11 θρυλικές ταινίες του Χόλιγουντ που «βούλιαξαν» την Ελλάδα και έγραψαν κινηματογραφική ιστορία

Παρουσιάζουμε σήμερα ένα εκτενές και νοσταλγικό αφιέρωμα στη διαχρονική σχέση λατρείας που συνδέει το Χόλιγουντ με το ελληνικό τοπίο.

Αφορμή για αυτή την αναδρομή δεν είναι άλλη από την πρόσφατη άφιξη του κορυφαίου σταρ Μπραντ Πιτ στην Ύδρα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχοντικό νησί του Αργοσαρωνικού για τα γυρίσματα της νέας του κινηματογραφικής παραγωγής. Η παρουσία του Πιτ στα σοκάκια της Ύδρας, από τον Άγιο Κωνσταντίνο μέχρι το παλιό Γυμνάσιο, ξύπνησε μνήμες από την «χρυσή εποχή» του σινεμά, όταν οι μεγαλύτεροι σκηνοθέτες του κόσμου ανακάλυπταν πως το ελληνικό φως είναι η καλύτερη πρώτη ύλη για τα όνειρά τους.

Η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένας προορισμός διακοπών για τους ανθρώπους της έβδομης τέχνης· είναι ένα «φυσικό στούντιο» που προσφέρει αυθεντικότητα, ιστορικό βάθος και μια αισθητική που κανένα ψηφιακό εφέ δεν μπορεί να αναπαράγει. Από την εποχή της Σοφία Λόρεν και του Άντονι Κουίν μέχρι τις σύγχρονες υπερπαραγωγές, η χώρα μας έχει αποτελέσει το σκηνικό για έρωτες, δράματα και περιπέτειες που έγραψαν ιστορία στη μεγάλη οθόνη.

Με τα οικονομικά κίνητρα να ενισχύουν πλέον αυτή την τάση, η Ελλάδα επιστρέφει δυναμικά στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη. Σε αυτό το αφιέρωμα, επιλέγουμε να σταθούμε σε εκείνες τις ταινίες-σταθμούς που όχι μόνο γυρίστηκαν στα μέρη μας, αλλά κατάφεραν να ταυτιστούν απόλυτα με την τοποθεσία τους, διαφημίζοντας την ελληνική ομορφιά στα πέρατα της οικουμένης. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, αυτό το ταξίδι στο χρόνο, με αφετηρία το νησί που φιλοξενεί σήμερα τον Μπραντ Πιτ.

1. Το Παιδί και το Δελφίνι (Boy on a Dolphin, 1957) – Ύδρα

Η παραγωγή της 20th Century Fox επένδυσε στην αυθεντικότητα του τοπίου. Ο σκηνοθέτης Ζαν Νεγκουλέσκο χρησιμοποίησε το λιμάνι της Ύδρας, τα πέτρινα αρχοντικά και τα απόκρημνα βράχια ως ισότιμους πρωταγωνιστές της ταινίας. Οι κάτοικοι του νησιού συμμετείχαν ως κομπάρσοι, ενώ η μουσική του Ούγκο Φριντχόφερ, σε συνδυασμό με το τραγούδι «Τι είν’ αυτό που το λένε αγάπη», χάρισαν στην ταινία μια αύρα που μύριζε Αιγαίο.

Η επιτυχία της ταινίας ήταν τέτοια που ο τουρισμός στην Ύδρα αυξήθηκε κατακόρυφα, ενώ προσωπικότητες όπως ο Λέοναρντ Κοέν και ο Ωνάσης άρχισαν να επισκέπτονται το νησί συστηματικά. Σήμερα, σχεδόν 70 χρόνια μετά, η επίσκεψη του Μπραντ Πιτ έρχεται να επιβεβαιώσει πως η Ύδρα διατηρεί εκείνη την κινηματογραφική μαγεία που πρωτοείδε ο φακός το 1957. Η ταινία αυτή δεν ήταν απλώς ένα έργο τέχνης, αλλά η καλύτερη τουριστική καμπάνια που έγινε ποτέ για την Ελλάδα, αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό καλοκαίρι μπορεί να αποτελέσει το ιδανικό φόντο για μια χολιγουντιανή περιπέτεια.

