Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Τί είναι ο άνθρωπος ώστε να τον θυμάσαι; (Ψαλμ.8 στ.5)
Το πνεύμα του ανθρώπου ενωμένο με το πνεύμα του Θεού, ποτέ δεν πεθαίνει. Ο άνθρωπος που το πνεύμα του είναι ενοποιημένο με το πνεύμα του Θεού, κι έχει επίγνωση του Θεού μέσα του δε θα γευτεί ποτέ το θάνατο. Το πνευματικό σώμα του δεν πεθαίνει μαζί με το φυσικό σώμα.
Αν γνωρίζαμε ποιοί είμαστε, λέει ο φιλόσοφος Καντ, δε θα φοβόμαστε το θάνατο. Δεν είμαστε μόνο το θνητό φυσικό σώμα που, όταν έλθει η ώρα του, πεθαίνει μαζί με τις αισθήσεις του, Με το θάνατο του σώματος η ψυχή μας δε μένει γυμνή, αλλά ζει ενδεδυμένη το πνευματικό της σώμα.
Το πνευματικό μας σώμα είναι το ένδυμα της ψυχής όταν το φυσικό σώμα πεθαίνει. Όσοι έχουν την εμπειρία αυτή δεν γεύονται το θάνατο. Ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή της ζωής. Με αυτό το νόημα ο Ιησούς λέει στους Μαθητές Του: «Είναι μερικοί από αυτούς που είναι εδώ, που δε θα γευτούν το θάνατο.
Το πνεύμα του Θεού με το οποίο ενώνεται το πνεύμα του ανθρώπου είναι οι ενέργειες του Θεού. Δεν είναι η ουσία του Θεού. Οι ορθόδοξοι πιστεύουμε στη διάκριση του Θεού σε ουσία, απροσπέλαστη στον ανθρώπινο νου και στ ενέργειες του Θεού, τις λεγόμενες άκτιστες ενέργειες, όπως είναι η χάρη του Θεού. Αντίθετα με αυτούς που δεν πιστεύουν ότι οι ενέργειες του Θεού είναι ο Θεός μέσα στον άνθρωπο και μέσα σε όλη τη Δημιουργία.
Είναι παράδοξο να πιστεύει κανείς, όπως πολλοί πιστεύουν ότι το πνεύμα του Θεού μέσα στον άνθρωπο είναι θνητό ενώ μέσα στη Δημιουργία είναι αθάνατο. Ακόμα και τα ζώα έχουν πνεύμα του Θεού, αν και χωρίς επίγνωση. Η γάτα π.χ. στην Αμερική, που γίνεται κληρονόμος κάποιου εκκεντρικού δισεκατομυριούχου, δεν αλλάζει τη ζωή της στο παραμικρό: το γάλα της θέλει μόνο και κανένα ποντικάκι να παίξει μαζί του, πριν το καταβροχθίσει.
Στην Ορθοδοξία οι πιστοί έχουμε επίγνωση του Πνεύματος του Θεού και ειδικότερα των ενεργειών του Θεού μέσα μας . Ο άνθρωπος έχει ελπίδα σωτηρίας. Το πνευματικό του σώμα κι οι πνευματικές αισθήσεις του δεν πεθαίνουν ποτέ. Οι νεκροί έχουν πλήρη διαύγεια. Μεγαλύτερη διαύγεια από αυτή που είχαν στη ζωή τους , όταν η ψυχή τους γνώριζε με τις αισθήσεις του φυσικού τους σώματος.
Ο Παύλος μιλώντας για τους ομοεθνείς του λέει, πως έχουν μέσα τους το Θεό, αλλά χωρίς επίγνωση. Είναι άχρηστο δηλαδή να έχει κανείς ζήλο Θεού και να μη ενώνεται το πνεύμα του με το Πνεύμα του Θεού. Οι καθολικοί πιστεύουν ότι ο Θεός είναι απροσπέλαστος για τον ανθρώπινο νου και δεν ενώνεται ο άνθρωπος με το Θεό. Δεν πιστεύουν στη σωτηρία του ανθρώποιυ, τη θέωση, όπως ονομάζεται στην Ορθοδοξία, δηλαδή την ένωση του ανθρώπου όχι με την ουσία του Θεού, αλλά με τις ενέργειές Του.
Το πνεύμα δεν είναι μόνο εκείνο του ανθρώπου, αλλ’ αυτό ενωμένο με το Πνεύμα του Θεού. Είναι το θεοποιημένο ή μεταμορφωμένο πνεύμα του ανθρώπου που δικαιώθηκε από την πίστη, κινείται από τη θεϊκή χάρη και ζει τη ζωή της αγάπης. Οι πράξεις που κάνουμε από το πνεύμα είναι κυριολεκτικά δικές μας πράξεις, ταυτόχρονα όμως είναι ενέργειες του Θεού.
Όταν ένας άνθρωπος προσεύχεται μέσα του «εν πνεύματι» (νοερά προσευχή), προσεύχεται πραγματικά αυτός, αλλά είν’ επίσης το Πνεύμα του Θεού που προσεύχεται μέσα του, τον οδηγεί και του δείχνει πώς να επικοινωνήσει με το Θεό ξεπερνώντας το λεκτικό ιδίωμα και τη γνώση.» (Τόμας Μέρτον).
mlvardospot 3.com
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
