«Αυτό που χρειάζεται είναι ο δήμος να πάρει την πρωτοβουλία και να αρχίσει συζητήσεις με την Περιφέρεια και τις συλλογικότητες της πόλης. Τονίζω ότι καμία εκδήλωση τους δήμου δεν θα έχει μέλλον αν δεν έχει συμμέτοχους τις συλλογικότητες της πόλης και τους ίδιους του πολίτες»
Γράφει ο Γιώργος Σούλτης
Έχω διατυπώσει σε πολλά άρθρα τη γνώμη ότι οι μεγάλες διοργανώσεις των δήμων οι οποίες κατάφεραν να γίνουν θεσμοί με πανελλήνια εμβέλεια όπως είναι «το καρναβάλι της Πάτρας» ή «ο μύλος των ξωτικών» στα Τρίκαλα, έχουν δύο σημαντικά χαρακτηριστικά τα οποία οι δήμαρχοι πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. Το πρώτο είναι ότι όλες αυτές οι διοργανώσεις στήθηκαν πάνω σε μια παράδοση της πόλης και στις αυθόρμητες εκδηλώσεις των πολιτών οι οποίες προϋπήρχαν. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι όλες αυτές οι εκδηλώσεις στηρίζονται στην ενεργή συμμετοχή των πολιτών είτε μέσω των συλλογικοτήτων είτε μεμονωμένα. Όταν λέμε συμμετοχή δεν εννοούμε απλά να παρακολουθούν σαν θεατές μια εκδήλωση -θέαμα που οργάνωσε ο δήμος, αλλά να συμμετέχουν ενεργά στα δρώμενα.
Οι Απόκριες είναι μια γιορτή όπου στη Λάρισα ο δήμος από παλιά ελάχιστες εκδηλώσεις διοργάνωνε. Παρόλα αυτά υπήρχαν παραδοσιακά έθιμα και εκδηλώνονταν αυθόρμητες λαϊκές γιορτές σε διάφορα σημεία της πόλης. Το πιο σημαντικό έθιμο ήταν το άναμμα της φωτιάς και το γλέντι γύρω από αυτές το βράδυ της δεύτερης Κυριακής της Αποκριάς. Ακόμα την Καθαρά Δευτέρα οι Λαρισαίοι έκαναν κούλουμα στη Γεωργική Σχολή και στην Τούμπα. Υπήρχαν ακόμα διάφορα μπουλούκια που περιδιάβαζαν τις γειτονιές (και έβγαζαν δίσκο) με την Καμήλα, το γαϊτανάκι ή την Αρκούδα και γενικά τους μασκαράδες. Θυμάμαι επίσης ότι πριν πάνε στα διάφορα «πάρτι» οι Λαρισαίοι βολτάριζαν στο νυφοπάζαρο της Κούμα με κομφετί και αστεία και τα δυο Σαββατοκύριακα της Αποκριάς. Τα τελευταία χρόνια της διοίκησης του δημάρχου Καλογιάννη ο Πάνος Σάπκας «σχηματοποίησε» κάποιες Αποκριάτικες εκδηλώσεις σε αυτό το πνεύμα. Οι εκδηλώσεις αυτές περιελάμβαναν , γλέντι στην Κεντρική Πλατεία με «κρασί και σουβλάκια» την Τσικνοπέμπτη.
Επίσης υπήρχε περιοδεία παραδοσιακών μπουλουκιών στη Λάρισα με την συμμετοχή των παραδοσιακών συλλόγων, σε διάφορες μέρες κατά τη διάρκεια των δύο εβδομάδων της Απόκριας. Την Καθαρά Δευτέρα τα κούλουμα γινόταν σε κεντρική εκδήλωση του δήμου σε κλειστό χώρο με παράλληλες εκδηλώσεις σε όλα τα χωρία του δήμου. Με χαρά μου είδα ότι εφέτος ο αντιδήμαρχος πολιτισμού (κ. Ρετσιάνης) όχι απλά ακολούθησε αυτή την μορφή εκδηλώσεων που εγκαινίασε ο Σάπκας αλλά εμπλούτισε τις εκδηλώσεις. Η προσπάθεια να αναβιώσει το έθιμο της φωτιάς στις γειτονίες ήταν μια όμορφη ιδέα η οποία πρέπει να γίνει προσπάθεια να δυναμώσει τα επόμενα χρόνια με την συμμετοχή περισσότερων πολιτών. Μου άρεσε επίσης η διοργάνωση για τα κούλουμα της Καθαράς Δευτέρας στο πάρκο των χρωμάτων. Αυτό θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα νέο θεσμό για την πόλη αν δουλευτεί καλά. Εφέτος είχε και καλό καιρό, ίσως θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την διοργάνωση και οι καιρικές συνθήκες. Μου άρεσε επίσης ότι επιτέλους για τις εκδηλώσεις χρησιμοποιήθηκε το ντόπιο δυναμικό (με εξαίρεση τον Τόνυ Σφίνο….).
