Πρέπει όλοι μας να κατανοήσουμε βαθιά ότι για την δημιουργία ενός φεστιβάλ δεν αρκούν οι ιδέες των επικοινωνιολόγων, χρειάζεται ευρεία συμμετοχή των αρμοδίων και επίμονη συζήτηση και διαβούλευση με όλους τους φορείς, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας πλούτος ιδεών
Γράφει ο Γιώργος Σούλτης
Μιλήσαμε διεξοδικά για τα φεστιβάλ της Λάρισας. Για το Φεστιβάλ Πηνειού που είναι πλέον θεσμός για τη Λάρισα όπως και για τα: Φεστιβάλ Κόμικς και το Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ ποίησης τα οποία για πολλά χρόνια τώρα βρίσκονται σε μια σταθερή ανοδική πορεία και τα οποία μπορούν να καθιερωθούν σαν θεσμοί πανελλήνιας εμβέλειας (αν τα προσέξουμε σαν Λαρισαίοι). Η γνώμη μου είναι ότι η πολιτιστική Λάρισα έχει τις δυνατότητες , τους ανθρώπους και τις προοπτικές να δημιουργήσει και να θεσπίσει πολύ περισσότερες ετήσιες «γιορτές» οι οποίες μπορούν να έχουν πανθεσσαλικό και πανελλήνιο αντίκτυπο.
Η πρώτη τέτοια «γιορτή» η οποία θα έπρεπε να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα του δήμου είναι οι εκδηλώσεις για τον Ιπποκράτη. Από το 2014 ο αντιδήμαρχος της Συμπαράταξης Πάνος Σάπκας κατάφερε να μορφοποιήσει και να δώσει μια θεσμική μορφή στις ετήσιες εκδηλώσεις για τον Ιπποκράτη οι οποίες είχαν ξεκινήσει από παλιότερες εποχές. Στις εκδηλώσεις αυτές δόθηκε ο όμορφος τίτλος «Ιπποκράτης η Αέναη επιστροφή». Το σημαντικότερο στις εκδηλώσεις αυτές είναι ότι οι ο δήμος κατάφερε να συγκεντρώσει και να πείσει να συμμετέχουν ενεργά στην διοργάνωση πολλοί φορείς όπως: η Ιατρική Σχολή, ο Ιατρικός Σύλλογος, ο σύλλογος «Ιπποκράτης», η περιφέρεια Θεσσαλίας και ο δήμος της Κω (σαν αδελφοποιημένη Ιπποκράτεια πόλη).
Οι εκδηλώσεις ήταν πρωτότυπες και άγγιζαν όλες τις μορφές της τέχνης. Πιστεύω ότι είναι άμεση ανάγκη η «Αέναη Επιστροφή» να διατηρήσει τον συμμετοχικό αυτό χαρακτήρα και να εμπλουτιστεί με νέες ιδέες και νέες καινοτόμες εκδηλώσεις. Πρέπει όχι μόνο να διατηρηθεί αλλά και να αυξηθεί η ενεργή συμμετοχή όλων των σχετικών φορέων. Πιστεύω ότι επιπλέον πρέπει να γίνει προσπάθεια οι συμμετοχές αυτές να επεκταθούν και να συμπεριλάβουν και συλλογικότητες πανελλήνιες και γιατί όχι και διεθνείς (π.χ πανεπιστήμια, Ιατρικούς και φοιτητικούς συλλόγους ). Σημαντικό είναι επίσης να σταθεροποιηθεί η ημερομηνία διεξαγωγής των εκδηλώσεων όπως και οι ημέρες της διάρκειας.
Θα μπορούσε ακόμα ο δήμος να εμπλέξει στις εκδηλώσεις με πιο ενεργό τρόπο τα σχολεία της πόλης και τους φοιτητικούς ιατρικούς συλλόγους από όλη την Ελλάδα . Από την άλλη πλευρά πιστεύω ότι υπάρχει ανάγκη στις εκδηλώσεις αυτές να συμμετέχουν περισσότεροι Λαρισαίοι, οι εκδηλώσεις πρέπει να γίνουν κτήμα όλης της πόλης. Ο θεσμός «Ιπποκράτης η Αέναη Επιστροφή» βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο έτσι ώστε να πάρει μια σταθερή τελική μορφή και να καθιερωθεί (κατά πρώτον) στην πόλη. Η προοπτική βέβαια πρέπει να είναι η εξωστρέφεια του θεσμού. Σταδιακά πρέπει να αποκτήσει πανθεσσαλικό, πανελλήνιο και διεθνή χαρακτήρα. Ελπίζω η δημοτική αρχή να έχει αναγνωρίσει τη σημασία αυτού του «θεσμού», να εκτιμήσει σωστά τα όσα έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια και να δώσει μια νέα πνοή στην «Αέναη Επιστροφή του Ιπποκράτη» στη Λάρισα.