2. Αλέξης Ζορμπάς (Zorba the Greek, 1964) – Κρήτη

Η σκηνή που ο Ζορμπάς διδάσκει τον «μπάιζ» (Άλαν Μπέιτς) να χορεύει συρτάκι στην παραλία του Σταυρού, υπό τους ήχους της μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη, έχει περάσει στο πάνθεον του παγκόσμιου πολιτισμού. Το συρτάκι έγινε το σήμα κατατεθέν της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, ενώ η ταινία τιμήθηκε με τρία βραβεία Όσκαρ. Τα γυρίσματα στην Κρήτη ήταν μια πρόκληση για την εποχή, καθώς η παραγωγή έπρεπε να διαχειριστεί τις δύσβατες περιοχές και να συνεργαστεί με τους ντόπιους, οι οποίοι αγκάλιασαν την ταινία με θέρμη. Ο «Ζορμπάς» κατάφερε κάτι μοναδικό: να μετατρέψει μια συγκεκριμένη τοποθεσία της Ελλάδας σε παγκόσμιο σύμβολο πνευματικής ελευθερίας. Μέχρι και σήμερα, χιλιάδες τουρίστες επισκέπτονται την παραλία του Σταυρού για να περπατήσουν στα ίδια βήματα που χόρεψε ο Άντονι Κουίν. Η ταινία αυτή διαφήμισε την Κρήτη ως έναν τόπο με βαθιά ιστορία και απαράμιλλη φιλοξενία, επιβεβαιώνοντας πως η Ελλάδα μπορεί να γεννήσει μύθους που ξεπερνούν τα όρια της οθόνης.

3. Για τα μάτια σου μόνο (For Your Eyes Only, 1981) – Μετέωρα

Τα γυρίσματα στα Μετέωρα δεν ήταν χωρίς εμπόδια. Οι μοναχοί της περιοχής είχαν αρχικά εκφράσει τις αντιρρήσεις τους για τη χρήση των ιερών μονών σε μια ταινία δράσης, ωστόσο η παραγωγή κατάφερε να ξεπεράσει τα προβλήματα χρησιμοποιώντας εξωτερικά πλάνα και ειδικά σκηνικά. Η διεθνής προβολή που πήραν τα Μετέωρα ήταν τεράστια. Τα μοναδικά γεωλογικά φαινόμενα της περιοχής, σε συνδυασμό με την πνευματικότητα του τοπίου, δημιούργησαν ένα σκηνικό που έμοιαζε εξωπραγματικό στα μάτια του παγκόσμιου κοινού. Η ταινία διαφήμισε την ηπειρωτική Ελλάδα, δείχνοντας ότι η χώρα μας δεν είναι μόνο νησιά και θάλασσα, αλλά διαθέτει και μνημεία απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς που προκαλούν δέος. Ο Τζέιμς Μποντ έδωσε μια νότα περιπέτειας και μυστηρίου στα Μετέωρα, αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό τοπίο μπορεί να υπηρετήσει ακόμα και τα πιο απαιτητικά σενάρια κατασκοπείας. Είναι μια ταινία που παραμένει κλασική και θυμίζει σε όλους ότι η Ελλάδα είναι ένας τόπος όπου το θείο συναντά το ανθρώπινο, ακόμα και μέσα από τον φακό του Χόλιγουντ.

