Εκδήλωση με θέμα «Μπλόκο στην ΕΕ των μονοπωλίων, την ΚΑΠ και το συμπλήρωμά της, τη συμφωνία ΕΕ-Μερκοσούρ. Ο αγώνας των βιοπαλαιστών αγρoτοκτηνοτρόφων για επιβίωση συνεχίζεται σε συμμαχία με το λαό» διοργάνωσε τη Δευτέρα 16 Μάρτη η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στις Βρυξέλλες.
Αναλυτικά, επισημαίνονται τα εξής:
«Την εισηγητική ομιλία έκανε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης και ακολούθησαν ομιλίες από τους Ρίζο Μαρούδα, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, Κώστα Τζέλλα, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων και Ορέστη Διαμαντόπουλο, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνο του Αγροτικού Τμήματος. Ακολούθησαν παρεμβάσεις από τον Παναγιώτη Ζησίδη, κτηνοτρόφο που έχασε το κοπάδι του από ζωονόσο, και τον Μίλτο Χριστόπουλο, μέλος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ – γεωπόνο και διδάκτορα ΓΠΑ. Την εκδήλωση συντόνισε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος.
Ξεκινώντας την ομιλία του ο Κώστας Παπαδάκης αναφέρθηκε στην γκανγκστερική επίθεση των ΗΠΑ – Ισραήλ σε βάρος του Ιρανικού λαού, που συνιστά ραγδαία κλιμάκωση του πολέμου σε όλη τη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με την εισβολή ισραηλινών στρατευμάτων στο Λίβανο, το σχέδιο εκτοπισμού του Παλαιστινιακού λαού και άλλες εξελίξεις. Σημείωσε ότι «όποιος καλλιεργεί τον εφησυχασμό και πρώτα η κυβέρνηση της ΝΔ αναλαμβάνει μεγάλες ευθύνες. Είναι πόλεμος των ληστών των λαών, των ιμπεριαλιστών για σφαίρες επιρροής, δρόμους ενέργειας κι αγορές.»
Σε τέτοιες συνθήκες, η αξία των αγώνων των βιοπαλαιστών αγροτών και παραγωγών σημείωσε ότι αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία: το να μείνετε στην παραγωγή, στα χωριά σας, να εξασφαλιστεί η τροφή και να είναι αυτή διαθέσιμη και προσιτή στο λαό, να διασφαλιστούν υποδομές κι επάρκεια των υδάτινων πόρων, που είναι ζωτικής σημασίας πολύ περισσότερο σε συνθήκες πολέμου.
Για να είναι η πάλη αυτή αποτελεσματική, «στο σκαμνί πρέπει να καθίσει η ίδια η καπιταλιστική αγορά, η ΚΑΠ, αυτός ο μηχανισμός καταλήστευσης των αγροτοπαραγωγών που προωθείται από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις και την οποία οι ευρωβουλευτές όλων των αστικών κομμάτων, εδώ στο ευρωκοινοβούλιο, την ψήφισαν: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Βελόπουλος, Λατινόπουλου και Νίκη και με τα δύο χέρια. Η ΕΕ επιδοτεί με χρήματα που βγαίνουν από τους φόρους των αγροτοπαραγωγών την ίδια την καταλήστευσή τους από τους βιομηχάνους, ώστε αυτοί να μπορούν να αγοράζουν τα αγροτικά προϊόντα κάτω του κόστους.
Όπως και η συμφωνία ΕΕ -Μερκοσούρ που τώρα ενεργοποιείται ως αποτέλεσμα των σφοδρών ανταγωνισμών με τις ΗΠΑ και άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα παρά την παραπομπή της στο Δικαστήριο της ΕΕ, κάτω κι από την πίεση των μεγάλων κινητοποιήσεων.»
Σχετικά με το ρόλο της ΕΕ και το δήθεν «κράτος δικαίου» της τόνισε ότι «έχει συμβάλει, σε φαινόμενα διαφθοράς, όπως και σε αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα εγκληματικό κύκλωμα που έδρασε σε πλήρη γνώση και με την ανοχή, αν όχι υπό την καθοδήγηση, πρώην υπουργών της ΝΔ, αλλά και πιθανά του ίδιου του πρωθυπουργού, υπό τον έλεγχο του οποίου βρίσκεται η υλοποίηση του κυβερνητικού σχεδιασμού». Όσο για την αναγόρευση ως ζημιωθέντων από το σκάνδαλο «των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ των μονοπωλίων υπογράμμισε «ότι αυτοί που πραγματικά ζημιώνονται είναι οι φορολογούμενοι λαοί και οι πραγματικά δικαιούχοι βιοπαλαιστές.»
