Μεταλλικά, ξύλινα, επιτραπέζια, φιγούρες, λούτρινα, κούκλες, κατασκευές Lego, τηλεκατευθυνόμενα, αλλά και στρατιωτάκια, είναι μερικά από τα – φτιαγμένα με μεράκι – παιχνίδια των δεκαετιών του ’70, του ’80 και του ’90 που βρίσκονται στο πεδίο της αναζήτησης μιας πλειάδας συλλεκτών στην Ελλάδα.
Οδηγούμενοι, είτε από τη νοσταλγία και τη συναισθηματική σύνδεση, είτε από τη χαρά της αναζήτησης, είτε ακόμη κι από «επενδυτικό» ενδιαφέρον καθώς κάποια είναι ιδιαιτέρως σπάνια, οι συλλέκτες βρίσκονται σε «εγρήγορση» προκειμένου να εντοπίσουν, να διασώσουν ή και να επαναφέρουν στην αρχική τους κατάσταση vintage παιχνίδια.
Παιχνίδια που όταν τα θέλαμε, δεν τα είχαμε
Ο Ευάγγελος αλλά και η σύζυγός του Μαρία, μοιράζονται με πάθος το ίδιο χόμπι, της συλλογής παλιών παιχνιδιών.
Ποιο ήταν όμως το κίνητρο; O Eυάγγελος θα πει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ότι η νοσταλγία ήταν η κύρια αιτία να ασχοληθεί με τη δραστηριότητα αυτή στον ελεύθερο χρόνο του, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Είναι κάποια παιχνίδια που όταν τα θέλαμε, δεν μπορούσαμε να τα έχουμε».
Στο ίδιο μήκος κύματος και η Μαρία, η οποία θα συμπληρώσει χαμογελώντας ότι ένας άλλος λόγος είναι και το γεγονός ότι «κάποια παιχνίδια που είχαμε τότε και επιθυμούσαμε να τα κρατήσουμε για ενθύμιο ας πούμε, πετάχτηκαν στις εκκαθαρίσεις που έκανε η μαμά συνήθως…».
Οι ίδιοι βρίσκουν vintage παιχνίδια που τούς ενδιαφέρουν από στοκ καταστημάτων παιχνιδιών, άλλους συλλέκτες ή και σε ηλεκτρονικές πλατφόρμες.
Η τιμή εξαρτάται από την κατάσταση του παιχνιδιού αλλά και το πόσο δυσεύρετο μπορεί να είναι και αναφέρεται για παράδειγμα στη δημοφιλή κούκλα της δεκαετίας του ’80, την Bibi Bo αλλά και στο επίσης δημοφιλές Μικρό μου Πόνι μου. «Μία Bibo Bo συγκεκριμένης έκδοσης και άθικτη στο κουτί της μπορεί να κοστίζει 300 και 350 ευρώ, ενώ πολύ υψηλότερα μπορεί να κοστίσει ένα Μικρό μου Πόνι από τις πρώτες σειρές που βγήκαν», λέει.
Ούτως ή άλλως τα παιχνίδια των ελληνικών εταιρειών της El Greco και της Lyra, που έχουν διακόψει εδώ και παρά πολλά χρόνια τη λειτουργία τους είναι περιζήτητα στους συλλέκτες εντός αλλά και εκτός Ελλάδας.
Η γιορτή της νοσταλγίας
Τον Ευάγγελο και την Μαρία τούς συναντήσαμε στο φεστιβάλ Vintage Toys – όπου συμμετείχαν – που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στα κτίρια του Μηχανουργείου και της Αποθήκης στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.
Το Vintage Toys δεν είναι απλώς μια έκθεση, αλλά μία γιορτή της νοσταλγίας όπως χαρακτηρίζεται, αφού δίνει τη δυνατότητα στο κοινό να θαυμάσει τις συλλογές των συλλεκτών, να μάθει, να θυμηθεί και να «δείξει» στους πολύ μικρότερους ηλικιακά – τα παιδιά και τους εφήβους – τα παιχνίδια με τα οποία κάποιες γενιές μεγάλωσαν.
Ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που συγκεντρώνει είναι ότι από 2015 που έγινε για πρώτη φορά μέχρι σήμερα, οι διοργανώσεις έχουν προσελκύσει συνολικά πάνω από 100.000 επισκέπτες, με τον αριθμό κάθε φορά να ξεπερνά τις 15.000 το Σαββατοκύριακο της διεξαγωγής του.
Συναντώντας τα…Arcade
Ωστόσο, είναι και μία διαδραστική εμπειρία, αφού κατά τη διοργάνωση σε ειδικό χώρο φιλοξενούνται arcades machines, retro gaming stations και υπολογιστές εποχής, δίνοντας στο κοινό τη δυνατότητα όχι μόνο να δει αλλά και να παίξει. Και η ανταπόκριση των παιδιών ήταν ομολογουμένως εντυπωσιακή, καθώς η ενασχόλησή τους με τα «ηλεκτρονικά» όπως τα αποκαλούσαν στην εποχή τους, σίγουρα ήταν μία ξεχωριστή εμπειρία από το παιχνίδι στα tablets και τα κινητά.
Ενδεικτικό, δε, της προσπάθειας που γίνεται από συλλέκτες να διατηρηθεί και να προωθηθεί η ιστορία των παιχνιδιών (εν προκειμένω ηλεκτρονικών και κονσολών) είναι το Greek Arcade Museum, που άνοιξε το 2024 σε μία γειτονιά του Φαλήρου. Εκεί, μπορεί κανείς μέσα από τη συλλογή που παρουσιάζεται να δει την εξέλιξη τους και φυσικά να παίξει.
Εξάλλου, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, την τελευταία διετία καταγράφεται η τάση στην Gen Z στροφής σε αναλογικά χόμπι και δραστηριότητες, ως ένα μέσο «διαφυγής» από την υπερβολική έκθεση στην τεχνολογία και επανασύνδεσης με τη δημιουργικότητα και την εξερεύνηση.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
