Ο Abdulaziz Aldarwish αποφάσισε να πάρει δραστικά μέτρα αφού τα νεφρά του μικρού γιου του, Yahia, κατέρρευσαν. Ο Σύρος οικοδόμος δεν μπορούσε να αντέξει το κόστος των 1.200 ευρώ τον μήνα που απαιτούνταν για αιμοκάθαρση, ενώ το δημόσιο σύστημα υγείας στον Λίβανο, όπου εργαζόταν, βρίσκεται σχεδόν σε κατάρρευση ύστερα από χρόνια συγκρούσεων και εγκατάλειψης.
Έτσι, ο Aldarwish κατάφερε να συγκεντρώσει 5.000 ευρώ από αποταμιεύσεις και δάνεια από συγγενείς, για να επιβιβαστούν σε ένα σκάφος που μετέφερε μετανάστες σε απόσταση 200 χιλιομέτρων προς την Κύπρο, ελπίζοντας να βρουν γιατρούς που θα μπορούσαν να χαρίσουν στον γιο του ένα νέο νεφρό και μια νέα ζωή.
Η σύζυγός του και τα άλλα οκτώ παιδιά τους έμειναν πίσω, σε ένα μικρό συριακό χωριό κοντά στα σύνορα με τον Λίβανο.
Τον Ιανουάριο, δύο χρόνια μετά την αναχώρησή τους από τον Λίβανο, ο Yahia έγινε ένα από τα πρώτα μικρά παιδιά που έλαβαν μεταμόσχευση στο νεοσύστατο Ωνάσειο Εθνικό Κέντρο Μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα — ένα σύμβολο, όπως λένε οι γιατροί, του τι μπορεί να επιτευχθεί μέσω διεθνούς ιατρικής συνεργασίας. Δότης ήταν ο πατέρας του.
Ο Σύρος πρόσφυγας Yahia Aldarwish, 10 ετών, κάθεται μαζί με τον πατέρα του Abdulaziz Aldarwish, 32 ετών, σε κατάλυμα που παρέχεται από το νοσοκομείο, ενόψει μεταμόσχευσης νεφρού με δότη τον πατέρα του / Reuters, Stelios Misinas
Στο νοσοκομείο μετά την επέμβαση, ο 32χρονος Aldarwish χαμογελούσε με ανακούφιση: «Έπρεπε να ρισκάρω: είτε θα πετύχαινε, θα τον θεράπευα… είτε θα τελείωναν όλα, θα πεθαίναμε και οι δύο».
Ο Yahia, πλέον 10 ετών, είναι αισιόδοξος. Λέει πως θέλει να επιστρέψει στους συμμαθητές του στην Κύπρο και ονειρεύεται κάποτε να ανοίξει ένα σούπερ μάρκετ.
Ο Σύρος πρόσφυγας Yahia Aldarwish, 10 ετών, υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση, ενώ ο πατέρας του Abdulaziz Aldarwish, 32 ετών, κρατά το πόδι του, ενόψει μεταμόσχευσης νεφρού με δότη τον ίδιο, στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών «Αγία Σοφία». REUTERS/Stelios Misinas
«Ήταν ένα θαύμα»
Σε μια πρόσφατη μέρα στην Αθήνα, ο Aldarwish θυμήθηκε τις πιο δύσκολες στιγμές τους, καθώς έσπρωχνε τον Yahia στην κούνια μιας τοπικής παιδικής χαράς.
Όταν επιβιβάστηκαν στο σκάφος στον Λίβανο το 2024, είχαν μαζί τους νερό και λίγους χουρμάδες — αρκετά μόνο για ένα ταξίδι που αναμενόταν να διαρκέσει λίγες ώρες. Πριν επιβιβαστεί, ο Yahia είχε υποβληθεί σε περιτοναϊκή κάθαρση για να αντέξει το ταξίδι.
Ωστόσο, κατέληξαν να παρασύρονται σε φουρτουνιασμένες θάλασσες για μία εβδομάδα, επιβιώνοντας με νερό της βροχής, μέχρι που εντοπίστηκαν από ένα εμπορικό πλοίο.
«Δεν περίμενα ο γιος μου να αντέξει κάτι τέτοιο», είπε ο Aldarwish στο Reuters. «Ήταν ένα θαύμα».
«Τελικά, ο θάνατος δεν ήταν η μοίρα μας».
Ο Σύρος πρόσφυγας Abdulaziz Aldarwish, 32 ετών, είναι ξαπλωμένος σε φορείο, ενώ το ιατρικό προσωπικό τον εμψυχώνει πριν δωρίσει νεφρό στον γιο του, στο Ωνάσειο Εθνικό Κέντρο Μεταμοσχεύσεων. REUTERS/Stelios Misinas
Όταν έφτασαν στην Κύπρο, οι γιατροί τους ενημέρωσαν ότι η Ελλάδα — λίγες εκατοντάδες μίλια μακριά, πέρα από τη Μεσόγειο — επρόκειτο να επαναλάβει τις μεταμοσχεύσεις νεφρού σε παιδιά χαμηλού βάρους τον Μάιο του 2025, ύστερα από χρόνια αναστολής.
Οι ελληνικές και κυπριακές αρχές συνεργάστηκαν ώστε πατέρας και γιος να μεταφερθούν αεροπορικώς στην Αθήνα, όπου παρακολουθούνταν από γιατρούς τριών νοσοκομείων και υποστηρίζονταν από διερμηνείς.
Στις 22 Ιανουαρίου, ημέρα της επέμβασης, ο Aldarwish και ο Yahia αγκαλιάστηκαν πριν μεταφερθούν σε ξεχωριστές αίθουσες για παράλληλες χειρουργικές επεμβάσεις που διήρκεσαν ώρες.
«Ολόκληρη αυτή η γέφυρα ζωής χτίστηκε για αυτό το παιδί», δήλωσε η Σμαράγδη Μαρινάκη, επικεφαλής του νεφρολογικού τμήματος του Λαϊκού Νοσοκομείου που συμμετείχε στη διαδικασία.
«Η μεταμόσχευση ξεπερνά κάθε εμπόδιο: σύνορα και χώρες, φυλές και θρησκείες».
Η Σμαράγδη, που αποκαλεί τον Yahia «γλυκατζή» λόγω της μακροχρόνιας επιθυμίας του για σοκολάτα, λέει ότι αναρρώνει καλά.
Πηγή: in.gr
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
