Συνέντευξη στον Θωμά Αστερίου
«Εξέλιξη στο ελληνικό τραγούδι πιστεύω πως υπάρχει. Όμως δυστυχώς μπορεί να στεναχωρήσω αρκετούς διότι σε κάποια είδη του ελληνικού τραγουδιού και της ελληνικής μουσικής έχει επέλθει ίσως το οριστικό τέλος» δηλώνει ο μουσικός Θανάσης Μυλωνέρος και εξιστορεί τη διαδρομή του στην εφημερίδα μας.
Αναλυτικά η συνέντευξη έχει ως εξής:
Θανάση που γεννήθηκες και μεγάλωσες;
Γεννήθηκα το 1973 στο Δυτικό Βερολίνο έζησα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου εκεί μέχρι τα 5 και μετά άρχισα να ανεβοκατεβαίνω στην Ελλάδα μεγάλωσα στη Λεπτοκαρυά Πιερίας.
Σε τι ηλικία ξεκίνησες να μαθαίνεις Μουσική και να παίζεις Μπουζούκι;
Περίπου στην ηλικία των 10 ετών ξεκίνησα να μαθαίνω μουσική παίζοντας κιθάρα λίγο αργότερα στην 6η δημοτικού ξεκίνησα να παίζω μπουζούκι με δάσκαλο τον Νίκο Μαύρο αν και είχα ξεκινήσει μόνος μου λίγο πιο νωρίς να ψευτοπαίζω και να να βγάζω τραγουδάκια.
Ποιος είναι ο πρώτος σου Δάσκαλος στην Μουσική και ειδικότερα στο μπουζούκι και ποιοι οι μετέπειτα Δάσκαλοί σου;
Ο πρώτος μουσικός δάσκαλος ήταν ο Θανάσης Σάλτας από το Λιτόχωρο Ολύμπου. Αργότερα ξεκίνησα το μπουζούκι με τον Νίκο Μαύρο, έμεινα για 5 χρόνια μαζί του. Δάσκαλοί μου υπήρξαν αργότερα αρκετοί από την ηλικία των 19 ετών και μετά.
Στην αρμονία ο Στέλιος Λυτροσυγκούνης, στο πιάνο η κυρία Πιπίτσα Μπαλάφα, στην αντίστοιξη ο Μανώλης Καμπούρης, στη βυζαντινή μουσική ο Θανάσης Παναγούλης, στην κλασσική κιθάρα ο Λιάκος Παναγιώτης, στην φυγή ο Ευθύμης Μαυρίδης και στη σύνθεση ο Μπάμπης Ναβροζίδης.
Ποιές είναι οι μουσικές σου σπουδές;
Οι μουσικές μου σπουδές μετά την σημαντική πενταετία στο μπουζούκι με τον Νίκο Μαύρο ήταν οι εξής: Στα 19 μου εγγράφηκα στην αρμονία όπου τελείωσα με πτυχίο αρμονίας συνέχισα με το πτυχίο αντίστοιξης αμέσως μετά στη βυζαντινή μουσική στη τάξη του Θανάση Παναγούλη έλαβα πτυχίο και δίπλωμα. Παράλληλα και ταυτόχρονα συνέχισα στην κλασική κιθάρα όπου έφτασα στα πρόθυρα της ανωτέρας. Διέκοψα όμως για να συνεχίσω σπουδές στη φούγκα. Λαμβάνοντας το πτυχίο της φούγκας συνέχισα στη σύνθεση, την οποία εγκατέλειψα πολύ νωρίς γιατί οι προσδοκίες μου και τα ενδιαφέροντα μου ήτανε σε κλασικές μουσικές φόρμες και ειδικά ήθελα να γίνω μουσικοσυνθέτης στη λαϊκή μουσική και όχι στη μεταμοντέρνα μουσική όπου οι τεχνοτροπίες και οι σύγχρονες απόψεις δεν με ικανοποιούσανε ως μουσικό.
