"Λευκές Νύχτες" στη Λάρισα

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βέροιας παρουσιάζει το αριστουργηματικό έργο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Λευκές Νύχτες, σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Γιωργή Τσαμπουράκη.

Η θεατρική διασκευή του έργου, την οποία συνυπογράφει ο σκηνοθέτης με την Κατερίνα Χάλκου και την Καλλιόπη Σίμου, μετά από τη θερμή ανταπόκριση του κοινού και το παρατεταμένο χειροκρότημα που συνάντησε στις παραστάσεις σε Βέροια, Γιαννιτσά και Νάουσα, θα παρουσιαστεί στο ιστορικό θέατρο «Κώστας Τσιάνος», στη Λάρισα, σε μια συνεργασία με το Θεσσαλικό Θέατρο.

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ (21:00)

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ (19:00)

ΛΑΡΙΣΑ

ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ – ΘΕΑΤΡΟ ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΑΝΟΣ

Το έργο

Οι Λευκές νύχτες του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι είναι μια ρομαντική νουβέλα που μας μεταφέρει στις λευκές νύχτες της Αγίας Πετρούπολης. Ένας μοναχικός άντρας περιπλανιέται στους δρόμους και τα στενά της πόλης. Συναντά μια νεαρή γυναίκα, τη Νατάσα, στην οποία συστήνεται ως Ονειροπόλος. Μαζί θα ζήσουν τέσσερις λευκές νύχτες, θα εξομολογηθούν τις ιστορίες τους, θα μοιραστούν τα όνειρα, τις επιθυμίες και τους φόβους τους.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο φόβος της μοναξιάς και ο ανεκπλήρωτος έρωτας. Τα όνειρα και οι επιθυμίες τους συγκρούονται οδυνηρά με την πραγματικότητα. Θα βρουν παρηγοριά στο μοίρασμα και την τρυφερή σχέση που αναπτύσσουν.

Στη σύντομη γνωριμία τους βιώνουν την αγάπη στην υπέρτατη μορφή της, με γενναιοδωρία και συγχώρεση. Μια ταπεινή αποδοχή του ελάχιστου, ως μέγιστη ανθρώπινη εμπειρία. Μια στιγμή ευτυχίας… που αρκεί για μια ολόκληρη ζωή.

Σημείωμα σκηνοθέτη

Ένας μοναχικός άνθρωπος σε καταβύθιση. Σε ένα ταξίδι ονειροπόλησης. Ένας ονειροπόλος που λαχταράει την ευτυχία, δεν τη ζει. Κι αυτό γιατί στην πραγματική ζωή δυσκολεύεται να ερωτευτεί, να αγαπήσει. Ζει σε έναν κόσμο ονειρικών συναντήσεων, χωρίς να μπορεί να ακολουθήσει τον καθημερινό χρόνο που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Μια ταχύτητα που εμποδίζει τον άνθρωπο να ακουμπήσει, να κοιτάξει, να αισθανθεί τον άλλον. Ο ονειροπόλος επιλέγει να σταματήσει, να σταθεί και να παρατηρήσει τη ζωή γύρω του και εν τέλει επιλέγει να ονειρευτεί έναν «πραγματικό», έναν γήινο κόσμο, όπως η ψυχή του μαθαίνει ξαφνικά να τον επιθυμεί.

Εκτός χρόνου, βυθίζεται και δημιουργεί στη φαντασία του μια γυναίκα. Ένα πλάσμα απόκοσμο, ευαίσθητο, ερωτεύσιμο, εύθραυστο, φτιαγμένο από την ύλη των ονείρων του, που ανταποκρίνεται στο κάλεσμα για σύνδεση, μοίρασμα και αγάπη. Μαζί της δημιουργεί την ιδανική δική του «πραγματική» ιστορία.

Ένα πιάνο επί σκηνής είναι ο τρίτος παρτενέρ. Οι μελωδίες του υποκαθιστούν τη λεκτική επικοινωνία, προαναγγέλλουν τη δημιουργία της φανταστικής γυναίκας, ενώ συνδέουν τις νύχτες μεταξύ τους.

Η σκηνοθεσία φιλοδοξεί να τοποθετήσει την ιστορία σε έναν μη-χρόνο και μη-τόπο, όπως συχνά συμβαίνει στα όνειρα. Εκεί κατοικούν οι δύο ήρωες της ιστορίας σαν συγκοινωνούντα δοχεία γεμάτα επιθυμίες και συναισθήματα, καλό και κακό, υψηλό και ταπεινό, θλίψη και χαρά, φαντασία και ζωή, σκοτάδι και φως…

Ταυτότητα Παράστασης

Κείμενο: Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Μετάφραση: Σοφία Ακριδέλη

Διασκευή: Γιωργής Τσαμπουράκης, Κατερίνα Χάλκου, Καλλιόπη Σίμου

Σκηνοθεσία: Γιωργής Τσαμπουράκης

Μουσική: Άλεξ Ιωσηφίδης

Σκηνικά / Κοστούμια: Δημήτρης Γεωργόπουλος

Επιμέλεια κίνησης: Καλλιόπη Σίμου

Ηχοληψία: Αλέξανδρος Καροτσέρης

Creative / Art / Φωτογραφίες: Τάσος Θώμογλου

Βίντεο / Μοντάζ: Γιάννης Γαλιάτσος

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαίρη Αηδονίδου