Ο δρόμος για την επιβίωσή τους υπογράμμισε «απαιτεί αποδέσμευση από την ΕΕ με ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, όπου κριτήριο δεν θα είναι το κέρδος των ομίλων αλλά η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.»
Κλείνοντας την εισηγητική του ομιλία ο Κώστας Παπαδάκης τόνισε: «Με εφόδιο την πάλη των βιοπαλαιστών αγροτών να δυναμώσει ο αγώνας να μην πληρώσει ο λαός τις συνέπειες του πολέμου των ιμπεριαλιστών. Να δυναμώσει η πάλη για να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους για το κόστος παραγωγής, το ρεύμα, το πετρέλαιο, τις αποζημιώσεις ειδικά για τους κτηνοτρόφους. Το ελάχιστο σήμερα είναι η κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και του ΕΦΚ στην ενέργεια, το πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και της Ενέργειας στη χονδρική αγορά και τους ενεργειακούς ομίλους, οι ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με πλήρη και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Να δυναμώσει η πάλη κατά της εμπλοκής, καμία θυσία για το πολεμικό μακελειό.»
Παίρνοντας τον λόγο ο Ρίζος Μαρούδας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, σημείωσε: «Τα μπλόκα του τελευταίου διαστήματος δεν ήταν μια φωτοβολίδα. Ήταν η έκφραση μιας βαθιάς ανάγκης για αξιοπρέπεια.
Πριν από μερικές δεκαετίες είχαμε τις λεγόμενες «τριτοβάθμιες» οργανώσεις, τη ΓΕΣΑΣΕ και τη ΣΥΔΑΣΕ, οργανώσεις-σφραγίδες, ελεγχόμενες από τα εκάστοτε κυβερνητικά κόμματα. Οι ηγεσίες τους δεν έβγαιναν στα χωράφια και στους δρόμους έβγαιναν στα κανάλια για να μας πείσουν να κάτσουμε φρόνιμα. Αυτές οι οργανώσεις κατέρρευσαν κάτω από το βάρος των δικών τους σκανδάλων και της πλήρους απαξίωσης από τον αγροτικό κόσμο.
Ο αγροτικός συνδικαλισμός στην Ευρώπη έχει μετατραπεί σε οικονομική επιχείρηση με στόχο τη συγκέντρωση της παραγωγής προς όφελος των εμπορικών και μεταποιητικών μονοπωλίων.
Με τη συμβολή των κομμουνιστών αγροτοσυνδικαλιστών το αγροτικό κίνημα ξαναχτίστηκε από τα κάτω, με Αγροτικούς Συλλόγους και Ομοσπονδίες που δεν εξαρτώνται από κρατικά κονδύλια και συγκρούονται με τον κρατικό έλεγχο. Το κίνημα της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων δεν διαχωρίζει τους αγρότες με βάση τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, χωράνε όλοι όσοι συνειδητοποιούν την ανάγκη του κοινού αγώνα για επιβίωση. Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει ο καθένας, είναι ευπρόσδεκτος. O ίδιος ο αγώνας μεταμορφώνει τον άνθρωπο και οξύνει τη σκέψη του.
Ως κομμουνιστές, παλεύουμε μέσα στο κίνημα ο αγώνας αυτός να αποκτήσει αντιμονοπωλιακά χαρακτηριστικά και να συνδεθεί με την εργατική τάξη. Η συμμαχία αγροτών και εργατών είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς ο εργάτης είναι ο φυσικός φορέας της ανατροπής, ενώ ο αγρότης εγγυάται τη διατροφική επάρκεια της νέας κοινωνίας. Πριν από χρόνια, όταν το ΚΚΕ προειδοποιούσε για τον πραγματικό χαρακτήρα της ΕΕ και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), πολλοί μας κοίταζαν περίεργα. Ήταν η εποχή της προπαγάνδας για τα «χρυσά κουτάλια». Μας έλεγαν ότι οι επιδοτήσεις θα μας κάνουν πλούσιους. Επιβεβαιωθήκαμε από τα ίδια τα γεγονότα. Και αυτή η επιβεβαίωση είναι που μας επέτρεψε να χτίσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης με χιλιάδες αγρότες που δεν είναι κομμουνιστές, που ανήκουν σε άλλους πολιτικούς χώρους, αλλά βλέπουν ότι οι κομμουνιστές είναι οι μόνοι που δεν τους είπαν ψέματα.