Ποιοι σε βοηθήσανε περισσότερο στην καλλιτεχνική σου καριέρα;
Στην καλλιτεχνική μου πορεία με βοήθησε πρώτα ο θεός αμέσως μετά ο πατέρας μου, ο Νίκος Μαύρος με την διδασκαλία του, τις γνώσεις του και την τεράστια του εμπειρία, ο Μπάμπης Φωτιάδης, ο σολίστας που με δέχτηκε στο σχήμα του και με φιλοξένησε για πάνω από 1,5 χρόνο, ο φίλος μου ο Θωμάς Αστερίου ο οποίος έχουμε υιοθετήσει ο ένας τον άλλον εδώ και πολλά χρόνια και έχουμε μια μακρόχρονη συνεργασία.
Ποιοι σολίστες του μπουζουκιού αποτελούν πρότυπά σου;
Οι σολίστες του μπουζουκιού που αποτελούν πρότυπα μου από την παλιά σχολή είναι ο Μπέμπης Δ. Στεργίου, ο Χιώτης, ο Λεμονόπουλος, ο Τσιμπίδης, ο Ζαμπέτας και πάνω από όλα ο δάσκαλος μου ο Νίκος Μαύρος ο οποίος για πολλά χρόνια μου μάθαινε τα μυστικά της δεξιοτεχνίας στο μπουζούκι. Είναι όμως τόσοι πολλοί που αν αρχίσω και αναφέρω θα αδικήσω κάποιους άλλους.
Ποια ξένα μουσικά ακούσματα θεωρείς ιδανικά να προσεγγίσει κάποιος για να μελετήσει με το μπουζούκι του;
Τα είδη της ξένης διεθνούς μουσικής που θα βοηθούσαν πολύ το μπουζούκι πέρα από την κλασική μουσική ως κορωνίδα είναι οι παραδοσιακές μουσικές των σλαβικών χωρών Ρωσική, Ρουμάνικη, Ουγγαρέζικη καθώς και οι gypsy jazz της κεντρικής Ευρώπης, το ρεπερτόριο του γαλλικού ακορντεόν, η ανδαλουσιάνικη φλαμένκο αλλά και άλλα είδη. Αποφεύγω την ανατολική μουσική η οποία δεν περιέχει δύσκολες τεχνικές και ανώτερη δεξιοτεχνία όμως δεν αποκλείω ακούσματα και από αυτή την πλευρά του κόσμου καθώς έχει και αυτό το είδος να δώσει πολλά.
Τι είναι αυτό που τραβάει το ενδιαφέρον και την προσοχή σου σε έναν παίχτη μπουζουξή;
Αυτό που τραβάει την προσοχή μου στο παίξιμο ενός καταξιωμένου σολίστ είναι το είδος της τεχνοτροπίας το οποίο ακολουθεί το στυλ κατά πόσο όταν είναι κάτι γρήγορο είναι καθαρό, παρατηρώ και τους χειρισμούς στην πένα καθώς δίνω μεγάλη σημασία και στην δαχτυλοθεσία η οποία προδίδει τη σχολή από την οποία προέρχεται ο δεξιοτέχνης καθώς και την αυτοσχεδιαστική του ικανότητα.
Ποιους ξεχωρίζεις από την νέα γενιά μπουζουξήδων;
Από τη νέα γενιά μπουζουξήδων ξεχωρίζω τον Μιχάλη Παούρη, ως πρώτο μεταξύ πρώτων. Ξέρω ότι ίσως με την απάντησή μου μπορεί να δυσαρεστήσω αρκετούς νέους σολίστες οι οποίοι μπορεί να έχουν διαφορετική άποψη. Στην αμέσως παλαιότερη γενιά μπουζουξήδων, τη γενιά του Μανώλη Καραντίνη και του Νίκου Τατασόπουλου υπάρχουν πολλοί καλοί και αξιόλογοι παίχτες που δεν τους αναφέρω γιατί δεν θέλω να ξεχάσω κάποιον.
Ποιο είναι το επίπεδο των Ελλήνων μουσικών;
Το επίπεδο των Ελλήνων μουσικών είναι αρκετά υψηλό όπως και των μουσικών σε όλες τις υπόλοιπες χώρες θα έλεγα όμως πώς έχουμε ακόμα μπροστά μας αρκετό δρόμο για να φτάσουμε το επίπεδο μουσικών σε χώρες όπως είναι οι Ανατολικές, οι Ευρωπαϊκές, η Αμερική και χώρες όπως είναι η Κορέα και Ιαπωνία χώρες όπου η πολύ συστηματική σκληρή και εμπεριστατωμένη μελέτη από πολύ μικρή ηλικία δημιουργεί γενιές τεραστίων μουσικών. Στόχος είναι να μπορέσουμε να τους φτάσουμε, να τους ανταγωνιστούμε και γιατί όχι να τους ξεπεράσουμε. Οι Έλληνες μουσικοί είναι σπουδαίοι αλλά και αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας μας είναι φυσικό να είναι πολύ λιγότεροι σε σχέση με το παγκόσμιο γίγνεσθαι.
