Ο Δήμος Φαρσάλων σε συνεργασία με το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο Λάρισας «Γιώργος και Λένα Γουργιώτη», θα φιλοξενήσει την έκθεση «Της Λυγερής το φόρεμα, της νύφης το φουστάνι». Πρόκειται για ένα αφηγηματικό συλλογικό εργόχειρο στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.
Η έκθεση θα λάβει χώρα στον Διάδρομο της Αρχαιολογικής Συλλογής Φαρσάλων, ενώ τα εγκαίνιά της θα γίνουν αύριο Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026 στις 18.30.
Την εκδήλωση θα πλαισιώσει η γνωστή παραμυθού Αγνή Στρουμπούλη η οποία θα απαγγείλει λαϊκούς μύθους με θέμα: «Γυναίκες του μύθου και των λαϊκών παραμυθιών».
Η έκθεση
Η έκθεση αποτελεί το αποτέλεσμα δράσης από το Λαογραφικό Ιστορικό Μουσείο Λάρισας «Γιώργος και Λένα Γουργιώτη». Η δράση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδικής έκθεσης «Προίκα» και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συλλογικού έργου: ενός αφηγηματικού κεντήματος μήκους περίπου 6,5 μέτρων, εμπνευσμένου από τον κεντητό ποδόγυρο του νυφιάτικου πουκαμίσου της γυναικείας παραδοσιακής ενδυμασίας.
Το έργο συνιστά καρπό συμμετοχικής διαδικασίας και συλλογικής μνήμης, αναδεικνύοντας τη γυναικεία εμπειρία, τη δεξιοτεχνία του κεντήματος και τη συμβολική του σύνδεση με τον κύκλο της ζωής και του γάμου.
Αρχικά παρουσιάστηκε στους χώρους του Λαογραφικού και, στο πλαίσιο της εξωστρέφειας και της δικτύωσής του με ομόλογους πολιτιστικούς φορείς έχει ήδη παρουσιαστεί εκτός του Λαογραφικού Ιστορικού Μουσείου Λάρισας. Συγκεκριμένα εκτέθηκε στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη» του Δήμου Αθηναίων, όπου πραγματοποιήθηκε και σχετική εκδήλωση με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας. Επιπλέον, φιλοξενήθηκε από το Εργαστήριο Λαογραφίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, όπου παρουσιάστηκε και συζητήθηκε στο πλαίσιο εκπαιδευτικής διαδικασίας με τους φοιτητές.
Στην παρούσα δράση, δεκαέξι σύγχρονες Λαρισαίες κεντήστρες, χρησιμοποιώντας το κέντημα ως μέσο που ιστορικά συνδέεται με τη γυναικεία ταυτότητα, επιδιώκουν να αφηγηθούν μια συλλογική ιστορία. Παράλληλα, τιμούν τις γυναίκες προηγούμενων γενεών και το έργο τους, χωρίς να αποκόπτονται από το παρελθόν του μέσου.
Αντιθέτως, διεκδικούν εκ νέου το κέντημα ως ένα εγγενώς φεμινιστικό μέσο, συνδεδεμένο με τη μνήμη, την έκφραση και την κοινωνική κριτική. Το έργο τους εντάσσεται σε μια μακρά παράδοση γυναικών που χρησιμοποίησαν το κέντημα είτε ως μορφή τέχνης είτε ως τρόπο προσωπικής και συλλογικής αφήγησης.
Το αφηγηματικό κέντημα αποτελείται από 16 χειροποίητα τμήματα, καθένα εκ των οποίων εστιάζει σε μια διαφορετική φάση της προετοιμασίας του γάμου, με έμφαση στη βιωματική εμπειρία της νύφης.
Το έργο επιχειρεί να σχολιάσει τη συλλογική ιστορία και να αναδείξει κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα, όπως η θέση της γυναίκας, η προίκα και οι ανισότητες. Κάθε επιμέρους τμήμα προσεγγίζει τις αντίστοιχες φάσεις με διαφορετικό συναισθηματικό τόνο: χιούμορ, σάτιρα, θυμό αλλά και νοσταλγία.
Η εικαστική γλώσσα αντλεί στοιχεία τόσο από τα κόμικ, όσο και από τα παραδοσιακά διακοσμητικά μοτίβα των παλαιών κεντημάτων. Οι ανθρώπινες μορφές καταλαμβάνουν το κεντρικό πεδίο της σύνθεσης, υποδυόμενες κοινωνικούς ρόλους, ενώ πλαισιώνονται από συμβολικά και διακοσμητικά στοιχεία.
Η έμπνευση προέρχεται τόσο από την ελληνική παράδοση των κεντημένων εργόχειρων όσο και από την ευρωπαϊκή παράδοση του αφηγηματικού κεντήματος, όπως αυτή εκφράζεται, ενδεικτικά, στον τοιχοτάπητα του Μπαγιέ, υπογραμμίζοντας τον ιστορικό ρόλο του κεντήματος ως μέσου αφήγησης, διδασκαλίας και κοινωνικού σχολιασμού.
Επιστημονική επιμέλεια: Φανή Καλοκαιρινού, Επιστημονική Διευθύντρια Λαογραφικού Ιστορικού Μουσείου Λάρισας-Γιώργος και Λένα Γουργιώτη, Αρχαιολόγος- Λαογράφος
Εικαστική επιμέλεια : Ιφιγένεια Σδούκου, Εικαστικός με κύριο εκφραστικό μέσο το κέντημα.
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