Ως κομμουνιστές δεν κρύβουμε ότι επιδιώκουμε τη συνολική ανατροπή, καλώντας κάθε αγρότη να μελετήσει σοβαρά την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Στο επίκεντρό της βρίσκεται ένα εργατικό-λαϊκό κράτος, όπου οι λαογέννητοι θεσμοί θα αποφασίζουν για την παραγωγή. Ο αγρότης θα μπορεί να εντάσσεται σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς, μέσα από τους οποίους θα απολαμβάνει όλα όσα του στερεί σήμερα το σύστημα των μονοπωλίων αλλά και οι συνεταιρισμοί του καπιταλισμού:
- Εγγυημένες τιμές στα προϊόντα του, που θα καλύπτουν το κόστος και θα του εξασφαλίζουν αξιοπρεπή ζωή.
- Πάμφθηνες πρώτες ύλες (λιπάσματα, σπόρους, φυτοφάρμακα) από την κοινωνικοποιημένη βιομηχανία, χωρίς το καπέλο των μεσαζόντων και τα υπερκέρδη των πολυεθνικών.
- Πλήρη επιστημονική και τεχνική στήριξη από το εργατικό κράτος.
- Και πάνω από όλα, εγγυημένη διάθεση όλης της παραγωγής του μέσω του κρατικού μηχανισμού.
Την ίδια στιγμή, το εργατικό κράτος θα του εξασφαλίζει όλα όσα στερείται σήμερα η ύπαιθρος: υψηλού επιπέδου δωρεάν υγεία, παιδεία για τα παιδιά του, πολιτισμό και σύγχρονη κατοικία.»
Ο Κώστας Τζέλλας, μέλος της Γραμματείας της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, τόνισε στην παρέμβασή του: «Το μεγαλύτερο κέρδος του αγώνα μας είναι ότι είχαμε τη στήριξη του λαού. Το τί θα τρώει ο ίδιος ο λαός μετά, έγινε και δική του αγωνία. Ενωμένοι μπορούμε να αλλάξουμε κάτι στην κοινωνία. Οι αγρότες δείχνουν εμπιστοσύνη στην ΠΕΜ γιατί μιλάμε ξεκάθαρα στον κόσμο, δεν θέλουμε να εκμεταλλευόμαστε το κίνημα. Με την αγωνιστικότητα που είχαμε, τη σύμπλευση, καταφέραμε να σπάσουμε τον τσαμπουκά και την αυταρχικότητα της κυβέρνησης. Μεγάλοι αγώνες πάντα θα γίνονται, άρα οι ρίζες του αγροτικού κινήματος είναι και γερές και θα υπάρχουν κέρδη, καμία κυβέρνηση δε θα μπορεί να διασπάσει το κίνημα.»
Κλείνοντας ο Κώστας Τζέλλας τόνισε: «Ο καπιταλισμός είναι ένα σάπιο σύστημα που υπολογίζει τα κέρδη των λίγων, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για να αλλάξει αυτό».
Στη συνέχεια τον λόγο πήρε ο Ορέστης Διαμαντόπουλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής, ο οποίος σημείωσε στην ομιλία του:
«Θα αναρωτιέται κανείς γιατί, ενώ η επιστήμη προοδεύει, η ζωή μας γίνεται πιο δύσκολη;
- Δείτε την κτηνοτροφία: Υπάρχει το εμβόλιο για την ευλογιά, υπάρχει η γνώση. Γιατί δεν ελέγχεται η αρρώστια; Γιατί το κράτος θεωρεί «κόστος» την πρόληψη. Προτιμούν να θυσιάσουν το δικό σας βιός, αρκεί να μην πληγούν τα κέρδη των εξαγωγών φέτας.