Σου αρέσει ο ρόλος του Δασκάλου μπουζουκιού; Γνωρίζω ότι διδάσκεις χρόνια τώρα μπουζούκι, έχεις μαθητές σου που γίνανε επαγγελματίες μπουζουξήδες;
Μου αρέσει ο ρόλος του δασκάλου στο μπουζούκι όχι όμως περισσότερο από το ρόλο του σολίστ. Διδάσκω εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε ωδεία, σε σχολές μουσικής καθώς και σε μουσικά σχολεία κάποια χρόνια και έχω και μαθητές που γίνανε επαγγελματίες οι οποίοι είναι όμως μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Σύμφωνα και με το θεώρημα του μεγάλου δασκάλου του μπουζουκιού του Θέμη Παπαβασιλείου ισχύει αυτό ακριβώς, ότι ένας στους 50 γίνεται επαγγελματίας, συμφωνώ μαζί του και επαυξάνω.
Τι συμβουλεύεις τους νέους που ξεκινάνε τώρα να μαθαίνουν μπουζούκι; Σε έναν νέο που ξεκινάει το μπουζούκι συμβουλεύω και είναι και από τα πρώτα πράγματα που προσέχω να έχει ακούσματα είναι ένα από τα τεστ που κάνω στους νεαρούς μαθητές αν έχουν ακούσματα. Αυτοί που δεν έχουν ακούσματα θα δυσκολευθούν πάρα πολύ στην πορεία του μπουζουκιού χωρίς να είναι απόλυτο αυτό. Συμβουλεύω πρώτα από όλα να αγαπάει τη μουσική και να ακούει τη μουσική και δη την Ελληνική μουσική και το λαϊκό τραγούδι το οποίο συσχετίζεται με το μπουζούκι. Επίσης συμβουλεύω σε έναν νέο μπουζουξή να έχει την υπομονή το κουράγιο και την αγάπη να ασχοληθεί και με τις γενικότερες μουσικές σπουδές οι οποίες θα βοηθήσουνε και την μάθησή του στο μπουζούκι.
Με ποια κριτήρια επιλέγεις ένα νέο σου μπουζούκι;
Επιλέγω ένα νέο μπουζούκι με βάση την εμπιστοσύνη που έχω στον κατασκευαστή που έχω επιλέξει. Προσωπικά όλα μου τα όργανα τα έφτιαξα σε έναν και μοναδικό κατασκευαστή στον λεγόμενο Αντώνη τον Λαρισαίο έναν εκ των κορυφαίων κατασκευαστών, του οποίου ο συνεχιστής αυτή τη στιγμή είναι ο περίφημος Λευτέρης ο οποίος είναι και φίλος μου, οπότε με την μεγάλη εμπιστοσύνη που του έχω κατασκευάζω το όργανο της αρεσκείας μου. Επίσης κάποιο άλλο στοιχείο στην επιλογή μου είναι η εξωτερική του εμφάνιση ένα κακό όργανο δεν έχει ποτέ ακριβά υλικά λούσα φιγούρες και λοιπά πάνω του. Εδώ ισχύει το ρητό από τα μάτια πιάνεται στα χείλη κατεβαίνει, είναι ένας έρωτας με την πρώτη ματιά. Πρώτα βλέπεις το όργανο αν σου αρέσει και αμέσως μετά το παίρνεις το αγκαλιάζεις, το παίζεις για να δεις τον ήχο του για να δεις την ψυχή του.
