O γυμνασιάρχης που είχα…
στήριζε την ύπαρξή του…
στα εθνικοπατριωτικά ιδεώδη…
με το Ευαγγέλιο κάτω από τη μασχάλη…
περπατούσε περήφανα μουρμουρίζοντας ψαλμούς…
ενώ αρεσκόταν σε λόγους γεμάτους ένταση και πάθος…
σε κάθε εθνική επέτειο…
δεν επέτρεπε διαφωνία…
ακόμα κι αν είχες δίκιο…
αυτός κατείχε πάντα το σωστό…
την απόλυτη αλήθεια…
ουρλιάζοντας στο αυτί σου…
ο κύριος γυμνασιάρχης…
θα ψήφιζε Άδωνη Γεωργιάδη…
όλα όσα συνέβησαν…
στο νοσοκομείο της Νίκαιας…
φωνές…
απειλές του κυρίου Υπουργού…
στον – με χειροπέδες – γιατρό που είχε μπροστά του…
κάποιοι…
ατυχώς και αδικαιολόγητα…
άρχισαν συγκρίσεις του κυρίου Υπουργού…
με τον εθνικό μας ήρωα…
τον Καραγκιόζη…
η σύγκριση…
ο συμψηφισμός πράξεων…
του κυρίου Υπουργού με τον Καραγκιόζη…
είναι παντελώς λάθος…
αν ο Άδωνις Γεωργιάδης…
ήταν χαρακτήρας στον μπερντέ του Καραγκιόζη…
δεν θα ήταν ο Καραγκιόζης…
αλλά ένας…
Χατζηαβάτης με Βεληγκέκα.
ο Χατζηαβάτης είναι ο άνθρωπος των δημοσίων σχέσεων…
ο μεσολαβητής ανάμεσα στην εξουσία…
το Σαράι…
και τον λαό…
είναι η κολακεία της Εξουσίας…
όπως ο Χατζηαβάτης τρέχει να ανακοινώσει τα «ντελαλήματα» του Πασά…
έτσι και ο κύριος Υπουργός…
υπερασπίζεται με πάθος κάθε κυβερνητική γραμμή…
ακόμα και αν έρχεται σε σύγκρουση με παλαιότερες θέσεις του…
ακόμη και με την ίδια τη λογική…
η πολυλογία του…
η ικανότητά του να μιλάει ακατάπαυστα…
να ελίσσεται λεκτικά…
θυμίζει τον τύπο που προσπαθεί να πείσει τους πάντες…
ότι έχει τη λύση για όλα…
ενώ ταυτόχρονα προσέχει…
να είναι πάντα κοντά στο «κέντρο των αποφάσεων»…
στα στοιχεία του Βεληγκέκα…
μπαίνουν η ένταση και οι φωνές…
η επιβολή…
όταν αποτυγχάνει σε πολιτικά και άλλα επιχειρήματα…
ο κύριος Υπουργός…
υιοθετεί τον ρόλο του «φρουρού της τάξης»…
με τις κραυγές και την επιθετική ρητορική του…
λειτουργεί ως ο πολιτικός Βεληγκέκας…
επιχειρώντας να επιβάλει τη σιωπή στους αντιπάλους…
να τους τρομοκρατήσει λεκτικά…
προστατεύοντας το «κύρος» της παράταξης…
και κυρίως τη δική του πορεία…
στην ανέλιξη της εξουσίας…
γιατί ο κύριος Υπουργός…
εκεί που είναι…
δεν βρέθηκε τυχαία…
έφτασε…
την ώρα που τον υποτιμούμε…
ως γραφικό ακροδεξιό τηλεπωλητή…
με παντελή έλλειψη ηθικών αναστολών…
την ώρα που προσπερνάμε…
τα αλλοπρόσαλλα επιχειρήματα…
τις λεκτικές ακροβασίες…
τις κωλοτούμπες απόψεων και ιδεών…
ο κύριος Υπουργός…
έχοντας μεταφέρει την αντιπαράθεση στο δικό του γήπεδο…
χτίζει μία διαδρομή…
που από τα βιβλία του Πλεύρη…
τις αφιερώσεις του Παττακού…
το ΛΑΟΣ. του Καρατζαφέρη…
τα νανογιλέκα…
την άρνηση του Ολοκαυτώματος…
μέχρι την υποταγή στο Ισραήλ…
το υπουργικό συμβούλιο…
και την αντιπροεδρία της ΝΔ…
δεν είναι μια ιστορία τύχης…
αλλά μεθοδικής πολιτικής αναρρίχησης…
που ελάχιστοι στο ελληνικό πολιτικό σύστημα έχουν καταφέρει…
ο κύριος Υπουργός…
δεν βρέθηκε στη θέση που είναι σήμερα…
επειδή το σύστημα δεν κατάλαβε…
αλλά επειδή το σύστημα κατάλαβε…
ποιος είναι…
μέχρι που μπορεί να φτάσει…
κάθε φορά λοιπόν…
που αντί να αντιμετωπίσουμε σοβαρά…
το φαινόμενο Άδωνις Γεωργιάδης…
το προσπερνάμε δικαιολογώντας το ως γραφικό…
και χαρακτηρίζοντας τον ίδιο Καραγκιόζη…
ο κύριος Υπουργός…
ανεβαίνει ακόμα ένα σκαλί στην πολιτική ιεραρχία…
την επόμενη φορά…
που θα γελάσουμε ή θα εκνευριστούμε…
με μία άλλη επική κωλοτούμπα…
και μετά θα την προσπεράσουμε…
ο Άδωνις θα βρεθεί ακόμα ένα σκαλί παραπάνω…
και όλα αυτά…
γιατί ΕΜΕΙΣ του το επιτρέψαμε…
Πηγή: ΕΝΤΥΠΗ LARISSANET
Ακολουθήστε το 
στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