- Δείτε την ελιά: Θα μπορούσε να υπάρχει οργανωμένη δακοκτονία, επιστημονική και φιλική στο περιβάλλον. Αλλά δεν γίνεται, γιατί «κοστίζει». Έτσι, αναγκάζεται ο καθένας μόνος του να ψεκάζει, να ξοδεύεται, και στο τέλος το αποτέλεσμα να είναι αμφίβολο.
- Δείτε τις καταστροφές, όπως τις πρόσφατες στον Έβρο: Από τη μια πνίγεστε στις πλημμύρες και από την άλλη δεν έχετε νερό να ποτίσετε το καλοκαίρι! Γιατί; Γιατί τα αντιπλημμυρικά και τα αρδευτικά έργα δεν δίνουν «γρήγορο κέρδος» στους εργολάβους και το κεφάλαιο, οπότε το κράτος τα αφήνει στην τύχη τους. Το ίδιο είδαμε και στη Θεσσαλία με τον «Ντάνιελ».
Δείτε τι συμβαίνει φέτος με το ρύζι: Ενώ η χώρα μας έχει εξαιρετική παραγωγή και οι αγρότες μοχθούν για να γεμίσουν τις αποθήκες, το προϊόν μένει απούλητο και σαπίζει.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι οι μεγάλοι εισαγωγείς και οι μέτοχοι των ομίλων προτιμούν να φέρνουν ρύζι από την άλλη άκρη του κόσμου, εκμεταλλευόμενοι τις προβλέψεις της ΚΑΠ (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής). Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο σχεδιάστηκε αυτή η πολιτική: για να διευκολύνει τις πολυεθνικές να διακινούν εμπορεύματα χωρίς σύνορα, τσακίζοντας τελικά τον Έλληνα παραγωγό.
Από τη μια τα κέρδη των λίγων και από την άλλη οι δικές μας ανάγκες που μένουν ανικανοποίητες. Όσο όμως ο πλούτος μαζεύεται σε λιγότερα χέρια, αυτοί οι συμβιβασμοί γίνονται όλο και πιο δύσκολοι. Από τη μια μεριά, η ΚΑΠ μιλάει για «στρατηγικά αποθέματα» και ανάγκη ανάπτυξης της παραγωγής, και από την άλλη η ΕΕ υπογράφει συμφωνίες τύπου Μερκοσούρ, φέρνοντας προϊόντα από την άλλη άκρη του κόσμου με πολύ χειρότερους όρους, για να εξασφαλίσουν φτηνές ύλες οι ευρωπαίοι βιομήχανοι.
Αυτές οι οξυμένες αντιθέσεις του καπιταλισμού που αποτυπώνονται ανάγλυφα στον ανελέητο ανταγωνισμό ΗΠΑ-Κίνας οδηγούν σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τον έλεγχο της καπιταλιστικής λείας. Το ΚΚΕ αποκαλύπτει πως τα διάφορα προσχήματα αξιοποιούνται για να θολώνουν τη μάχη των μονοπωλίων για τον πλούτο. Για τον αγρότη και τον εργάτη, ο πόλεμος είναι η συνέχιση της εκμετάλλευσης τους με άλλα μέσα: καλούνται να χύσουν το αίμα τους για τα κέρδη των ομίλων – εγχώριων και ξένων – που τους ληστεύουν και στην ειρήνη. Η διέξοδος βρίσκεται στην άρνηση της σημαίας του “εθνικού συμφέροντος” και στην πάλη για την ανατροπή του συστήματος. Η κρίση του πολέμου μπορεί να γίνει η θρυαλλίδα για εξελίξεις που θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις ώστε ο λαός, με το ΚΚΕ μπροστά, να πάρει την εξουσία και την οικονομία στα χέρια του.
Γιατί, για να μπορούμε να μιλάμε πραγματικά για κάλυψη των αναγκών μας, πρέπει πρώτα εμείς να πάρουμε τα μέσα παραγωγής που σήμερα κατέχουν τα μονοπώλια στα χέρια μας και οι ίδιοι να αποφασίζουμε τι έχουμε ανάγκη και πώς θα το παράγουμε, και όχι να το καθορίζουν τα μονοπώλια με βάση το πόσο θα φουσκώσουν οι τσέπες τους. Γι’ αυτό, ας είμαστε κοντά, ας στηρίζουμε και, κυρίως, ας οργανωθούμε, ισχυροποιώντας το ΚΚΕ Γιατί όταν ο λαός παίρνει την υπόθεση στα χέρια του, με σχέδιο και αποφασιστικότητα, να είστε σίγουροι: η νίκη θα είναι δική του.»