Με τι πένα παίζεις μπουζούκι, μέτρια ή σκληρή, μικρή ή μεγάλη πένα;
Μετά από πάρα πολλά χρόνια ψαξίματος πάνω στις πένες έχω κατασταλάξει στην medium πένα δηλαδή στη μέτρια αυτή η οποία είναι περίπου στα 60 έως 65 ή έως και 70mm. Πρέπει απαραίτητα για μένα να είναι τριγωνική θέλω να είναι το υλικό ματ (κεραμική) και όχι γυαλιστερή γιατί η γυαλιστερή μπορεί να παράγει εύκολα τα ανεπιθύμητα γρέζια. Αντιθέτως η ματ πένα λειτουργεί σαν σιγαστήρας και απορροφητής των κακών συχνοτήτων (γρέζια). Παίζω με τριγωνική και μικρή όχι μεγάλη πένα.
Τι χορδές χρησιμοποιείς;
Έχω κατασταλάξει στις χορδές Prodigy οι οποίες έχουν μία πολύ καλή επινικέλωση, η περιέλιξη τους είναι πολύ καλή, έχουν μεγάλη αντοχή είναι πιο ακριβές από τις άλλες αλλά αντέχουνε και τρεις φορές περισσότερο. Προτιμώ συγκεκριμένη συσκευασία αεροστεγή όπου οι χορδές δεν υπάρχει περίπτωση να πάρουν υγρασία.
Εκτός από το μπουζούκι ποια άλλα μουσικά όργανα παίζεις;
Εκτός από το μπουζούκι παίζω τα παρεμφερή λαϊκά ελληνικά μουσικά όργανα όπως είναι ο τζουράς και ο μπαγλαμάς αλλά και τα πιο παραδοσικά όργανα όπως είναι το λαούτο, το ούτι, ως και το ανατολίτικο σάζι, το τσουμπούς, αλλά έχω διδαχτεί και παίξει αρκετά χρόνια πιάνο το οποίο ήταν το απαραίτητο όργανο για τις θεωρητικές μου σπουδές και αρκετά χρόνια κλασική κιθάρα.
Σε πόσα τραγούδια έχεις παίξει μπουζούκι δισκογραφικά και με ποιους καλλιτέχνες;
Δεν έχω μεγάλο ρεπερτόριο δισκογραφικών τραγουδιών στα οποία έχω παίξει επίσημα μπουζούκι, πρέπει να είναι γύρω στα 7-8 τραγούδια με διάφορους καταξιωμένους ερμηνευτές της λαϊκής μουσικής και κάποιοι από αυτούς είναι και γνωστοί όπως ο Κώστας Σμοκοβίτης ο Αγάθωνας Ιακωβίδης και άλλοι.
Ποιες από τις συνεργασίες σου θεωρείς ορόσημο στην καλλιτεχνική σου διαδρομή;
Συνεργασία ορόσημο είναι η συνεργασία μου με τον Μπάμπη Φωτιάδη (μαθητή του μυθικού μπουζουξή Χάρη Λεμονόπουλου), όπου ως μαθητευόμενος πήρα το βάπτισμα του πυρός στο επαγγελματικό πατάρι και στο λαϊκό πάλκο. Αμέσως μετά είναι η γνωριμία μου με τον Θωμά Αστερίου που όπως προανέφερα είμαστε πλέον κάτι παραπάνω από αδέρφια, έχουμε υιοθετήσει ο ένας τον άλλον, είμαστε πολύ καλοί συνεργάτες και έχουμε γράψει και πολλά τραγούδια μαζί. Επίσης θεωρώ συνεργασία ορόσημο την συνεργασία μου με τον ερμηνευτή Κώστα Σμοκοβίτη. Έχω συνεργαστεί φυσικά με πάρα πολλούς καλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες, μουσικούς και ερμηνευτές σε όλη αυτή την μεγάλη περίοδο της επαγγελματικής μου ενασχόλησής ανά την Ελλάδα οι οποίοι δεν είχαν να ζηλέψουν ποτέ και σε τίποτα από τις ικανότητες γνωστών και διάσημων.