4. Mamma Mia! (2008) – Σκόπελος & Πήλιο

Αν υπήρξε μια ταινία τις τελευταίες δεκαετίες που προκάλεσε μια πραγματική «τουριστική επανάσταση» για μια συγκεκριμένη περιοχή, αυτή είναι το «Mamma Mia!». Το 2008, το απόλυτο feel-good μιούζικαλ με τα τραγούδια των ABBA γυρίστηκε στην Σκόπελο, την Σκιάθο και το Πήλιο (Νταμούχαρη). Η Μέριλ Στριπ, ο Πιρς Μπρόσναν και ένα καστ αστέρων χόρεψαν και τραγούδησαν με φόντο το καταπράσινο τοπίο των Σποράδων και το βαθύ γαλάζιο του Αιγαίου. Η ταινία παρουσίασε την Ελλάδα ως έναν επίγειο παράδεισο, γεμάτο φως, μουσική και έρωτα, δημιουργώντας μια αίσθηση αιώνιας ευτυχίας.

Το εκκλησάκι του Άη Γιάννη στο Καστρί στη Σκόπελο, όπου γυρίστηκε η σκηνή του γάμου, έγινε μέσα σε μια νύχτα παγκόσμιος προορισμός για ερωτευμένα ζευγάρια που ήθελαν να παντρευτούν στο ίδιο σημείο. Η παραγωγή της Universal Pictures αξιοποίησε στο έπακρο το φυσικό κάλλος των νησιών, με τα γραφικά λιμανάκια και τις κρυφές παραλίες να κλέβουν την παράσταση. Η επιτυχία της ταινίας ήταν παγκόσμιο φαινόμενο, με τις πωλήσεις εισιτηρίων και τα ταξίδια προς τις Σποράδες να εκτοξεύονται. Η Σκόπελος ταυτίστηκε τόσο πολύ με το «Mamma Mia!» που μέχρι σήμερα το νησί ζει στη σκιά αυτής της μεγάλης παραγωγής. Η ταινία απέδειξε ότι η Ελλάδα παραμένει ο νούμερο ένα προορισμός για παραγωγές που θέλουν να εκπέμψουν αισιοδοξία και ομορφιά. Ήταν μια «ένεση» εξωστρέφειας για τη χώρα μας σε μια δύσκολη χρονική συγκυρία, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η Ελλάδα είναι το μέρος όπου τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα υπό τον ήχο μιας μελωδίας και το φως του ελληνικού ήλιου.

5. Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι (Captain Corelli’s Mandolin, 2001) – Κεφαλλονιά

Αν υπάρχει μια ταινία που κατάφερε να μετατρέψει ένα ολόκληρο νησί σε παγκόσμιο σύμβολο του κινηματογραφικού ρομαντισμού, αυτή είναι αναμφίβολα «Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι». Γυρισμένη το καλοκαίρι του 2000 στην πανέμορφη Κεφαλλονιά, η ταινία μετέφερε στη μεγάλη οθόνη το ομώνυμο μυθιστόρημα του Λουί ντε Μπερνιέρ, με πρωταγωνιστές τον Νίκολας Κέιτζ και την Πενέλοπε Κρουζ. Η παραγωγή ήταν τεράστια για τα δεδομένα της εποχής, καθώς έπρεπε να ανακατασκευαστεί μέρος του Αργοστολίου όπως ήταν πριν από τον καταστροφικό σεισμό του 1953. Το χωριό Σάμη και η παραλία του Μύρτου έγιναν το σκηνικό για μια ιστορία αγάπης που εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αναδεικνύοντας τις ομορφιές του Ιονίου σε κάθε πλάνο.

