Oι πιγκουίνοι…
ζουν αποκλειστικά στο νότιο ημισφαίριο…
Ανταρκτική…
Παταγονία…
αντίθετα με τη λαϊκή πεποίθηση…
δεν ζουν στον Βόρειο Πόλο…
επίσης…
τα τυραννικά καθεστώτα…
δεν ανατρέπονται με βόμβες…
ανατρέπονται από τους λαούς…
στις αρχές του 2003…
λίγο πριν από την εισβολή στο Ιράκ…
μια νεαρή μεταφράστρια που εργαζόταν στις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες…
η Κάθριν Γκαν…
είδε ένα απόρρητο e-mail από την Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ…
το μήνυμα μιλούσε…
για μυστικές υποκλοπές επικοινωνιών…
διπλωματών του ΟΗΕ…
στόχος ήταν…
να βρεθούν στοιχεία εκβιασμού…
ώστε να πιεστούν χώρες του Συμβουλίου Ασφαλείας…
να στηρίξουν τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ…
η νεαρή υπάλληλος…
πίστεψε ότι επρόκειτο για προσπάθεια χειραγώγησης του ΟΗΕ…
για να νομιμοποιηθεί ένας πόλεμος…
που ήδη είχε αποφασιστεί…
από τις κυβερνήσεις του Τόνι Μπλερ και του Τζορτζ Μπους…
πήρε την τολμηρή απόφαση…
διέρρευσε το έγγραφο στον τύπο.
η αποκάλυψη προκάλεσε διεθνή σάλο…
η νεαρή μεταφράστρια συνελήφθη…
κατηγορήθηκε για παραβίαση του νόμου περί κρατικών μυστικών…
λίγο πριν τη δίκη…
η βρετανική κυβέρνηση απέσυρε τις κατηγορίες…
η δίκη…
θα άνοιγε δημόσια τη συζήτηση…
για τα αμφισβητούμενα στοιχεία…
σχετικά με τα όπλα μαζικής καταστροφής…
που υποτίθεται ότι είχε το καθεστώς του Σαντάμ…
όπλα που δεν βρέθηκαν ποτέ…
ο πόλεμος στο Ιράκ έγινε…
με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς…
και μια περιοχή βυθισμένη στο χάος…
μέχρι σήμερα…
η ιστορία γράφει…
ότι η εξουσία…
δεν αρκείται στην ισχύ…
χρειάζεται ένα αφήγημα…
ένα παραμύθι…
έναν φόβο…
έναν μπαμπούλα…
κάτι που θα πείσει την κοινή γνώμη…
ότι η βία που ετοιμάζεται δεν είναι βία…
αλλά σωτηρία.
ο Χίτλερ με την πυρκαγιά του Ράιχσταγκ…
χρησιμοποίησε το φόβο κατάλυση της «δημοκρατίας»…
για την εγκαθίδρυση της δικτατορίας…
η «απειλή» γίνεται κλειδί για την πόρτα της απόλυτης εξουσίας…
το μοτίβο επανέρχεται ξανά και ξανά…
μέσα από τη ρητορική περί υπαρξιακών απειλών…
το Ιράν γίνεται παγκόσμια τρόμος για τον Τραμπ…
δύναμη που ετοιμάζεται να απειλήσει τον κόσμο με πυρηνική καταστροφή…
η αφήγηση πάντα η ίδια…
ο εχθρός ως απόλυτος κίνδυνος για την ανθρωπότητα…
η στρατιωτική επέμβαση πράξη άμυνας…
ηθική υποχρέωση…
σωτηρία…
έτσι χτίζεται το πολιτικό θέατρο του φόβου…
πρώτα δημιουργείται η εικόνα ενός τέρατος…
μετά καλλιεργείται η αγωνία ότι το τέρας θα χτυπήσει σύντομα…
τέλος εμφανίζεται ο «σωτήρας» που θα το εξοντώσει…
φυσικά για το καλό της ειρήνης…
της ασφάλειας και της ανθρωπότητας…
πίσω από αυτά…
βρίσκονται πεζά κίνητρα…
γεωπολιτική επιρροή…
ενεργειακοί πόροι…
στρατηγικός έλεγχος περιοχών και αγορών…
χωρίς στοιχεία…
το διεθνές δίκαιο κουρελιάζεται…
γίνεται ελαστικό…
ειδικά όταν συγκρούεται…
με τα συμφέροντα των ισχυρών…
ο πόλεμος παρουσιάζεται…
όχι ως επιλογή ισχύος…
αλλά ως αναπόφευκτη πράξη σωτηρίας…
η ιστορία δείχνει ότι οι μπαμπούλες…
σπάνια είναι τόσο απλοί όσο παρουσιάζονται…
όταν όμως ο φόβος κυριαρχεί…
οι κοινωνίες αποδέχονται πράγματα…
που σε άλλη περίπτωση…
θα θεωρούσαν αδιανόητα…
η πιο παλιά τεχνική της εξουσίας παραμένει η ίδια…
αν πείσεις τους ανθρώπους ότι κινδυνεύουν απόλυτα…
θα δεχτούν οποιαδήποτε «σωτηρία»…
ακόμη κι αν αυτή η σωτηρία…
μοιάζει ύποπτα…
με μια ακόμη επέμβαση των ισχυρών…
και αν κάποιος πιστεύει…
ακόμη…
ότι όλα γίνονται για το καλό του Ιράν…
και του πλανήτη…
περιμένετε μέχρι…
να ανακαλυφθούν…
πάντα εντελώς ξαφνικά…
όπλα μαζικής καταστροφής…
στη Γροιλανδία…
δίπλα ακριβώς στους πιγκουίνους…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