Προέκυψε να συνεργαστώ και με γνωστούς καλλιτέχνες είτε συστηματικά είτε σε μεμονωμένες έκτακτες εμφανίσεις, όπως το ξεκίνημά μου στο στρατό όπου έτυχε να συνεργαστώ με την Άντζελα Δημητρίου σε βραδιές οπλίτη, τον Γεράσιμο Κουλουριώτη στην Ορεστιάδα. Έχω συνοδέψει με το μπουζούκι μου την σπουδαία Καίτη Γκρέι, τον Μπάμπη Φωτιάδη, τον Γιώργο Ζωγράφο τον εξαιρετικό κύριο του ελληνικού τραγουδιού, τον Παντελή Τιτάκη, τον Κώστα Σμοκοβίτη, τον Μπάμπη Γκολέ, τη Χαρούλα Λαμπράκη, τον Δημήτρη Κοντολάζο, τον Παναγιώτη Ψωμιάδη, τον μεγάλο Χριστόφορο Ζησούλη, τον θρυλικό Πέτρο Καλέση και τον αδερφό του Στέλιου Καζαντζίδη τον Στάθη Καζαντζίδη. Συνεργάστηκα με τον Αγάθωνα Ιακωβίδη ο οποίος τραγούδησε δισκογραφικά σε μουσική δικιά μου ένα τραγούδι για τον Μάρκο Βαμβακάρη.
Συνεργάστηκα με τους σολίστες του μπουζουκιού τον Γιάννη Καραμπεσίνη, τον Μανώλη Καραντίνη, τον Γιάννη Σταματίου (Σπόρος), τον Μανώλη Πάππο και τον Δημήτρη Χιονά αλλά και με πολλούς άλλους άξιους τοπικούς μουσικούς σε επαρχιακό επίπεδο. Επίσης έχω συνεργαστεί και με τραγουδιστές της παράδοσης όπως τον Νίκο Αβαγιανό, τον Μιχάλη Καλιοντζίδη, τον Στάθη Νικολαΐδη, τον Χρύσανθο και τον Αλέκο Κιτσάκη. Ελπίζω να μην ξέχασα κάποια άλλη σημαντική συνεργασία μου.
Έχεις συμπράξει με ξένους Μουσικούς στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό;
Δεν έχω παίξει στο εξωτερικό, ούτε έχω συμπράξει με ξένους καλλιτέχνες με εξαίρεση μία μουσική βραδιά στην οποία συμμετείχα παίζοντας με το μπουζούκι μου ανάμεσα σε τσιγγάνους βιρτουόζους μουσικούς τους οποίους δεν γνώριζα αλλά αργότερα ψάχνοντας στο YouTube κατάλαβα ότι ήτανε μέλη της μεγάλης γνωστής οικογένειας των Ούγγρων τσιγγάνων βιρτουόζων Λάκατος.
Ποιοι είναι οι Δημιουργοί και ποιοι οι Ερμηνευτές που ακούς και εκτιμάς περισσότερο από το διεθνές ρεπερτόριο;
Είμαι λιγάκι παλιομοδίτης σε ότι αφορά τους δημιουργούς και τους ερμηνευτές στο ξένο μουσικό ρεπερτόριο και αυτούς που έχω κορυφαίους στην προτίμησή μου. Πέρα από όλους τους μεγάλους μουσικούς της κλασικής μουσικής στην ελαφρά μουσική έχω πρότυπα όπως τον Ντέμη Ρούσσου, την Νανά Μούσχουρη, τη Βίκυ Λέανδρος καθώς και τον πατέρα της, τον περίφημο Λέανδρο, που τον θεωρώ έναν από τους κορυφαίους συνθέτες και δημιουργούς (Apres Toi) αλλά και άλλους πάρα πολλούς στις παραδοσιακές μουσικές πολλών χωρών, καθώς και στην Αμερικανική τζάζ μουσική όπως και στην λατινική της κεντρικής Αμερικής χωρίς να αποκλείω ερμηνευτές και δημιουργούς της ανατολικής, αραβικής ή ινδικής μουσικής.