Η επίδραση της ταινίας στο νησί ήταν καταλυτική. Η Κεφαλλονιά είδε τις τουριστικές της κρατήσεις να εκτοξεύονται, καθώς εκατομμύρια θεατές μαγεύτηκαν από τα τυρκουάζ νερά και την καταπράσινη φύση της. Ο Νίκολας Κέιτζ, ως Ιταλός αξιωματικός που αγαπά τη μουσική περισσότερο από τον πόλεμο, και η Πενέλοπε Κρουζ, ως η δυναμική Πελαγία, δημιούργησαν μια χημεία που «έδεσε» απόλυτα με το τοπίο. Η ταινία δεν εστίασε μόνο στην ομορφιά, αλλά και στην ιστορική μνήμη του νησιού, κάνοντας γνωστή σε όλο τον κόσμο τη σφαγή της Μεραρχίας Acqui. Μέχρι και σήμερα, η Κεφαλλονιά θεωρείται ο «τόπος του Κορέλι», με το Χόλιγουντ να έχει αφήσει μια κληρονομιά που ξεπερνά τα όρια μιας απλής κινηματογραφικής παραγωγής. Η επιλογή της Κεφαλλονιάς απέδειξε ότι η Ελλάδα διαθέτει τοποθεσίες που μπορούν να υποστηρίξουν μεγάλα ιστορικά δράματα, προσφέροντας μια αίσθηση αλήθειας που κανένα στούντιο δεν θα μπορούσε να αναπαράγει.

6. Πριν τα Μεσάνυχτα (Before Midnight, 2013) – Μεσσηνία (Πύλος & Καρδαμύλη)

Η ταινία «Πριν τα Μεσάνυχτα» αποτελεί το τρίτο και ίσως το πιο ώριμο μέρος της θρυλικής τριλογίας του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ. Μετά τη Βιέννη και το Παρίσι, το ζευγάρι που λάτρεψε το παγκόσμιο κοινό, ο Τζέσι (Ήθαν Χοκ) και η Σελίν (Ζιλί Ντελπί), επέλεξαν την Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Μεσσηνία για να ξετυλίξουν τις σκέψεις και τους διαλόγους τους. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην πανέμορφη Καρδαμύλη, στην Πύλο και στο ξενοδοχείο Costa Navarino, προσφέροντας μια διαφορετική, πιο «εσωτερική» ματιά στο ελληνικό τοπίο. Εδώ, η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένα φόντο για τουριστικά πλάνα, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που συμμετέχει στις συζητήσεις του ζευγαριού για τη ζωή, τον έρωτα και τον χρόνο.

Η ταινία διαφήμισε την Πελοπόννησο ως έναν προορισμό υψηλής αισθητικής και πνευματικότητας. Οι σκηνές στο σπίτι του διάσημου περιηγητή Πάτρικ Λη Φέρμορ στην Καρδαμύλη χάρισαν στην ταινία μια αύρα κλασικής ομορφιάς, ενώ τα ηλιοβασιλέματα της Μεσσηνίας έγιναν το ιδανικό κλείσιμο για μια ιστορία που ξεκίνησε πριν από είκοσι χρόνια σε ένα τρένο προς τη Βιέννη. Η επιλογή της Μεσσηνίας από τον Λινκλέιτερ ανέδειξε μια άλλη πλευρά της Ελλάδας, μακριά από τα κλισέ των νησιών, εστιάζοντας στην ελιά, την πέτρα και το φως της ηπειρωτικής χώρας. Η ταινία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές παγκοσμίως και θεωρείται μια από τις καλύτερες της δεκαετίας, αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό καλοκαίρι μπορεί να είναι το σκηνικό για βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα. Για το Athensmagazine.gr, αυτή η ταινία είναι το τέλειο παράδειγμα του πώς το Χόλιγουντ μπορεί να σεβαστεί και να αναδείξει την κουλτούρα ενός τόπου, μετατρέποντάς τον σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς για την ποιότητα και την αυθεντικότητα.

7. Χωρίς Ταυτότητα (The Bourne Identity, 2002) – Μύκονος

Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας «Χωρίς Ταυτότητα» να εξελίσσεται στις σκοτεινές και βροχερές πόλεις της Ευρώπης, όμως το φινάλε της έμελλε να γραφτεί στο πιο φωτεινό σημείο της Ελλάδας: τη Μύκονο. Ο Ματ Ντέιμον, ως ο κυνηγημένος πράκτορας Τζέισον Μπορν, καταφέρνει να βρει την ηρεμία και την προσωπική του λύτρωση στο «Νησί των Ανέμων». Η τελική σκηνή της ταινίας, όπου ο Μπορν συναντά τη Marie σε ένα παραδοσιακό ενοικιαζόμενο δωμάτιο με φόντο το απέραντο γαλάζιο της Μυκόνου και τα λευκά σοκάκια, έχει μείνει κλασική στην ιστορία των περιπετειών δράσης.