Μια ακόμα παράμετρος η οποία πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη σε όλες τις εκδηλώσεις που διοργανώνει ο δήμος για τις Απόκριες, είναι η συνεργασία και η ενίσχυση του καρναβαλιού του Τυρνάβου. Ο Τύρναβος έχει καταφέρει, παλεύοντας μόνος του σαν Δήμος, να κάνει γνωστό στη Ελλάδα το «Καρναβάλι Τυρνάβου» και το Μπουρανί. Ο Τύρναβος όμως είναι…… Λάρισα και πρέπει όλοι μαζί να βοηθήσουμε ώστε το καρναβάλι και το Μπουρανί να αναπτυχθεί και να γίνει ισάξιο των μεγάλων διοργανώσεων της Ελλάδας. Πιστεύω ότι ο δήμος της Λάρισας πρέπει να συνεργαστεί με το δήμο Τυρνάβου στο θέμα προώθησης των καρναβαλικών εκδηλώσεων και μάλιστα οι συζητήσεις πρέπει να αρχίσουν άμεσα. Ίσως η παρέμβαση της περιφέρειας θα μπορούσε να γίνει καταλύτης στο θέμα αυτό! Πιστεύω ότι στη Λάρισα και σε άλλες πόλεις του Νομού πρέπει να γίνουν στην διάρκεια της Αποκριάς εκδηλώσεις που θα συνδυάζονται και θα προωθούν τις καρναβαλικές εκδηλώσεις του Τυρνάβου. Ιδέες υπάρχουν και θα υπάρξουν πολλές ακόμα. Θυμάμαι κάποια στιγμή επί δημαρχίας στον Τύρναβο του Παναγιώτη Σαρχώση και του Καλογιάννη στη Λάρισα έγιναν συζητήσεις για κάτι ανάλογο, το οποίο όμως δεν προχώρησε.
Η Πρωτομαγιά στην παλιά Λάρισα γιορτάζονταν με «εκδρομές» και συναντήσεις των Λαρισαίων στην Γεωργική Σχολή. Μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του ‘70 το «έθιμο» αυτό συνεχιζόταν. Ο δήμαρχος Τζανακούλης προσπάθησε κάποιες χρονιές να αναβιώσει το «έθιμο» αλλά χωρίς επιτυχία. Κατά τη διάρκεια της Συμπαράταξης και του δημάρχου Καλογιάννη έγινε προσπάθεια να καθιερωθεί ο γιορτασμός της Πρωτομαγιάς στο αισθητικό άλσος. Μπορώ να πω ότι οι πολίτες ανταποκρίθηκαν, αλλά δυστυχώς τέτοιου είδους συνήθειες δεν μπορούν να καθιερωθούν αν δεν συμμετέχουν αυθόρμητα οι πολίτες οι οποίοι πρέπει να επιλέξουν να προσέλθουν εκεί ανεξάρτητα από τις διοργανώσεις του δήμου (συναυλία, φαγητό και κρασί). Κατά τη διάρκεια της Συμπαράταξης είχε καθιερωθεί να διοργανώνεται στο αισθητικό άλσος η «Οικογιορτή» μέσα στο Μάιο. Πρόκειται για μια διοργάνωση του δήμου με την συμμετοχή «εναλλακτικών» παραγωγών βιολογικών προϊόντων, συλλογικοτήτων διατήρησης σπόρων και γενικά «πράσινων και οικολογικού ενδιαφέροντος» συλλογικοτήτων. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για μια πολύ καλή διοργάνωση τόσο σαν ιδέα όσο και στην εκτέλεση της. Πιστεύω επίσης ότι ήταν μια πρωτότυπη διοργάνωση για τα ελληνικά δεδομένα και σίγουρα υπήρχαν πολλές προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης. Δεν ξέρω αν η νέα δημοτική αρχή σκέφτεται να συνεχίσει η να δημιουργήσει μια παρόμοια διοργάνωση. Κατά τη γνώμη μου μόνο κέρδος θα είχε σαν δημοτική αρχή από την θεσμοθέτηση μιας τέτοιας διοργάνωσης.