Ποια είναι η σχέση σου με το Ρεμπέτικο τραγούδι και το Δημοτικό τραγούδι και την παράδοση;
Ξεκίνησα να τραγουδώ δημοτικά τραγούδια τα οποία μου τα είχαν διδάξει οι παππούδες μου και οι συγγενείς μου. Αργότερα με την τηλεοπτική σειρά του Φώτη Μεσθεναίου «το Μινόρε της Αυγής» αρχές της δεκαετίας του 80, ερωτεύτηκα τα ρεμπέτικα τραγούδια και τα τραγουδούσα πριν καν ξεκινήσω να μαθαίνω να παίζω μπουζούκι. Δεν ξεχώρισα όμως το ρεμπέτικο τραγούδι από το λαϊκό τραγούδι διότι θεωρώ το ρεπέτικο ίσως το πιο γνήσιο είδος του λαϊκού μας τραγουδιού. Η σχέση μου με την παράδοση δεν είναι μόνο σε μουσικό επίπεδο αλλά λειτουργώ ως πολύ παραδοσιακός σε πολλά πράγματα που έχουν σχέση με τον πολιτισμό μας και την αισθητική μας κουλτούρα και άποψη ως Έλληνες και ως πολίτες αυτού του κόσμου.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χορός;
Δεν νομίζω ότι είμαι καλός χορευτής και κατά συνέπεια δεν έχω προτιμήσεις στους χορούς. Αν θα έπρεπε όμως να διαλέξω θα διάλεγα το ζεϊμπέκικο, τα 9/8. Λιγοστές φορές που έχω χορέψει από την παιδική ηλικία ήτανε τα ζεϊμπέκικα.
Ποια βλέπεις να είναι η εξέλιξη του ελληνικού τραγουδιού;
Εξέλιξη στο ελληνικό τραγούδι πιστεύω πως υπάρχει. Όμως δυστυχώς μπορεί να στεναχωρήσω αρκετούς διότι σε κάποια είδη του ελληνικού τραγουδιού και της ελληνικής μουσικής έχει επέλθει ίσως το οριστικό τέλος, όπως είναι το δημοτικό τραγούδι το οποίο δεν μπορεί να εξελιχθεί παρά μονάχα το φαινόμενο που βλέπουμε στις μέρες μας να εκφυλιστεί αυτό και μόνο. Κάτι παρόμοιο μπορεί να συμβεί με το λαϊκό τραγούδι το οποίο η ορθόδοξη του και η καθαρόαιμη του φόρμα έχει δώσει τη θέση της σε ακούσματα τα οποία μας παραπέμπουν σε ποπ ακούσματα της διεθνής μουσικής και έτσι η εξέλιξη της ελληνικής μουσικής μπορεί να έχει μέσα της το στοιχείο του θανάτου κάποιων παραδοσιακών μουσικών ειδών του τόπου μας. Ωστόσο η εξέλιξη ποτέ δεν είναι κακή σε ό,τι φορά γενικότερα τη μουσική και θα δούμε στις επόμενες δεκαετίες που μπορεί να οδηγήσει. Εκφράζω την ανησυχία μου για τη λαϊκή μουσική και για το δημοτικό τραγούδι που το θεωρώ πλέον ότι ως νεοέλληνες το βάλαμε στην άκρη ως μουσειακό είδος και λυπάμαι πολύ για αυτό.
Τι προσφέρει η συμμετοχή ενός νέου Καλλιτέχνη σε τηλεοπτικό διαγωνισμό τραγουδιού;
Η συμμετοχή ενός νέου καλλιτέχνη σε ένα τηλεοπτικό διαγωνισμό τραγουδιού εμπλουτίζει τον αριθμό των νεότερων καλλιτεχνών έχουμε εμπλουτισμό ανθρώπων νέων στο ελληνικό τραγούδι και αυτό σίγουρα είναι ένα πολύ καλό στοιχείο για το μέλλον της ελληνικής μουσικής. Σήμερα οι καλλιτέχνες αυτού του είδους ακόμα και αν είναι πολύ καλοί δεν απορροφούνται εύκολα λόγω των δύσκολων καταστάσεων που υπάρχουν στο τραγούδι και των οικονομικών αλλά και της εμπορευματοποίησης. Ένας καλλιτέχνης για να διατηρηθεί σήμερα δεν φτάνει η προβολή του, πρέπει να έχει και μία πραγματική ποιότητα καθώς και να συνοδεύεται η δουλειά του από μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς οι οποίοι θα γράψουνε διαχρονικές μουσικές και στίχους έτσι ώστε ο καλλιτέχνης να καθιερωθεί και να μείνει στη μνήμη του κόσμου ως σημαντικός. Έχουμε πολλούς καλούς νέους ερμηνευτές αλλά δυστυχώς δεν έχουμε μεγάλους δημιουργούς.