Αν και η Μύκονος εμφανίζεται μόνο για λίγα λεπτά στο τέλος, η επίδρασή της ήταν τεράστια. Η ταινία παρουσίασε το νησί ως τον απόλυτο παράδεισο της γαλήνης και της ομορφιάς, έναν τόπο όπου κάποιος μπορεί κυριολεκτικά να «χαθεί» και να ξαναβρεί τον εαυτό του. Οι εικόνες με τα καταγάλανα νερά και τα γραφικά σπίτια λειτούργησαν ως το τέλειο αντίβαρο στην ένταση και το κρύο των προηγούμενων σκηνών στο Παρίσι και τη Ζυρίχη. Η Μύκονος, ήδη παγκόσμιο brand, είδε τη φήμη της να ενισχύεται ακόμα περισσότερο, καθώς ταυτίστηκε με την επιτυχία ενός από τα πιο κερδοφόρα franchises του Χόλιγουντ. Αυτή η μικρή αλλά χαρακτηριστική εμφάνιση της Ελλάδας στο «Bourne Identity» θυμίζει σε όλους ότι η χώρα μας είναι ο προορισμός που επιλέγουν ακόμα και οι πιο «σκληροτράχηλοι» ήρωες για να βρουν την ειρήνη τους. Είναι μια απόδειξη ότι το ελληνικό τοπίο διαθέτει μια θεραπευτική δύναμη που ο φακός του Χόλιγουντ ξέρει να αιχμαλωτίζει με μοναδικό τρόπο.

8. Ποτέ την Κυριακή (Never on Sunday, 1960) – Πειραιάς & Αθήνα

Αν και πρόκειται για μια παραγωγή που ισορροπεί ανάμεσα στον ελληνικό και τον διεθνή κινηματογράφο, το «Ποτέ την Κυριακή» είναι η ταινία που έκανε την Ελλάδα παγκόσμιο trend και χάρισε στη Μελίνα Μερκούρη τη διεθνή αναγνώριση. Σε σκηνοθεσία του Ζυλ Ντασέν, ο οποίος υποδυόταν επίσης έναν Αμερικανό φιλόσοφο που προσπαθεί να «διορθώσει» την ελεύθερη ψυχή μιας πόρνης του Πειραιά, η ταινία έγινε ένας ύμνος στη χαρά της ζωής και την ελληνική αυθεντικότητα. Τα γυρίσματα στο λιμάνι του Πειραιά, με τους εργάτες, τα λαϊκά ταβερνάκια και το εμβληματικό «σπάσιμο» των πιάτων, δημιούργησαν μια εικόνα για την Ελλάδα που λάτρεψε το παγκόσμιο κοινό.

Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού για τα «Παιδιά του Πειραιά» του Μάνου Χατζιδάκι, ένα κομμάτι που τραγουδήθηκε σε κάθε γωνιά της γης και παραμένει μέχρι σήμερα ο ανεπίσημος ύμνος της χώρας μας στο εξωτερικό. Η Μελίνα Μερκούρη, με το πληθωρικό της ταλέντο και τη λάμψη της, έγινε η απόλυτη πρέσβειρα του ελληνικού πολιτισμού. Το «Ποτέ την Κυριακή» δεν ήταν απλώς μια ταινία, αλλά ένα πολιτιστικό φαινόμενο που έδειξε στο Χόλιγουντ ότι η Ελλάδα διαθέτει μια ενέργεια που δεν μπορεί να αντιγραφεί. Η Αθήνα και ο Πειραιάς του 1960 παρουσιάστηκαν ως τόποι γεμάτοι φως, μουσική και μια αίσθηση ελευθερίας που συγκίνησε τους πάντες. Για το Athensmagazine.gr, αυτή η ταινία αποτελεί το θεμέλιο λίθο της εξωστρέφειας της χώρας μας, υπενθυμίζοντας πως η Ελλάδα είναι το μέρος όπου ο ορθολογισμός της Δύσης υποκλίνεται στο πάθος και την ανεμελιά της Ανατολής.

