύ, από περιέργεια για έναν κόσμο, αυτό του παιδικού παραμυθιού, ο οποίος τυχαίνει στη Λάρισα να εκπροσωπείται από, πραγματικά, ταλαντούχους, ανθρώπους.
Τι κάνεις;
Γράφω και ζω. Είμαι επίσης, αυτό τον καιρό, συντονίστρια στην Λέσχη ανάγνωσης για παιδιά που έχει δημιουργηθεί στο «Πολιτιστικό Κέντρο Ζιαζιά» στην Χαραυγή, σε συνεργασία με την Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Πες μου γι’ αυτό.
Είναι κάτι το εξαιρετικό. Μια πρωτοβουλία του Αλέξη Μπατζιανούλη, ένα πρόγραμμα που έχει ως στόχο την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας. Υπάρχουν δυο τμήματα, κοντά στα τριάντα παιδιά, τα οποία κάνουν μαθήματα δυο Σάββατα κάθε μήνα.
Πως επιτυγχάνεται η φιλαναγνωσία;
Μέσω της συνήθειας. Της μίμησης. Και φυσικά μόλις πετύχεις το βιβλίο που σου αρέσει…
Ποιος ο ρόλος του γονιού;
Τεράστιος. Ο πιο σημαντικός. Το βιβλίο είναι θέμα προτεραιοτήτων που ξεκινάει από τους γονείς. Αυτοί είναι οι άνθρωποι, και μετά οι εκπαιδευτικοί, που θα μυήσουν τον παιδί στον μαγικό κόσμο του βιβλίου.
Το κάνουν;
Οι περισσότεροι νομίζω πως, δυστυχώς, όχι. Έχουν άλλες προτεραιότητες. Διαθέτουν χρήματα σε πράγματα που γνωρίζουν πως σε λίγο καιρό θα είναι άχρηστα, αντί να διαθέσουν κάποια για βιβλία.
Πως ξεκίνησες με το γράψιμο;
Ετοιμάζοντας την Διπλωματική μου στην Παιδαγωγική, όπου έπρεπε να συνδέσω με κάποια κείμενά μου την ιστορία με κάποια έργα της νεοελληνικής ζωγραφικής…
Τι είναι για σένα το γράψιμο;
Το λατρεύω! Είναι τρόπος ζωής και προσωπική ευχαρίστηση. Είναι το μέσο που μου επιτρέπει να εκφράσω τα εσωτερικά μου και να ικανοποιώ τις ανάγκες μου.
Γιατί γράφεις μόνο παιδικό παραμύθι;
Γιατί μέσα από το παραμύθι μπορείς να πεις από τα πιο σοβαρά μέχρι τα πιο αστεία. Να εκφράσω τις ανησυχίες μου, τους προβληματισμούς μου, όλα αυτά που με στεναχωρούν, όλα αυτά που με χαροποιούν. Επίσης το παιδικό παραμύθι είναι μια περίεργη ιστορία…
Δηλαδή;
Σκέψου. Το παραμύθι γράφεται από ενήλικες, αγοράζεται από ενήλικες, συνήθως, και απευθύνεται σε παιδιά…
Τι σε προβληματίζει;
Η έλλειψη πολιτισμού.
Υπάρχει;
Μεγάλη.
Ποια η έμπνευσή σου;
Η καθημερινότητα. Ερεθίσματα μέσα από τα διαβάσματά μου, τις μουσικές μου. Από ένα τυχαίο περιστατικό…
Ποια τα θέματα με τα οποία καταπιάνεσαι;
Το περιβάλλον, η ανακύκλωση γενικά η αλόγιστη επέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον. Ο ήλιος, η αναπηρία, το bullying… Είναι πολλά αυτά που με απασχολούν.
Μίλησέ μου για τη Λάρισα και το παιδικό βιβλίο.
Αναλογικά με τον πληθυσμό η Λάρισα είναι πολύ μπροστά σ’ αυτό που ονομάζουμε «παιδικό βιβλίο». Συγγραφείς με περγαμηνές έχουν δώσει και εξακολουθούν να δίνουν αξιόλογα έργα. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω πως τα παιδιά της επαρχίας καταβάλουμε μεγαλύτερη προσπάθεια από τα αντίστοιχα της πρωτεύουσας και γι’ αυτό είμαι πιο περήφανη.
Η κρίση;
Έχει πλήξει και τον χώρο του βιβλίου. Δες την κατάσταση στα βιβλιοπωλεία. Που είναι τα μικρά βιβλιοπωλεία; Και σα να μην έφτανε αυτό, κατήργησαν και την ενιαία τιμή του βιβλίου, δίνοντας την χαριστική βολή στους μικρούς.
Όνειρο;
Να έχω υγεία θέλω και όμορφες ιδέες. Να εξελίσσομαι και να μαθαίνω.
Σ’ ευχαριστώ.
Κι εγώ! Και θα ήθελα και κάτι ακόμα να πω. Θέλω να ευχαριστήσω τις εκδόσεις Ψυχογιός για την στήριξη και τη βοήθειά τους. Τυς ευχαριστώ ειλικρινά.
Ποια είναι η Χρυσάνθη Τσιαμπαλή
Η Χρυσάνθη Τσιαμπαλή γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1975 στη Λάρισα, όπου ζει. Είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν 12 βιβλία της για παιδιά 3 έως 11 ετών.
- * Τα καμώματα της χρυσαφένια μπαλίτσας (2006)
- * Ένα ποντίκι αλλιώτικο από τα άλλα (2008) (Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2009)
- * Ο Βασίλης και οι θυμωμένες ζωγραφιές (2009)
- * Ένας κήπος στην τάξη μας (2010)
- * Ποιος έκαψε την ουρά της αλεπούς; (2011)
- * Η Ιφιγένεια και ο καλικάντζαρος (2011)
- * Το ποτάμι που σταμάτησε να κυλά (2012)
- * Ιστορίες για δειλούς και θαρραλέους (2013)
- * Η μαγισσούλα που έτρωγε γράμματα (2014)
- * Ένα πάτωμα παιχνίδια (2015)
- * Η μαγισσούλα που έτρωγε αριθμούς (2016)
- * Το αγόρι που κέρδισε τον Χρόνο (2016)
Κείμενό της έχει συμπεριληφθεί επίσης στο βιβλίο, «Ε, Λοιπόν όχι», ένα απάνθισμα από κείμενα που κατά καιρούς έχουν γράψει μέλη της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, από την οποία έχει διακριθεί για το παραμύθι της, Οι ζωγράφοι του Ουρανού. (υπό έκδοση)
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