Ποια είναι τα επόμενα σου καλλιτεχνικά σχέδια;
Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι πρωτίστως να έχω τον απαραίτητο χρόνο να μπορώ να μελετώ Μουσική της αρεσκείας μου σε ότι αφορά σε τεχνικό επίπεδο, αλλά και σε ρεπερτόριο. Πλέον είμαι επιλεκτικός με τις εμφανίσεις μου, προτιμώντας τις συναυλίες και ίσως κάποιες χοροεσπερίδες. Ένα από τα πολύ σημαντικά μου μελλοντικά σχέδια είναι η συνέχιση της δημιουργίας λαϊκών τραγουδιών, η ηχογράφηση τους και η σύμπραξη με καταξιωμένους αγνώστους άλλα και γνωστούς καλλιτέχνες ανά την Ελλάδα. Απώτερος στόχος είναι να αφιερωθώ στην μελέτη του μπουζουκιού να αφοσιωθώ και να εξελιχθώ ως μουσικός.
Τι σε έχει πικράνει περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια στην καλλιτεχνική σου πορεία; Ένα από τα στοιχεία που με έχει πικράνει είναι ότι δυστυχώς οι μουσικοί και ειδικά αυτοί που έχουν ασχοληθεί με την λαϊκή μουσική ή και τη δημοτική παραδοσιακή μουσική έχουν ως κίνητρο πρώτα το χρήμα κι όχι την διάδοση του μουσικού είδους στην καλλιέργεια και την ενασχόληση με αυτό. Ένα άλλο στοιχείο που με έχει πικράνει είναι η αλλοίωση πλέον της αισθητικής των νεοελλήνων και η απώλεια μιας πολιτιστικής κουλτούρας που υπήρχε κάποτε με κύριο συστατικό στοιχείο την ποιότητα τόσο στην έντεχνη μουσική όσο και στην λαϊκή μουσική. Η συνεχής ολίσθηση η οποία βλέπω και παρατηρώ πλέον στους σύγχρονους νεοέλληνες κατά την οποία τα ξένα ακούσματα έχουν καταφέρει να διαβρώσουν τελείως την μουσική μας εθνική ταυτότητα και δεν μπορώ να γνωρίζω πού μπορεί να οδηγήσει αυτό. Στη συνέχεια υπάρχει όμως ελπίδα γιατί ένα μέρος της νεολαίας, ένας σκληρός πυρήνας νέων παιδιών με πολλές γνώσεις και με ειδικές γνώσεις επί της ελληνικής μουσικής δίνουν τον αγώνα τους και θα μπολιάσουν και το υπόλοιπο κοινό στην Ελλάδα με τις γνώσεις τους, τις εμπειρίες τους, την όρεξή τους και τα οράματα μιας γενιάς η οποία έρχεται. Τρέφω αρκετές ελπίδες και αισιοδοξία σε αυτό το κομμάτι της νεολαίας μας.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες χαρές στην Ζωή σου;
Οι μεγαλύτερες χαρές στη ζωή μου είναι τα παιδιά μου, η μουσική, η φύση και ο Θεός. Η μεγαλύτερή μου λύπη είναι παρόλο που προσπαθώ αρκετά δεν τα κατάφερα ακόμη να βάλω τον Θεό πρώτον στην επιλογή μου ακόμα και πάνω από τα παιδιά μου. Ελπίζω ότι με τη χάρη του Θεού και την πολύ μεγάλη του αγάπη να το καταφέρω στο μέλλον.
Τι σημαίνει η λέξη Αγάπη για σένα;
Αγάπη για μένα σημαίνει ο Θεός.
Ξέρεις να μαγειρεύεις; Αν ναι ποια είναι η σπεσιαλιτέ σου;
Είμαι καλός μάγειρας και το κυριότερο στοιχείο σε αυτό είναι ότι όπως οι παλιοί μάγειρες δοκιμάζω αυτό που φτιάχνω και αν δεν μου αρέσει δεν το προσφέρω στον άλλον. Έχω προσωπική άποψη στη γεύση, δεν ξεχωρίζω κάποιες σπεσιαλιτέ όμως θα μπορούσα να κάνω μία απλή φακή η οποία να είναι πεντανόστιμη μέχρι ένα πατσά ή μία καλή χωριάτικη πίτα καθώς και ένα πολύ καλό ψητό φούρνου.