Στη συνέχεια ακολούθησε παρέμβαση τον Παναγιώτη Ζησίδη, κτηνοτρόφο από τον Έβρο που έχασε το κοπάδι του από ζωονόσο, ο οποίος τόνισε ότι η κυβέρνηση όχι απλώς δεν προστατεύει τους κτηνοτρόφους που έχασαν τα ζώα τους, αλλά τους διώκει αν βγάλουν κάποια για βοσκή, και τους πετάει το μπαλάκι της «ατομικής ευθύνης». «Μάλιστα, αν κάποιος θέλει να πάρει αποζημίωση σε περίπτωση θανάτωσης των ζώων πρέπει να έχει φράχτη και τάφρο, δηλαδή χιλιάδες ευρώ επιπλέον κόστος. Για να σταματήσει η ευλογιά ο μόνος τρόπος είναι ο εμβολιασμός. Αλλά η κυβέρνηση αρνείται για να μην χάσουν οι εξαγωγείς φέτας και γιαουρτιού. Ευθύνες έχει και η ΕΕ, που με την πολιτική της εκρίζωσης των ζωονόσων δεν επέτρεπε τους εμβολιασμούς, και στη συνέχεια έλεγε να εμβολιάσουμε, αλλά να είμαστε έτοιμοι για το κόστος.»
Ο Μίλτος Χριστόπουλος, μέλος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ του ΚΚΕ – γεωπόνος και διδάκτορας ΓΠΑ, σημείωσε ότι «στην Ελλάδα το κόστος φυτοπροστασίας μέσα σε 15 χρόνια από 2008 έως 2023 έχει αυξηθεί κατά 53% και από το 1992 (Μάαστριχτ) έχει τριπλασιαστεί. Την ίδια περίοδο οι βιομηχανίες αγροχημικών που παράγουν και πουλούν τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα απομυζούν τεράστια κέρδη. Τα εμπορικά και μεταποιητικά μονοπώλια μπορούν να εισάγουν νομιμότατα με βάση το πλαίσιο της EE, φθηνά προϊόντα από τρίτες χώρες που έχουν παραχθεί με πολύ χαμηλότερο κόστος. Μάλιστα με τη Mercosur και τις άλλες συμφωνίες της ΕΕ θα αυξηθούν οι αθρόες εισαγωγές ομοειδών προϊόντων συμπιέζοντας ακόμα περισσότερο τις τιμές. Ταυτόχρονα δεν υπάρχει κανένας κανονισμός της ΕΕ που να απαγορεύει στα ευρωπαϊκά μονοπώλια αγροχημικών να παράγουν μη εγκεκριμένα στην ΕΕ φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Επιτρέπεται να τα παράγουν αρκεί να μην τα πουλούν στην ΕΕ αλλά κανονικότατα μπορούν να τα εξάγουν σε τρίτες χώρες.».
Τόνισε ότι «στον καπιταλισμό η φυτοπροστασία είναι αποκλειστικά ατομική ευθύνη του αγρότη δεδομένου ότι δεν του παρέχεται καμιά ουσιαστική επιστημονική καθοδήγηση με ευθύνη του κράτους, ο μόνος επιστημονικός σύμβουλος του αγρότη είναι τα καταστήματα που πουλάνε τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα, με αποτέλεσμα πολύ συχνά να έρχεται αντιμέτωπος με καταστροφές της παραγωγής του από επιβλαβείς οργανισμούς και μεγάλες απώλειες εισοδήματος, ενώ τα μονοπώλια παραγωγής φυτοφαρμάκων δεν επενδύουν για έγκριση αν μια συγκεκριμένη καλλιέργεια δεν καταλαμβάνει μεγάλες συνολικές εκτάσεις ή ο επιβλαβής οργανισμός στόχος δεν προκαλεί μεγάλες και συχνές καταστροφές, με αποτέλεσμα συχνά οι αγρότες να μην έχουν λύσεις για τη φυτοπροστασία.»
Στην συζήτηση που ακολούθησε, οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι μετέφεραν την πολύ πλούσια πείρα από τις κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών σε όλη την Ελλάδα, τα κέρδη και την παρακαταθήκη που άφησαν, και τόνισαν την ανάγκη συνέχισης του αγώνα για μην φύγει κανείς από τη γη του, να μην καθυστερήσουν οι πληρωμές από την κυβέρνηση, αλλά και την προστασία από τις ζωονόσους.