9. Glass Onion: Στα Μαχαίρια (Glass Onion: A Knives Out Mystery, 2022) – Πόρτο Χέλι & Σπέτσες

Η παραγωγή αυτή ήταν μια από τις πρώτες που επωφελήθηκαν από το νέο καθεστώς κινήτρων της Ελλάδας, φέρνοντας στη χώρα μας αστέρες πρώτου μεγέθους όπως ο Έντουαρντ Νόρτον και η Κέιτ Χάντσον. Οι Σπέτσες, με την αρχοντική τους ομορφιά και τα αμαξάκια με τα άλογα, εμφανίζονται ως το σημείο συνάντησης των ηρώων, προσφέροντας μια κομψή και κλασική αισθητική που έρχεται σε αντίθεση με το hi-tech σκηνικό της βίλας. Η διεθνής επιτυχία της ταινίας στο Netflix έφερε την Ελλάδα στις οθόνες εκατομμυρίων συνδρομητών σε όλο τον κόσμο, προβάλλοντας μια εικόνα σύγχρονης, πολυτελούς και απόλυτα ελκυστικής χώρας. Η επιλογή της Αργολίδας και των Σπετσών απέδειξε ότι η Ελλάδα μπορεί να φιλοξενήσει υπερπαραγωγές με τεράστιες απαιτήσεις, προσφέροντας υποδομές και τοπία που ανταγωνίζονται τη Γαλλική Ριβιέρα και την Ιταλική Τοσκάνη. Είναι η απόδειξη ότι η χώρα μας παραμένει η «πρώτη επιλογή» για το Χόλιγουντ όταν αναζητά το τέλειο σκηνικό για ιστορίες μυστηρίου και αίγλης.

10. Lara Croft Tomb Raider: Το Λίκνο της Ζωής (The Cradle of Life, 2003) – Σαντορίνη

Η πιο διάσημη ηρωίδα των video games, η Λάρα Κροφτ, βρήκε το δικό της «Λίκνο της Ζωής» στην πανέμορφη Σαντορίνη. Το 2003, η Αντζελίνα Τζολί, στο απόγειο της δόξας της, προσγειώθηκε στο ηφαιστειογενές νησί για τις ανάγκες των γυρισμάτων της δεύτερης ταινίας Tomb Raider. Η έναρξη της ταινίας είναι καθηλωτική: η Λάρα Κροφτ κάνει κατάδυση στα καταγάλανα νερά της καλντέρας και στη συνέχεια οδηγεί μια μηχανή μεγάλου κυβισμού στα στενά σοκάκια της Οίας, προσφέροντας μερικά από τα πιο εντυπωσιακά πλάνα δράσης που έχουν γυριστεί ποτέ στην Ελλάδα.

Η Σαντορίνη, με το μοναδικό της ανάγλυφο, το λευκό των σπιτιών και το μπλε της θάλασσας, παρουσιάστηκε ως ένας τόπος μυστηρίου και αρχαίων μυστικών, ταιριάζοντας απόλυτα στην προσωπικότητα της Λάρα Κροφτ. Η παραγωγή χρησιμοποίησε ελικόπτερα και ειδικά εφέ για να αναδείξει την άγρια ομορφιά του γκρεμού, ενώ οι σκηνές στον παραδοσιακό οικισμό διαφήμισαν την ελληνική αρχιτεκτονική σε ένα νεανικό και δυναμικό κοινό παγκοσμίως. Η Αντζελίνα Τζολί δήλωσε τότε μαγεμένη από το νησί, ενώ η ταινία συνέβαλε καθοριστικά στην εμπέδωση της Σαντορίνης ως ενός «εξωτικού» αλλά και κοσμοπολίτικου προορισμού. Για το Athensmagazine.gr, η παρουσία της Τζολί στη Σαντορίνη ήταν ο προπομπός για την επιστροφή των μεγάλων action movies στην Ελλάδα, δείχνοντας ότι το Αιγαίο μπορεί να είναι το πεδίο δράσης για τους σύγχρονους ήρωες της μεγάλης οθόνης. Η ταινία παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο εμπορικές παραγωγές που γυρίστηκαν στη χώρα μας, θυμίζοντάς μας ότι η ομορφιά της Ελλάδας είναι μια δύναμη που μπορεί να «νικήσει» κάθε κινηματογραφικό αντίπαλο.