Θα μπω στον πειρασμό να διατυπώσω κάποιες ιδέες για την περαιτέρω ανάπτυξη τόσο των εορτασμών της πρωτομαγιάς όσο και μιας διοργάνωσης τύπου «Οικογιορτής». Το πρώτο που έχω να προτείνω είναι η διοργάνωση της «Οικογιορτής» να συνδυαστεί με τις γιορτές της πρωτομαγιάς! Θα μπορούσε η πρώτη Μαϊου να είναι πρώτη μέρα της «Οικογιορτής» όπου τα εγκαίνια θα συνδυάζονται με κάποιες συναυλίες, οι οποίες θα πρέπει να στηρίζουν το πνεύμα της «εναλλακτικής ανάπτυξης». Ας πούμε θα μπορούσαν να παρουσιάζονται γκρουπ διάφορων μουσικών σχολείων ή Θεσσαλοί καλλιτέχνες ή εναλλακτικά γκρουπ κλπ. Ο χώρος διεξαγωγής μπορεί να είναι το αισθητικό άλσος μπορεί όμως να αναζητηθούν και άλλοι χώροι π.χ το πάρκο του Χρωμάτων (Χατζηχαλάρ). Σε κάθε περίπτωση πρέπει στο χώρο της διοργάνωσης να γίνει μια πολύ σωστή χωροθέτηση, ώστε η «Οικογιορτή» να μην εμποδίζει την διασκέδαση και τα πικ νικ των πολιτών για την πρωτομαγιά. Η Οικογιορτή μπορεί να διαρκεί το πολύ τρεις ημέρες. Θα πρέπει να γίνει προσπάθεια ώστε ο δήμος να κινητοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερους συμμετέχοντες από όλη την Ελλάδα. Θα μπορούσε επίσης η διοργάνωση να εμπλουτιστεί με εκθέσεις φωτογραφίας, εκθέσεις εικαστικών και ίσως θα μπορούσαν να καθιερωθούν κάποια βραβεία μεταξύ των παραγωγών οι οποίοι θα συμμετέχουν στην διοργάνωση.
Στους εορτασμούς της πρωτομαγιάς δεν πρέπει να ξεχνάμε και την άλλη διάσταση της ημέρας αυτής, δηλαδή τους εορτασμούς για τους εργατικούς αγώνες. Κάποιοι ίσως να προλάβουν να ειρωνευτούν αυτή μου την εμμονή και να μιλήσουν για παλιά αριστερά κατάλοιπα, αλλά ειλικρινά όποιος σήμερα έχει νέα παιδιά που προσπαθούν να επιβιώσουν εργασιακά, θα καταλάβει ότι τα νέα παιδιά (και με πολλά πτυχία μάλιστα) αντιμετωπίζουν μια νέα μορφή «ψηφιακής εκμετάλλευσης», η οποία μπορεί να είναι και πιο σκληρή από εκείνη των εργατών της Πρωτομαγιάς του Σικάγου. Οι εκδηλώσεις για την εργατική πρωτομαγιά μπορεί να περιλαμβάνουν ομιλίες, συζητήσεις, εκθέσεις φωτογραφίας, προβολή ταινιών, ειδικές συναυλίες και ότι μπορούν να προτείνουν οι διάφοροι συνεργαζόμενοι φορείς. Στην διάρκεια της διοίκησης από την Συμπαράταξη διοργανώθηκαν για αρκετές χρονιές τέτοιου είδους εκδηλώσεις στο αμφιθέατρο της πινακοθήκης. Θυμάμαι την προβολή εργατικών ταινιών, και την συναυλία με λαϊκά εργατικά τραγούδια. Η αλήθεια είναι ότι η συμμετοχή δεν ήταν η αναμενόμενη. Αυτό σημαίνει ότι για τέτοιου είδους διοργανώσεις πρέπει να έχει προηγηθεί διαβούλευση και να συνδιοργανώνεται με την συνεργασία συλλογικών φορέων.