Αγρότης από τα Χανιά της Κρήτης σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «τα μπλόκα ήταν ένα μεγάλο πανεπιστήμιο, έρχονταν επαγγελματίες, φοιτητές, κόσμος από την περιοχή και όλοι μαζί συζητούσαμε και μας στήριζαν στον αγώνα», ενώ αγρότης από τη Μυτιλήνη μίλησε για την μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας στις κινητοποιήσεις, και τους νέους αγροτικούς συλλόγους που φτιάχνονται στο νησί.
Στις δυσκολίες στην Ημαθία του 48,5% των εγκαταλελειμμένων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, αλλά και την αισιοδοξία της οργάνωσης του αγροτικού κινήματος μέσω της ίδρυσης της ομοσπονδίας των αγροτικών συλλόγων στάθηκε αγρότης της περιοχής, λέγοντας πως «το ΚΚΕ στήριξε τον αγώνα μας χωρίς ναι μεν, αλλά, τόσο στα αιτήματα όσο και στις μορφές πάλης που εμείς το αγροτικό κίνημα επιλέγαμε».
Άλλοι αγρότες στάθηκαν στον ρόλο των κομμουνιστών αγροτοσυνδικαλιστών, σημειώνοντας: «Μας έμαθαν πώς να παλεύουμε για την επιβίωσή μας και να ξεπερνάμε, μέσα από τον αγώνα και τη συλλογική οργάνωση, τον ατομικό δρόμο που οδηγεί τον αγρότη στο αδιέξοδο και την απογοήτευση».
Τέλος, αγρότες και κτηνοτρόφοι από Λάρισα, Βεγορίτιδα, Ορεστιάδα, Φθιώτιδα κ.α. αναφέρθηκαν στην ενότητα, στη συζήτηση και απόφαση με άξονα τη ΓΣ κάθε μπλόκου και το συντονισμό τους που εκφράστηκε πανελλαδικά «ως ένα» κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων.
Αναφέρθηκαν, επίσης, στο ρόλο της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, η οποία σύμφωνα με τις τοποθετήσεις των ίδιων των αγροτών κατόρθωσε, μέσα από τις μαζικές και δημοκρατικές διαδικασίες της, να συντονίζει, να συσπειρώνει και να δίνει αγωνιστική διέξοδο στους αγωνιζόμενους παραγωγούς, ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθένα. Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, αυτή η μορφή οργάνωσης των αγροτών δεν αποτελεί απλώς μια πανελλαδική, αλλά μια πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία.
Κλείνοντας τη συζήτηση, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος Λευτέρης Νικολάου- Αλαβάνος, τόνισε: «Η σημερινή μας εκδήλωση πέτυχε το σκοπό της: να φέρει τη φωνή των αγωνιζόμενων βιοπαλαιστών αγροτοπαραγωγών μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, φωνή που ακούστηκε πολύ δυνατά το προηγούμενο διάστημα, με τις μαζικές πολυήμερες κινητοποιήσεις σας σε Ελλάδα και άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ.
Μας έδωσε μία εικόνα για τη δύναμη που μπορεί να αποκτήσει η κοινωνική συμμαχία των εργαζομένων, των βιοπαλαιστών της πόλης και της υπαίθρου, που για μας είναι κρίσιμο ζήτημα να προχωρήσει, να βαθύνει, να διευρυνθεί με νέες δυνάμεις. Είναι όρος για να διευρυνθούν κατακτήσεις που πετύχατε με τον αγώνα και είναι αναγκαίες σήμερα.
Σήμερα είναι ζητούμενο να συζητήσουμε πιο πλατιά την πρόταση του ΚΚΕ, να ενισχυθεί η συμπόρευση με αυτό, για τη διέξοδο προς όφελος του λαού, για την οικονομία και την κοινωνία που ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού και μπορεί να εγγυηθεί όλα τα σύγχρονα δικαιώματά μας, το σοσιαλισμό.
Γιατί σε αυτό το σύστημα, της κοινωνικοποιημένης και επιστημονικά σχεδιασμένης παραγωγής, προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων, ο αγρότης και ο παραγωγός.»».
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