Τι σημαίνει για σένα κοινωνικός εθελοντισμός;
Κοινωνικός εθελοντισμός για μένα είναι να μην βλέπουμε καιροσκοπικά τη δουλειά που έχουμε επιλέξει και θα πω ειδικότερα σε ότι αφορά την μουσική μία και είναι το βασικό θέμα της συζήτησής μας. Δεν θέλω να το βλέπω ως μουσικός επαγγελματικά και με στεναχωρεί που το βλέπουν οι άλλοι έτσι, δεν είναι ο κύριος στόχος το χρήμα αλλά είναι η προσφορά. Μπορεί ως μουσικός να μην πληρωθείς αλλά να αμειφθείς από την χαρά και την ευχαρίστηση που θα προκαλέσεις στους άλλους με την προσφορά σου, όταν αυτό αποτελεί τρόπο ζωής και τον βασικό πυλώνα στη σκέψη σου και στη συμπεριφορά σου αυτό είναι για εμένα κοινωνικός εθελοντισμός.
Έχεις επισκεφτεί την πόλη της Λάρισας, ποιες είναι οι εμπειρίες σου από αυτή την πόλη και τι σου άρεσε περισσότερο; Γνωρίζεις κάποιους Λαρισαίους Καλλιτέχνες από τον Χώρο της Μουσικής του θεάτρου ή των εικαστικών;
Όχι απλώς έχω επισκεφτεί την πόλη της Λάρισας αλλά ξεκίνησα στη Λάρισα την καλλιτεχνική μου πορεία και πέρασα και πάρα πολλά χρόνια σε αυτήν. θα μπορούσα να την θεωρήσω ως μουσική μου γενέτειρα. Γνώρισα πάρα πολλούς μουσικούς, ερμηνευτές και δημιουργούς θα ξεχωρίσω κάποιους όπως στο μπουζούκι τον κορυφαίο σολιστ τον Βαγγέλη Τσαπλέ ο οποίος με βοήθησε πολύ, τον Θωμά Αστερίου ως δημιουργό με τον οποίο έχουμε συνεργαστεί πάρα πολύ και έχω βοηθηθεί, καθώς εντύπωση μου έχει κάνει και ο μεγάλος λαϊκός ερμηνευτής ο Ζάχος Καραμπάσης αλλά υπάρχουν και άλλοι πολλοί άξιοι Λαρισαίοι καλλιτέχνες που είχα την τιμή να γνωρίσω.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου μέρος στην Ελλάδα και ποιο στο εξωτερικό;
Το αγαπημένο μου μέρος στην Ελλάδα είναι το μέρος που μεγάλωσα είναι η Λεπτοκαρυά Πιερίας το θεωρώ και κέντρο του κόσμου. Στο εξωτερικό είναι το Walnut Grove ένα μέρος που βρίσκεται στη βόρεια Μινεσότα της Αμερικής και είναι το χωριό στο οποίο γυρίστηκε η περίφημη σειρά το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι.
Διαβάζεις βιβλία και αν ναι ποιο είναι το τελευταίο βιβλίο που διάβασες;
Μου αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω βιβλία και το χω κάνει σε ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, αλλά τον τελευταίο καιρό ομολογώ ότι δεν έχω χρόνο να το κάνω. Μου λείπει πολύ το διάβασμα και ελπίζω να επανέλθω κάποια στιγμή. Το τελευταίο βιβλίο που έχω διαβάσει είναι μία βιογραφία για τη Μαρίκα Νίνου, που την έγραψε η Κατερίνα Τσιρίδου η γνωστή ερμηνεύτρια και φίλη μου.
Σε ποια πόλη θα ήθελες να ζούσες μόνιμα;
Είμαι ερωτευμένος με τη Λεπτοκαρυά και με την ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου, είμαι άνθρωπος της φύσης και δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να ζει σε μία πόλη. Αν θα έπρεπε όμως να διαλέξω μεταξύ πόλεων θα προτιμούσα την Λάρισα, στην οποία έζησα και εργάστηκα αρκετά χρόνια και την οποία αγάπησα.
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