11. Η Χαμένη Κόρη (The Lost Daughter, 2021) – Σπέτσες

Η ταινία «Η Χαμένη Κόρη», που αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Μάγκι Τζίλενχαλ, είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση ταινίας όπου το ελληνικό τοπίο δεν λειτουργεί απλώς ως φόντο, αλλά ως ένας εσωτερικός καθρέφτης του ψυχισμού της πρωταγωνίστριας. Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Έλενα Φεράντε, η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στις Σπέτσες το φθινόπωρο του 2020. Η Ολίβια Κόλμαν, στον ρόλο της Λήδας, μιας καθηγήτριας που βρίσκεται στο νησί για διακοπές, προσφέρει μια συγκλονιστική ερμηνεία που την οδήγησε μέχρι τις υποψηφιότητες των Όσκαρ, με το νησί των Σπετσών να την πλαισιώνει με μια αύρα μελαγχολικής αρχοντιάς.

Η παραγωγή εκμεταλλεύτηκε κάθε γωνιά του νησιού: από την εμβληματική πλατεία της Ντάπιας και το ιστορικό ξενοδοχείο Ποσειδώνιο, μέχρι τις απόκρημνες παραλίες και τον θερινό κινηματογράφο του νησιού. Η επιλογή των Σπετσών έγινε λόγω της μοναδικής τους ικανότητας να εκπέμπουν μια αίσθηση «κλειστής» κοινωνίας και αδιατάρακτης ηρεμίας, στοιχεία απαραίτητα για την εξέλιξη του δράματος. Η ταινία παρουσιάζει μια Ελλάδα διαφορετική από τα συνηθισμένα τουριστικά πλάνα· είναι η Ελλάδα του φθινοπώρου, με το απαλό φως, τα πεύκα που ακουμπούν τη θάλασσα και μια ησυχία που μπορεί να γίνει εκκωφαντική. Η διεθνής κριτική αποθέωσε την ταινία, ενώ οι Σπέτσες κέρδισαν μια θέση στην καρδιά του σινεφίλ κοινού παγκοσμίως ως ένας προορισμός υψηλής αισθητικής και πνευματικότητας.

Για το Athensmagazine.gr, «Η Χαμένη Κόρη» απέδειξε ότι η Ελλάδα μπορεί να φιλοξενήσει απαιτητικές καλλιτεχνικές παραγωγές που ξεφεύγουν από τα όρια του blockbuster. Η παρουσία της Ολίβια Κόλμαν και της Ντακότα Τζόνσον στο νησί δημιούργησε ένα κύμα εξωστρέφειας για τις Σπέτσες, θυμίζοντας σε όλους ότι ο Αργοσαρωνικός παραμένει η «αυλή» του παγκόσμιου κινηματογράφου. Είναι μια ταινία που τιμά τον τόπο που τη φιλοξένησε, αναδεικνύοντας την κομψότητα και την ιστορικότητα των Σπετσών με έναν τρόπο που μόνο η μεγάλη οθόνη μπορεί να καταφέρει. Η επιτυχία της ταινίας άνοιξε τον δρόμο για να ακολουθήσει το «Glass Onion» στην ίδια περιοχή, καθιερώνοντας τις Σπέτσες ως το νέο αγαπημένο location του Χόλιγουντ στην Ευρώπη.