Στην Ελλάδα η εορτή του πολιούχου της πόλης θεωρείται η μεγαλύτερη γιορτή της πόλης. Σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της Ελλάδας στην γιορτή του πολιούχου διοργανώνονται πολυήμερες εκδηλώσεις πέραν των πανηγύρεων την ημέρα της γιορτής. Θεωρώ υποδειγματική διοργάνωση τα «Δημήτρια» της Θεσσαλονίκης η οποία έχει γίνει θεσμός εδώ και πολλά χρόνια. Στην Λάρισα οι εορτασμοί για τον Άγιο Αχίλλιο πάντα ήταν μεγαλειώδεις και περιελάμβαναν κυρίως τις θρησκευτικές εκδηλώσεις και εκδηλώσεις ενός επίσημου εορτασμού της πόλης. Τα τελευταία χρόνια κάποια συλλογικότητα προσπάθησε να θεσμοθετήσει τα «Αχίλλιια» διοργανώνοντας ομιλίες, ειδικές λειτουργίες και άλλες ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις. Πιστεύω ότι η Λάρισα έχει τις δυνατότητες και τους ανθρώπους και μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει έναν θεσμό αντίστοιχο με τα «Δημήτρια».
Ο δήμος και η περιφέρεια μπορούν να το επιχειρήσουν ζητώντας βέβαια τη γνώμη και την συμβουλή της Μητρόπολης μιας και πρόκειται κυρίως για θρησκευτική γιορτή. Πολλές είναι οι εκδηλώσεις που μπορεί να διοργανώσει η Λάρισα με τις δικές της δυνάμεις. Αναφέρω ότι η Λάρισα έχει μια από τις καλύτερες δημοτικές συμφωνικές ορχήστρες και από τις καλύτερες φιλαρμονικές. Θυμίζω ότι η Λάρισα έχει ανεβάσει με καθαρά δικές της δυνάμεις δύο όπερες τα προηγούμενα χρόνια (επί αντιδημαρχίας Σάπκα). Ακόμα στη Λάρισα υπάρχουν ένα από τα καλύτερα μουσικά σχολεία, η δημοτική παραδοσιακή σχολή μουσικής, η θαυμάσια σχολή μπαλέτου, πολλές ορχήστρες και σολίστες παραδοσιακής μουσικής, πολλές βραβευμένες χορωδίες. Γνωρίζω ότι στη Λάρισα υπάρχει μια πανελληνίου φήμης σχολή βυζαντινής μουσικής για την οποία οι περισσότεροι Λαρισαίοι γνωρίζουν ελάχιστα. Πέραν της μουσικής υπάρχει η μοναδική πινακοθήκη Κατσίγρα, το Λαογραφικό Μουσείο και Διαχρονικό Μουσείο, ενεργοί σύλλογοι φωτογράφων και εικαστικών. Η Λάρισα μπορεί όχι απλά να διοργανώσει με τις δικές της δυνάμεις άπειρες εκδηλώσεις, αλλά μπορεί να απλωθεί και σε όλη την Θεσσαλία και όλη την Ελλάδα. Σε ένα «φεστιβάλ» με τον τίτλο «Αχίλλια» του οποίου η διάρκεια μπορεί να είναι μία εβδομάδα ή και 15 μέρες, μπορεί να καταρτίζεται κάθε χρόνο ένα πρόγραμμα το οποία θα ετοιμάζεται ολόκληρη τη χρονιά από μία ομάδα που θα έχει την εκτελεστική ευθύνη, υπό την εποπτεία του δήμου και της περιφέρειας. Οι γιορτές πρέπει να είναι πολιτιστικές εκδηλώσεις οι οποίες θα εμπλουτίσουν τις θρησκευτικές εκδηλώσεις (λειτουργίες, διαλέξεις κλπ). Σκέφτομαι συναυλίες με θρησκευτική κλασσική μουσική και διοργανώσεις με θρησκευτική βυζαντινή μουσική μέσα σε ναούς από την Σχολή Βυζαντινής μουσικής. Ακόμα θα μπορούσε να γίνει παραγωγή μιας όπερας της οποίας η πρεμιέρα θα γίνει στην περίοδο των Αχίλλειων και πολλές άλλες ιδέες οι οποίες υπάρχουν σε πολλούς Λαρισαίους. Αυτό που χρειάζεται είναι ο δήμος να πάρει την πρωτοβουλία και να αρχίσει συζητήσεις με την Περιφέρεια και τις συλλογικότητες της πόλης. Τονίζω ότι καμία εκδήλωση τους δήμου δεν θα έχει μέλλον αν δεν έχει συμμέτοχους τις συλλογικότητες της πόλης και τους ίδιους του πολίτες.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
