Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
8 Μαρτίου 2026
Το Σάββατο είναι η μέρα μνήμης των προσφιλών μας. Είναι η μέρα που βλέπουμε τα πρόσωπά τους κι ακούμε τη φωνή τους, τους ήχους που τους «ακούει το μυαλό».
Οι νεκροί μας ζουν και έχουν πλήρη διαύγεια. Προσευχόμενοι γι’ αυτούς νιώθουμε καλύτερα από ό,τι στην προσευχή μας για τους ζώντες. ‘Ισως γιατί οι νεκροί έχουν πιο καθαρή τη συνείδησή τους. Ο κόσμος αυτός με τους περισπασμούς του δεν τους είναι εμπόδιο στην επικοινωνία τους μαζί μας, αλλά και μεταξύ τους.
9 Μαρτίου 2026
Ο Θεός ευεργετεί όλο τον κόσμο, τόσο τους πιστούς σ’ Αυτόν, όσο και τους μη πιστούς. Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης. Αλλά αυτός που απομακρύνθηκε απ’ το Θεό, δεν μπορεί να δει τις ευεργεσίες του Θεού, που είναι αξεχώριστες από το Θεό. Δεν μπορεί να δει το Θεό στις ευεργεσίες Του, γιατί δεν μπορεί να νιώσει την παρουσία Του.
Όταν πρωτοάρχισα να γράφω και να δημοσιεύω μικρά δοκίμια, σχεδίαζα να περιγράψω τα όσα πάθαμε στον πόλεμο, όταν έμεινα ορφανός από πατέρα. Ο ποιητής που ήταν δάσκαλός μου στα πρώτα μου βήματα στη λογοτεχνία, με συμβούλευε τότε, να μην κάνω συλλογή από δυστυχίες, αλλά να γράφω για τις αμέτρητες ευεργεσίες που δεχόμαστε απ’ το Θεό.
10 Μαρτίου 2026
Η προσευχή δεν είναι μόνο αιτήματα. Είναι η αίσθηση της παρουσίας του Θεού και η παρρησία, δηλαδή το θάρρος , να ζητάμε από το Θεό. Ζητείτε και δοθήσεται, λέει ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Αν δεν πιστεύουμε στην παρουσία του Θεού ούτε στη δύναμη της προσευχής πιστεύουμε. Ο Θεός θέλει εμάς και όχι αυτά που μπορούμε να Του δώσουμε, γιατί είναι όλα δικά Του. Δε θα δώσουμε στο Θεό, αυτά που είναι όλα δικά Του.
11 Μαρτίου 2026
Αν θα ζήσω εγώ, αν σεβαστούν εμένα, λέει ο λόγος του Θεού, θα ζήσετε κι εσείς και θα σέβονται κι εσάς. Αν δε ζήσω εγώ κι αν δε σέβονται εμένα ούτε εσάς θα σεβαστούν ούτε θα ζήσετε (κατά Ιωάννην ευαγγέλιο).
‘Ενας κινέζικος μύθος λέει για έναν φτωχό γέρο που ζούσε με την μονάκριβη κόρη του σε μια απομακρυσμένη κατοικία μακριά απ’ τον κόσμο. Κανένας δεν περνούσε από εκεί.
Κάποτε χτύπησε την πόρτα ένας νέος, μέσα στη νύχτα. Δε σεβάστηκε την ησυχία του γέρου και της κόρης του και δεν περίμενε να ξημερώσει.
Ο γέρος άνοιξε την πόρτα και ο νέος δέχτηκε τη φιλοξενία. Έμεινε εκεί μερικές μέρες και η κόρη τον αγάπησε. Μια μέρα ,αφού υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει, έφυγε και δεν ξαναφάνηκε ποτέ. Η κόρη μαράζωσε περιμένοντας μάταια το νέο να φανεί και πέθανε από τη λύπη της.
Ο μύθος δηλώνει ότι αυτός που δεν έχει σεβασμό για το λόγο του Θεού, δε θα σεβαστεί και τη ζωή του ανθρώπου. Η υποχρεωτική επιβολή του αριθμού αντί του λόγου και του σεβασμού της ελευθερίας, θα καταλήξει σε κατάργηση της ελευθερίας.
Υπάρχουν πλείστα παραδείγματα απ’ τη ζωή, από την Ιστορία κι απ΄ τον πολιτισμό. Ο Δαβίδ γράφει στον ψαλμό του: «Άρχοντες με κατεδίωξαν αναίτια και εγώ με δέος και σεβασμό στέκομαι στο λόγο σου.»
Στον Όμηρο στην Οδύσσεια η στάση του Οδυσσέα στον Κύκλωπα, δείχνει ότι αυτός που δε σέβεται την ελευθερία δε θα σεβαστεί και τη ζωή. Το Ευαγγέλιο του Ιωάννη αρχίζει με τα λόγια «εν αρχή ην ο λόγος».
Αυτή είναι η αιώνια ζωή, να γνωρίζουμε τον ουράνιο Πατέρα και τον Ιησού Χριστό που απέστειλε. Η μυστική γνώση του Θεού είναι ζωή αιώνια. Οι Μαθηταί του Ιησού φοβήθηκαν στη θάλασσα. Δεν είχαν συνειδητοποιήσει το θαύμα των άρτων. Πίστευαν ότι η ζωή τους εξαρτάται από τους ίδιους και δείλιασαν.
Αν δεν πιστεύουμε στο Θεό φοβούμαστε επειδή δε στηρίζουμε τη ζωή μας πουθενά. Ενώ το θεμέλιο της ζωής μας είναι ο Χριστός. Κανένας δε μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο από αυτό που είναι ο Ιησούς Χριστός.
mlvardospot3.com
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