Καθώς προχωρούν οι εργασίες για την ολοκλήρωση της αναστήλωσης του Αρχαίου Θεάτρου και της επανάχρησής του, εκείνο που θα έπρεπε να απασχολεί τον δήμο, την περιφέρεια, τις εφορείες αρχαιοτήτων, τις συλλογικότητες και όλους τους πολίτες της Λάρισας, είναι η θεσμοθέτηση ενός φεστιβάλ κατά τα πρότυπα του Φεστιβάλ Επιδαύρου και του Φεστιβάλ Αθηνών. Όλες οι δημοτικές αρχές στα προεκλογικά τους προγράμματα το αναφέρουν με «πομπώδη» λόγια, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει ανοίξει καμία συζήτηση για το θέμα αυτό. Μπορούμε να αναφέρουμε κάποιες προσπάθειες που έχουν γίνει για κάποιες εκδηλώσεις κυρίως ομάδων νέων παιδιών στο Αρχαίο θέατρο (στο Α και Β) αλλά όλα αυτά τελειώνουν εκεί.
Πράγματι μια σοβαρή δημόσια συζήτηση δεν ξεκίνησε επίσημα από καμία πλευρά. Είναι αλήθεια ότι σε τέτοιου επιπέδου εκδηλώσεις θα εμφανιστούν πολλοί «μνηστήρες» οι οποίοι θα ενδιαφερθούν για το «καπέλωμα» των εκδηλώσεων, ειδικά αν υπάρξει και η προοπτική χρηματοδοτήσεων από το κράτος. Στον σχεδιασμό όλων αυτών των εκδηλώσεων πρέπει να συμμετέχουν όλοι οι σχετικοί φορείς χωρίς κανέναν αποκλεισμό. Δεν είναι εύκολη υπόθεση να καταφέρεις να φέρεις σε συμφωνία και συνεργασία τόσους πολλούς και σημαντικούς φορείς. Ο ρόλος αυτός πρέπει να ανήκει πρωτεύοντος στη δημοτική αρχή η οποία πρέπει να έχει και την ευθύνη του όλου φεστιβάλ σε συνεργασία με την περιφέρεια Θεσσαλίας.
Κατά τη γνώμη μου πρέπει να γίνουν άμεσα οι εξής ενέργειες: 1)Πρέπει ο δήμος να πάρει την πρωτοβουλία να ανοίξει το θέμα για συζήτηση. Σίγουρα μιλάμε για ένα φεστιβάλ το οποίο θα ξεκινήσει μετά από κάποια χρόνια, αλλά πιστεύω ότι οι συζητήσεις έχουν ήδη αργήσει. Η συζήτηση πρέπει να είναι απαλλαγμένη από μικροπολιτικές και επικοινωνιακές σκοπιμότητες και πρέπει να ηγείται σε αυτή ο ίδιος ο δήμαρχος μαζί με κάποιον ή κάποιους συμπολίτες που έχουν μια γενική αναγνώριση και αποδοχή (έχω στο μυαλό μου τον προφίλ του αείμνηστου Γιώργου Βουλγαράκη που ηγήθηκε στην προσπάθεια για την υποψηφιότητα της πολιτιστικής πρωτεύουσας).
Ο δήμαρχος πρέπει να μιλήσει πρώτα με τον περιφερειάρχη ώστε μαζί να προχωρήσουν σε αυτή την προσπάθεια. 2)Πρέπει με προσοχή να κληθούν να συμμετέχουν στη συζήτηση όλοι οι σχετικοί φορείς της πόλης. Θέλει μεγάλη μελέτη για να αποφευχθούν παραλείψεις, διαμαρτυρίες και γκρίνιες. 3)Πρέπει να γίνει καθαρό προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση για οποιανδήποτε λόγο να γίνουν αυτές οι εκδηλώσεις με οποιαδήποτε μορφή χωρίς να ηγείται σε αυτές ο δήμος Λάρισας και η Περιφέρεια Θεσσαλίας. 4)Τα όποια πρώτα σχέδια και οι ιδέες πρέπει να δημοσιοποιηθούν και να γίνει μια γενική και ανοικτή διαβούλευση με φορείς και πολίτες.
