Tο 1957 το BBC…
έδειξε αγρότες στην Ελβετία…
που καλλιεργούν δέντρα τα οποία παράγουν απευθείας σπαγγέτι…
οι τηλεθεατές πίστεψαν…
αναζητώντας από το σταθμό…
πώς μπορούν να καλλιεργήσουν κι αυτοί…
μακαρονόδεντρα…
λίγα χρόνια πριν…
ο Όρσον Ουέλς παρουσίασε στο ραδιόφωνο…
επίθεση από εξωγήινους…
δημιουργώντας σκηνικό…
σαν έκτακτο δελτίο ειδήσεων…
χιλιάδες άνθρωποι πίστεψαν ότι οι εξωγήινοι είχαν προσγειωθεί…
η Πρωταπριλιά είναι παραδοσιακά…
η μέρα του αθώου ψέματος…
εκείνου που λέγεται να γελάσουμε…
να ξεγελάσουμε την πραγματικότητα…
να θυμηθούμε ότι το ψέμα…
όταν αποκαλύπτεται…
χάνει τη δύναμή του…
το πρόβλημα ξεκινά…
όταν το ψέμα παύει να είναι παιχνίδι…
και γίνεται μηχανισμός εξουσίας…
υπάρχει ένα σκίτσο του Αρκά…
από την εποχή που σχολίαζε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ…
μην κατανοώντας…
ότι αφήνει μία παρακαταθήκη από σάτιρα…
και για επόμενες…
πιο αγαπημένες του κυβερνήσεις…
ο Προφήτης…
απευθυνόμενος στον απελπισμένο λαό…
που ζητά τη βοήθειά του…
λέει…
«αν κάποιος πει μία φορά ψέματα είναι ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ…
αν πει δεύτερη φορά ψέματα είναι ΑΝΕΝΤΙΜΟΣ…
αν πει τρίτη φορά ψέματα είναι ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ…
αν πει τέταρτη φορά ψέματα…
ΚΑΛΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ»…
στην Ελλάδα του επιτελικού κράτους…
τα «ψέματα»…
δεν περιορίζονται σε αστεία πρώτης Απριλίου…
από την τραγωδία των Τεμπών…
την υπόθεση των υποκλοπών…
μέχρι τη νέα δικογραφία…
για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ…
διαμορφώνεται ένα μοτίβο…
όχι απλώς λάθη…
αλλά συστηματική προσπάθεια ελέγχου της αλήθειας…
όχι απλώς ευθύνες…
αλλά μια επιμονή για την αποφυγή τους…
στην υπόθεση των υποκλοπών…
αυτή για την οποία ο πρωθυπουργός και πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ…
δεν γνώριζε, δεν ήξερε…
η δημοκρατία βρέθηκε υπό παρακολούθηση…
δημοσιογράφοι, πολιτικοί αντίπαλοι…
ακόμη και πρόσωπα του ίδιου του συστήματος εξουσίας…
βρέθηκαν στο στόχαστρο ενός παρακρατικού μηχανισμού…
που λειτούργησε στο σκοτάδι…
όταν αποκαλύφθηκε…
η απάντηση δεν ήταν διαφάνεια…
αλλά σιωπή, υπεκφυγές, υποβιβασμός της υπόθεσης…
με την ελπίδα να ξεχαστεί…
στην τραγωδία των Τεμπών…
η αλήθεια μοιάζει να περνά μέσα από φίλτρα, καθυστερήσεις…
και μια αίσθηση ότι η πλήρης εικόνα…
δεν πρέπει να φτάσει ποτέ ολόκληρη στην κοινωνία…
στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ…
η διαχείριση δημόσιου χρήματος παραμένει πεδίο αδιαφάνειας…
με ευθύνες που χάθηκαν μέσα από εξεταστικές παρωδία…
για να μην φτάσουν στην κορυφή…
ο πρωθυπουργός…
είχε υποσχεθεί κυβέρνηση «αριστείας» και «διαφάνειας»…
η δημόσια εικόνα μοιάζε με καλοστημένη επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων…
η ευθύνη αραιώνει όσο ανεβαίνει προς τα πάνω…
η αλήθεια γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης…
η ειρωνεία της πρωταπριλιάς είναι προφανής…
μια μέρα αφιερωμένη στο ψέμα…
φαντάζει πιο αληθινή από την πραγματικότητα…
το ψέμα επικρατεί…
χωρίς το αποκαλυπτικό γέλιο στο τέλος…
όταν η εμπιστοσύνη διαβρώνεται βίαια και σε βάθος…
η λογική λέει…
ότι δεν αποκαθίσταται με μια φράση «πρωταπριλιάτικο ήταν»…
εδώ επιστρέφει ο «προφήτης» του Αρκά…
το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος λέει τα ψέματα…
είναι ποιος συνεχίζει να τα πιστεύει…
ποιος τα ανέχεται…
ποιος τα συνηθίζει…
μια κυβέρνηση μπορεί να πει ψέματα μία φορά και να κριθεί…
μπορεί να πει δεύτερη και να αμφισβητηθεί…
όταν όμως τα ψέματα γίνονται η μοναδική «αλήθεια»…
το γέλιο κόβεται απότομα…
το πιο επικίνδυνο δεν είναι ότι κάποιοι λένε ψέματα…
είναι ότι έχουν μάθει…
πως μπορούν…
ΧΩΡΙΣ κόστος…
και αυτό…
όσο κυνικό κι αν ακούγεται…
δεν είναι δική τους επιτυχία…
είναι δική μας αποτυχία…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
