Του Μόσχου Λαγκουβάρδου
Θά ‘χεις ακούσει, ευγενικέ αναγνώστη, την έκφραση στη γλώσσα μας «κρυφή χαρά». Στο χωριό μας άκουγα συχνά την έκφραση «αυτό το’ χει κρυφή χαρά» Θυμάμαι τη γιαγιά μου που χρησιμοποιούσε συχνά αυτή την έκφραση. Προφανώς την άκουσε στην εκκλησία. Ή γιαγιά μου δεν έλειπε ποτέ απ΄ την εκκλησία. Το ίδιο κι ο παππούς μου που είχε και το όνομα «Αγγελάκης» που μόνο με χαρά και με τρυφερότητα θα το πρόφερες.
Η Ιστορία έχει καταγράψει ένα φαινομενικά ασήμαντο περιστατικό απ΄ τη ζωή του Σωκράτη. Προφανώς το περιστατικό αυτό κρύβει το αληθινό νόημά του. Αναφέρομαι στην έκσταση του Σωκράτη, που τον καταλάμβανε ακόμα και στο μέσο της αγοράς. Σώζεται , λοιπόν, το περιστατικό, που η σύζυγός του τον περιέλουσε κάποτε με τα απόνερα, έξω στο δρόμο, όπου ο Σωκράτης έμενε με τις ώρες ακίνητος σαν κεραυνοβολημενος.
Για την κρυφή χαρά ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης γράφει το ποίημα με τον τίτλο «¨Οσο μπορείς».
«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως την θέλεις/ τούτο προσπάθησε τουλάχιστον/ όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις/ μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,/μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες./ Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,/ γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την / στων σχέσεων και των συναναστροφών/ την καθημερινή ανοησία,/ώσπου να γίνει σαν μια ξένη, φορτική.»
‘Εχω ιδεί πάρα πολλές κινηματογραφικές ταινίες. Αλλά μόνο τον τίτλο μιας ταινίας του διάσημου Ιάπωνα σκηνοθέτη Ακίρα Κουροσάβα θυμάμαι. Εννοώ την ταινία με τον τίτλο «Κρυμμένο φρούριο». Ο τίτλος αυτός δεν εννοεί ότι το φρούριο αυτό δεν το βλέπει κανείς. Δεν είναι δυνατό να μη βλέπει κανείς ένα φρούριο χτισμένο στην κορυφή του βουνού. Προφανώς ο τίτλος αυτός σημαίνει πως το μυστήριο είναι δυνατό σαν ένα φρούριο στο βουνό.
Το κρυμμένο φρούριο στην κορυφή του βουνού σημαίνει επίσης ότι δεν ανεβαίνεις στην κορυφή του βουνού χωρίς κούραση και χωρίς προετοιμασία. Η ευκολια κάνει τους ανθρώπους «νωθρούς». Έτσι η γλώσσα μας λέει, πως πρέπει να φυλάμε το πολύτιμο. Στην Εκκλησία το πολύτιμο φυλάγεται στα Μυστήρια. Η εξομολόγηση είναι ένα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας. Μόνο στον πνευματικό γίνεται η εξομολόγηση.
Η ίδια η γλώσσα φυλάει την αλήθεια κρυμμένη. Μόνο για θεραπευτικούς σκοπούς απογυμνώνεται κανείς μπροστά στο γιατρό για να υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις. Όταν ξεγυμνώνεται κανείς στην αγορά, χάνει την αξιοπρέπειά του, ακόμα και την ελευθερία του.
Η ανάγκη να εκφράσουμε τον εαυτό μας δεν ικανοποιείται με την οποιαδήποτε «εξαγόρευση». Δεν υπάρχει «εκφραση» χωρίς σεβασμό. Οι δημιουργοί της Τέχνης αγωνίζονται όλη τους τη ζωή με την έκφραση του εαυτού τους.
Για να εκφράσουμε τον εαυτό μας πρέπει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Και για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας πρέπει να τον αγαπήσουμε στον άλλο. Οι χριστιανοί ορθόδοξοι αγαπάμε τον εαυτό μας στο Χριστό. Γνωρίζω τον εαυτό μου στο Χριστό σημαίνει ότι ο Χριστός είναι το θεμέλιο της ζωής μου.
Μ’ αρέσει ο στίχος του Δαβίδ που τον παραθέτω εδώ στο πρωτότυπο και σε μετάφραση. Είναι από τον 118 ψαλμό που τον ακούμε στη νεκρώσιμη ακολουθία: «Άρχοντες κατεδίωξάν με δωρεάν και από τους λόγους σου εδειλίασεν η καρδία μου.» (Παρότι ισχυροί με κατεδίωξαν αναίτια, εγώ στέκομαι με δέος και σεβασμό στους λόγους σου).
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