Θα τολμήσω να παραθέσω κάποιες γενικές ιδέες για την μορφή των ίδιων των εκδηλώσεων. 1) Πρέπει ο στόχος που θα τεθεί να είναι «η θεσμοθέτηση ενός φεστιβάλ το οποίο θα προστεθεί στην πανελλήνια ατζέντα των μεγάλων φεστιβάλ». Για το λόγο αυτό πρέπει να επιλεγεί με προσοχή ο ακριβής χρόνος διεξαγωγής του φεστιβάλ, έτσι ώστε να μην συμπίπτει με τα μεγάλα αντίστοιχα φεστιβάλ. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να γίνεται πριν τα άλλα φεστιβάλ (Επιδαύρου, Αθηνών) αλλά και σε καιρό που να αποφεύγει το ζεστό καλοκαίρι της Λάρισας. Θα μπορούμε επομένως ο χρόνος να είναι τα τέλη Μάιου έως το τέλος του Ιουνίου. 2) Το Φεστιβάλ της Λάρισας πρέπει να καινοτομήσει και να έχει τη δική του ιδιαίτερη μορφή, οι εκδηλώσεις να έχουν κάτι που θα τις ξεχωρίζει από τα άλλα ελληνικά φεστιβάλ. 3) Με ένα τέτοιο Φεστιβάλ είναι ευκαιρία να αναδείξουμε την μακραίωνη (και άγνωστη) ιστορία της Λάρισας και της Θεσσαλίας. Το «Μουσείο Πόλης» και οι εφορίες Αρχαιοτήτων πρέπει να έχουν βασικό λόγο στην διαμόρφωση της ταυτότητας του Φεστιβάλ. 4)Πρέπει επίσης στο φεστιβάλ αυτό σημαντική θέση να κατέχει το σύγχρονο ελληνικό θέατρο και η θεατρική κουλτούρα της Λάρισας η οποία θα πρέπει να εκφραστεί από το Θεσσαλικό Θέατρο και τις άλλες θεατρικές σκηνές της Λάρισας. 5)Πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στις διάφορες απόπειρες που έγιναν όλα αυτά τα χρόνια για την δημιουργία φεστιβάλ αρχαίου δράματος Νέων, μαθητών και φοιτητών. Ο στόχος πρέπει να είναι η συμμετοχή των νέων να είναι μεγαλύτερη από αυτή των άλλων Φεστιβάλ της Ελλάδας.
Το επόμενο μεγάλο πλεονέκτημα της Λάρισας στο οποίο έχω αναφερθεί στα άρθρα μου πολλές φορές είναι η «παράδοση». Το διαχρονικό χαρακτηριστικό της Λάρισας είναι η πολυπολιτισμικότητα και η ανοιχτή κουλτούρα της πόλης. Στη Λάρισα διαμένουν διαχρονικά πάρα πολλοί πολίτες διαφορετικών πολιτιστικών προελεύσεων. Στη Λάρισα θα βρούμε πολλούς πολίτες με διαφορετική τοπική ελληνική προέλευση (ελληνικές «φυλές» όπως βλάχοι, σαρακατσιανέοι, καραγκούνηδες κλπ), έλληνες από όλη την Ελλάδα που διαμένουν στην πόλη μας, αλλά και σημαντικό αριθμός μεταναστών από πολλές χώρες του κόσμου. Όλα αυτά δεν είναι φαντασιώσεις αλλά διαπιστώνονται από τους οργανωμένους συλλόγους οι οποίοι δρουν ενεργά στη Λάρισα. Για παράδειγμα υπάρχουν σύλλογοι Βλάχων, ποντίων , Μικρασιατών, Καλαρρυιτινών, Σαμαριναίων κλπ. Υπάρχουν Σύλλογοι Ηπειρωτών, Πελοποννησίων, Κρητών, Κερκυραίων κλπ. Αλλά και σύλλογοι φίλων Ιταλίας, φίλων Γαλλίας κλπ. Όλοι αυτοί οι σύλλογοι διαφυλάττουν τις παραδόσεις της κάθε περιοχής μέσω των τοπικών χορών, της μουσικής, των τοπικών εθίμων, της τοπικής κουζίνας κλπ. Σχεδόν στο σύνολο τους όλοι οι σύλλογοι είναι ενεργοί και ζωντανοί και κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην πόλη. Δυστυχώς ο μοναδικός αυτός πλούτος μένει ανεκμετάλλευτος από την πόλη. Ποτέ οι επίσημοι φορείς δεν κατάλαβαν την αξία αυτού του θησαυρού που κρύβει στα σπλάχνα της η πόλη έτσι ώστε να το χρησιμοποιήσουν και να κερδίσουν την υπεραξία που θα μπορούσε να δώσει στη Λάρισα. Έχω γράψει και έχω πει και δημόσια πολλές φορές ότι στη Λάρισα θα έπρεπε να δημιουργηθεί μια «Ακαδημία Παράδοσης». Κάποιος θα πει ότι σε κάθε πόλη της Ελλάδας υπάρχουν τέτοιοι σύλλογοι. Ναι! Αλλά όχι σε αυτή την έκταση, την ποικιλομορφία και με αυτή την ζωντάνια που υπάρχουν στη Λάρισα
