Η Αλίκη Βουγιουκλάκη αδιαμφισβήτητα ήταν το απόλυτο σύμβολο του ελληνικού κινηματογράφου, μια προσωπικότητα που συνδύαζε λάμψη, γοητεία και αστείρευτη ενέργεια.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, βρισκόταν στην κορυφή της καριέρας της, την ίδια στιγμή που ζούσε μια ιδιαίτερα σημαντική περίοδο στην προσωπική της ζωή, καθώς περίμενε τον γιο της, Γιάννης Παπαμιχαήλ.
Η εγκυμοσύνη της, ωστόσο, έφερε και πρακτικές δυσκολίες, ειδικά λόγω των απαιτητικών γυρισμάτων που πραγματοποιούνταν σε φυσικές τοποθεσίες, όπως η Κρήτη και το Πήλιο. Για να προστατευτεί η ίδια αλλά και το παιδί της, κρίθηκε απαραίτητη η παρουσία μιας γυναίκας που θα μπορούσε να τη «αντικαταστήσει» σε πιο δύσκολες σκηνές όχι ως ηθοποιός, αλλά ως φυσική παρουσία στα μακρινά πλάνα.
Έτσι, στο προσκήνιο ήρθε η Μίτση Καρρά, μια εντυπωσιακή γυναίκα με αξιοσημείωτη ομοιότητα με τη Βουγιουκλάκη.
Γεννημένη το 1940 στην Ισμαηλία της Αιγύπτου με το όνομα Μαλαμίτσα Καπετανοπούλου, είχε ήδη ξεχωρίσει για την εμφάνισή της από νεαρή ηλικία, φτάνοντας μέχρι την τελική πεντάδα των καλλιστείων για τη Σταρ Ελλάς.
Παρότι η ζωή την οδήγησε για κάποιο διάστημα μακριά από την Ελλάδα, στην Αυστραλία, η επιστροφή της συνέπεσε με μια καθοριστική στιγμή για τον κινηματογράφο. Η εταιρεία Φίνος Φιλμ την επέλεξε για να καλύψει τις ανάγκες των γυρισμάτων σε μεγάλες παραγωγές της εποχής. Στην ταινία Η νεράιδα και το παλικάρι, όπου τα γυρίσματα απαιτούσαν σκηνές σε δύσβατα τοπία και θάλασσες, η παρουσία της υπήρξε καθοριστική.
Αντίστοιχα, συμμετείχε και στην ταινία Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, αναλαμβάνοντας σκηνές που θα ήταν εξαντλητικές για την πρωταγωνίστρια. Η συνεργασία αυτή δεν βασίστηκε ποτέ σε ανταγωνισμό. Αντίθετα, χαρακτηρίστηκε από αμοιβαία εκτίμηση και επαγγελματισμό. Η ίδια η Καρρά έχει μιλήσει με ζεστασιά για τη Βουγιουκλάκη, περιγράφοντάς τη ως έναν άνθρωπο γενναιόδωρο και ευγνώμονα. Στα γυρίσματα, την ομάδα συμπλήρωνε και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, δημιουργώντας ένα αρμονικό και δεμένο σύνολο.
Η ιστορία της Καρρά φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πλευρά της «χρυσής εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου — μια εποχή όπου η μαγεία της μεγάλης οθόνης χτιζόταν όχι μόνο από τα αστέρια που φαίνονταν, αλλά και από εκείνους που δούλευαν διακριτικά πίσω από αυτά.
Πηγή: gossip-tv.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