Επί δημαρχίας του αείμνηστου Λαμπρούλη την δεκαετία του ‘80 δημιουργήθηκε και λειτούργησε για δύο χρονιές το «Φεστιβάλ Βαλκανικών παραδοσιακών χορών». Δυστυχώς δεν βρήκα να υπάρχει πουθενά τίποτα καταγεγραμμένο για αυτό το φεστιβάλ, ποιος το σκέφτηκε, ποιος το οργάνωσε, ποιες ήταν οι εντυπώσεις και γιατί δεν συνεχίστηκε; Εγώ το θυμάμαι νεαρός τότε σαν απλός θεατής. Είναι αλήθεια ότι στη Λάρισα την τελευταία πενταετία γίνονται σοβαρές προσπάθειες για την δημιουργία τέτοιων φεστιβάλ από κάποιους συλλόγους. Έχω καταγράψει νομίζω τρείς διαφορετικές προσπάθειες. Ο δήμος και η περιφέρεια σίγουρα συνδράμουν και βοηθούν οικονομικά αυτές τις προσπάθειες. Αλλά φίλοι μου πιστέψτε με αν δεν ενωθούν όλες οι δυνάμεις της πόλης ώστε να δημιουργηθεί ένα μεγάλο φεστιβάλ, σωστά οργανωμένο (επιστημονικά και καλλιτεχνικά) και με κύριο στόχο να πραγματοποιείται κάθε χρόνο, οι προσπάθειες σας δεν πρόκειται να έχουν μέλλον, η εμπειρία μας το έχει δείξει αυτό πολλές φορές.
Ένα τέτοιο φεστιβάλ μπορεί να πάρει πολλές μορφές να στοχεύει στον παραδοσιακό χορό ή στη μουσική ή στη γαστρονομία και τα έθιμα. Μπορεί να είναι ένα «πολυφεστιβάλ παράδοσης» το οποίο να τα περιλαμβάνει όλα αυτά και να διαρκεί περισσότερες μέρες. Θα μπορούσε ακόμα κάθε χρόνο να έχει άλλη μορφή ή να πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια. Πολλές άλλες ιδέες υπάρχουν από πολλούς Λαρισαίου πιστέψτε με! Κάθε φεστιβάλ πρέπει να διοργανώνεται από τους ειδικούς, θα πρέπει όμως οι διάφοροι σύλλογοι να τα βρουν και να βάλουν στην άκρη τους καλλιτεχνικούς εγωισμούς. Όλα αυτά πρέπει να μπουν κάτω από την ομπρέλα του δήμου ή της περιφέρειας η οποίοι πρέπει να βρουν το κατάλληλο πρόσωπο που θα καταφέρει όλο αυτό τον συντονισμό!
Η Λάρισα έχει πολλές ακόμα δυνατότητες και αφορμές για την δημιουργία μόνιμων ετήσιων εκδηλώσεων οι οποίες θα είχαν την προοπτική να γίνουν θεσμοί. Αναφέρω τον Μ. Καραγάτση που έζησε και έγραψε για τη Λάρισα. Αναφέρω τους αδελφούς Τλούπα. Θεωρώ εξαιρετική την πρωτοβουλία της περιφέρειας Θεσσαλίας για τον διαγωνισμό φωτογραφίας ΤΛΟΥΠΑ. Ελπίζω η Περιφέρεια να θεμελιώσει καλά αυτή την εκδήλωση και να δημιουργήσει ένα σημαντικό θεσμό για την πόλη μας και τη Θεσσαλία.
Πρέπει όλοι μας να κατανοήσουμε βαθιά ότι για την δημιουργία ενός φεστιβάλ δεν αρκούν οι ιδέες των επικοινωνιολόγων, χρειάζεται ευρεία συμμετοχή των αρμοδίων και επίμονη συζήτηση και διαβούλευση με όλους τους φορείς, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας πλούτος ιδεών…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
